Persoonlijke verhalen

Vriendin 4: ‘Door mijn eigen schuld had ik geen vriendinnen meer’

Ooit hechtte Nina (29) niet veel waarde aan vriendschappen. Liever bracht ze al haar tijd door met haar grote liefde. Tot ze besefte dat ze wel heel erg eenzaam was.”Opeens zag ik hoe klein mijn wereldje was geworden.”

Nina gaf liefde voorrang boven vriendschap
 

Nina: “Vorig weekend zaten mijn vriend Stefan en ik op de bank, klaar om te net ixen. Wijntje erbij, toastjes; onze cocoonavond kon beginnen. Toen zag ik het scherm van mijn mobiel oplichten. ‘Angelique.’ Ik wist dat het een lang gesprek kon worden als ik zou opnemen. Haar relatie is onlangs verbroken en ze heeft af en toe behoefte om van zich af te praten. Even twijfelde ik. Heel kort. Toen zei ik tegen mijn vriend: ‘Sorry, ik moet opnemen. Ga jij nog wat zappen?’ Toen liep ik met mijn telefoon naar de andere kamer, ook al had ik niet zo’n zin in het gesprek. Maar Angelique is een van mijn beste vriendinnen en als ze in nood zit, ben ik er voor haar, zelfs midden in de nacht. Vroeger was ik daar anders in. Toen gaf ik mijn relatie voorrang boven vriendschap. Wat er uiteindelijk voor zorgde dat ik helemaal alleen kwam te staan en diep eenzaam was. Dat laat ik nooit meer gebeuren.”

Oude vrienden verwaarloosd
“Mijn nieuwe leven begon bruisend en veelbelovend, zeven jaar geleden. Ik had het vreselijk eng gevonden om in mijn eentje aan een studie economie en bedrijfskunde te beginnen. In een stad waar ik niemand kende, aan een universiteit waar ik nog geen vrienden had. Maar ik voelde me meteen thuis bij de meiden met wie ik in de pauze bleef kletsen. Toen we na het college met een man of tien besloten de kroeg in te gaan om te proosten op het komende jaar, was ik uitgelaten en trots op mezelf. Zie je, ik kon het best!

Ik had al eerder willen uitvliegen, mijn vertrouwde omgeving – een kleine plaats in het noorden van het land – verlaten, maar na de middelbare school durfde ik dat niet. Ik bleef bij mijn ouders wonen, deed een opleiding in de buurt en ging elk weekend uit met vriendinnen die ik al jaren kende. Maar het avontuur trok en direct vanaf de eerste dag in de grote stad was ik dus blij dat ik het erop had gewaagd. Ik kreeg snel nieuwe vriendinnen. Doordeweeks aten we samen en in het weekend gingen we op kroegentocht. Ik ging zo op in mijn nieuwe leven, dat ik de vriendinnen uit mijn vroegere woonplaats verwaarloosde. Natuurlijk, we belden weleens, en ik stond nog steeds te trappelen om alle roddels te horen. Maar uitgaan deed ik liever met mijn nieuwe clubje. Mijn oude vriendinnen kwamen me nog weleens opzoeken en gingen dan mee, maar ze voelden zich duidelijk niet op hun gemak en ik had eigenlijk ook geen zin om ze op sleeptouw te nemen. Langzaam verwaterde het contact.”

Smeuïge details
“Aan het eind van het eerste studiejaar, dat meer in het teken had gestaan van feesten en gezelligheid dan van studeren, ontmoette ik Chris, een jaar ouder dan ik. Opeens stond hij tegenover me op de dansvloer. Zonder te praten dansten we de hele avond. Toen de club sloot, wisselden we telefoonnummers uit en een zoen. Die was zo adembenemend, dat ik de dag erna non-stop naar mijn mobiel staarde.

Mijn vriendinnen waren allemaal blij voor me toen hij me uitnodigde ergens te gaan eten samen. Die avond werd ik verliefd zoals nooit tevoren. Ik had eerder vriendjes gehad, maar dat stelde niets voor bij wat ik nu voelde. Het klikte ongelofelijk goed met Chris. Het was alsof we elkaar al heel lang kenden en het was meteen hartstikke aan. Mijn vriendinnen waren superblij voor me. Ze wilden alles weten en ik vertelde ze graag alle smeuïge details. Wel sloeg ik meteen die week ons eetclubje al over. Chris werkte in een kroeg, maar was die avond vrij, dus ik wilde liever bij hem zijn. Dat snapten ze.”

Minder enthousiast
“Mijn verliefdheid nam me al snel volledig in beslag. Ik wilde het liefst continu bij Chris zijn. Hij had een mooi appartement, fijner dan mijn kamer in een studentenhuis waar ik met drie vriendinnen woonde, dus ik zat meestal bij hem. Als hij werkte, hing ik bij hem aan de bar. En omdat hij als hij níet werkte, liever met mij samen thuis was dan uitging, ging ik nog maar zelden met mijn vriendinnen mee op stap. Zij vonden dat jammer, zeiden dat ze me misten. Uit schuldgevoel plande ik soms toch een avondje met ze in, maar het lukte dan niet om ervan te genieten. Chris ging op zo’n avond ook met vrienden op pad en dat maakte me zo onrustig, dat ik vaak alweer vroeg wegging om me bij hem aan te sluiten."

Lees het hele verhaal in Vriendin 04.

Wil je reageren? Dat kan op ons forum

Foto: Dreamstime

Reageer op dit artikel

Instagram