Persoonlijke verhalen

Mirjam: ‘Mijn vader heeft altijd gedacht dat ik zijn kind was’

Mirjam (42) voelde zich altijd al anders dan haar broer Jonas (44) en zusje Vivian (41). Waar zij op hun ouders leken, leek Mirjam op niemand. “Ik was de enige met blond haar en blauwe ogen.”

Mirjam: “Mijn oudere broer, jongere zus en ik zijn drie totaal verschillende types. We lijken zowel in uiterlijk als innerlijk niet op elkaar. Wel is het zo dat mijn broer een kopie is van mijn vader en mijn zus een kopie van mijn moeder. Ik leek op geen van beiden. Hoe vaak ik wel niet het onderwerp van zo’n ‘op-wie-lijk-jij-toch’-gesprek ben geweest! En natuurlijk werd het geijkte grapje over de melkboer dan ook weleens gemaakt. En hoe gek ook, dat is altijd blijven hangen. Het idee dat mijn vader niet mijn echte vader is, heeft al zolang ik het mij kan herinneren door mijn hoofd gespookt. Alsof je zoiets aanvoelt en instinctief weet dat je er niet helemaal bij hoort…

Onze jeugd was absoluut gelukkig. We waren een hecht gezin en we hadden het goed. Mijn vader werkte bij een bank, mijn moeder zorgde fulltime voor ons. Het ontbrak ons aan niets, niet aan liefde, niet aan spullen. We gingen op zomervakantie én skiën. Zeker dat laatste was in die tijd een uitzondering. We waren zowat de enige op school die na de voorjaarsvakantie met de afdruk van een skibril op ons gezicht bruingebrand terugkwamen.”

Lees ook: Getrouwde Vicky (36) had een affaire en raakte zwanger

Perfecte plaatje
“Ik kon het goed vinden met mijn broer en zus. We waren dan wel totaal verschillend, maar misschien schuilde juist daar wel onze kracht in. Er was geen concurrentie, we vulden elkaar goed aan. En omdat er steeds maar een jaar tussen onze geboortes zat, zaten we in dezelfde leeftijdsfases en daardoor waren we ook echt vrienden. Dat is nog steeds zo. Waar we als kinderen samen speelden en als pubers met z’n drieën uit gingen, zien we elkaar nu als volwassenen nog steeds wekelijks als we in toerbeurten koken.

Mijn ouders hadden een goed huwelijk, ik heb alleen maar liefdevolle herinneringen. Ze knuffelden elkaar vaak in ons bijzijn en voor zover ik weet, waren er geen problemen. We kwamen aardig in de buurt bij ‘het perfecte plaatje’. Toch verborg ons gezin een geheim. En dat geheim was ik.

Ik heb dus, denk ik, altijd wel gevoeld dat er iets niet klopte. Ik zeg dat met de wetenschap van nu, maar ik vond altijd al dat ik echt anders was. Zo gingen mijn broer en zus allebei studeren. Dat deden ze vol enthousiasme, terwijl ik me echt door de mavo heen heb moeten slepen. Ik ben een kappersopleiding gaan doen en run nu een kapsalon. Mijn broer is de advocatuur ingegaan en mijn zus is bioloog. Nou zegt zo’n verschil niets uiteraard, maar er vielen mij nog meer dingen op.”

‘Ik ben de enige in het gezin met blond haar en blauwe ogen’

Meer erbij horen
“Waar mijn broer qua uiterlijk precies mijn vader was, leek mijn zus veel op mijn moeder. Ik ben de enige in het gezin met blond haar en blauwe ogen. Ik heb rond mijn twintigste mijn haar ook een tijdje donker geverfd. Misschien deed ik dat onbewust wel om meer bij mijn gezin te horen. Ook heb ik als enige niets met sport. Je zult mij nooit een teamsport zien doen en van het idee aan een stukje hardlopen word ik al moe. Sport op televisie boeit mij ook niet. Daarin zijn mijn broer en zus wel hetzelfde; ze smullen van voetbal en hanteren alle twee het motto ‘een dag niet gesport, is een dag niet geleefd’.

Nou is het niet zo dat ik door deze feiten dag en nacht leefde met het idee dat ik een buitenechtelijk kind was; helemaal niet. Ik kon er rustig maanden helemaal niet aan denken. Het heeft mij in dat opzicht niet belemmerd of beïnvloed.”

Grote leegte
“Vijf jaar geleden ging mijn vader met pensioen en hij en mijn moeder maakten grootse plannen. Ze zijn twee keer drie maanden met de caravan weggeweest, toen mijn vader klachten kreeg. Een bezoek aan het ziekenhuis gaf een doodvonnis: hij bleek alvleesklierkanker te hebben. Van een ogenschijnlijk kerngezonde man, was hij in no time doodziek. En zeven weken na de diagnose hebben we afscheid van hem moeten nemen.

Lees ook: Getrouwde Vicky (36) had een affaire en raakte zwanger

Mijn vaders overlijden heeft een grote leegte in ons gezin achtergelaten. Ik had er nooit rekening mee gehouden dat hij op zo’n relatief jonge leeftijd kon overlijden, hij was net 67. We waren ontredderd; mijn vader was altijd het hoofd van ons hechte gezin. Nu viel dat baken ineens weg. Het heeft zeker een jaar geduurd voordat we als kinderen weer wat lucht kregen en het verdriet wat zakte. Maar mijn moeder bleef intens verdrietig. Ik besloot haar een weekje mee naar Frankrijk te nemen. Even samen weg uit Nederland, weg uit het huis waar ze mijn vader zo miste.”

Geheim delen
“Ik had een schattig klein huisje in de bossen gehuurd, ver weg van alles. We hadden een stapel boeken meegenomen en wilden iedere avond gezellig samen koken. Ik merkte al vanaf de dag van aankomst dat haar iets dwarszat. Het kwam er die avond al uit. We hadden net gekookt en een flesje rode wijn opengetrokken, toen ze ineens vreselijk begon te huilen. ‘Ik moet je iets vertellen, Mirjam’, zei ze. Door mijn vaders plotselinge overlijden, besefte ze dat ze haar geheim nu echt moest delen. Ze wilde het niet mee haar graf innemen, ze vond dat ik recht had op de waarheid, zei ze. Ik wist meteen welke kant dit gesprek op zou gaan. Ik wist nog voordat ze het had uitgesproken dat ze mij zou vertellen dat ik een buitenechtelijk kind ben.”

Dit verhaal komt uit Vriendin 50.

Foto: Shutterstock

Reageer op dit artikel