Eveline: ‘Even voelde ik me net zo’n beroemdheid als de winnaar van de motorcross’
Eveline (55) en Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Een intensieve – nog niet helemaal afgeronde – verbouwing volgt en inmiddels is hun chambre d’hôte officieel geopend. Hun nieuwe leven is nu echt begonnen!
In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.
Motorcross
Het was het laatste weekend van september. In het dorp naast het onze werd het Franse nationale kampioenschap motorcross georganiseerd. Alle titelhouders van de Franse departementen zouden strijden om die felbegeerde landstitel. Al weken van tevoren hingen er affiches en was het rumoerig.
Ook Villa Verte was van de partij, want team Aquitaine en team Provence logeerden bij ons. We zaten helemaal vol. Als we twintig kamers meer hadden gehad, waren die ook allemaal gereserveerd. Vroeg in de middag kwamen de busjes aan. Of ze aan de andere kant van het huis mochten parkeren? Met de drukte stonden hun motorfietsen plus materiaal beter uit het zicht.
Bijzonder beleefd
Beide teams hadden een manager/coach bij zich. En allebei de teams arriveerden keurig in felgekleurde shirts en vestjes met de namen van hun sponsors erop. Vooraf hadden we het verzoek gekregen om ‘licht’ te koken, want de motormuizen aten met ons mee. Ik verwende ze met eiwitten en ander lekkers waarvan ik vooraf had opgezocht of het goed was voor ‘mijn’ mannen. Aan tafel verwachtte ik zenuwachtige koppies. Stilte. Focus op de wedstrijd en misschien zelfs enige rivaliteit. Maar niets van dat alles.
Deze crossvirtuozen waren niet alleen rustig en aten netjes hun bord leeg, ze waren ook bijzonder beleefd. We spraken over hun wedstrijdseizoen. Over het met de paplepel ingegoten krijgen van aantallen cc’s en andere paardenpower. We kletsten over het seizoen en de gezonde spanning voor elke wedstrijd. De managers dronken allebei één glas wijn. De sporters en een vader die was meegekomen hielden het bij water. Het was een fijne avond.
‘Mijn jongens’
De volgende ochtend zwaaide ik iedereen uit. De busjes ronkten en de racers stonden, fris gedoucht en in hun schone sponsortenues, te rekken en strekken. “Mijn jongens”, dacht ik, want als je bijna 24 uur samen in één huis leeft, voelt dat soms zo. “Zullen we zo ook even gaan kijken?” Emiel kwam over het knisperende grind naar me toe. “Dan zet ik eerst even twee wasmachines aan.” Ik waggelde naar de kelder waar Emiel de stapels wasgoed als een soort cadeautje had achtergelaten. Machine één: vol. Dicht. Draaien. Machine twee: vol en draaien. “Nu kunnen we even weg naar onze sterren!” “Joehoe!”
Net een beroemdheid
Op hetzelfde moment hoorden we stemmen aan de poort. Daar stond de familie D., heerlijk aan het toeren in de mooie Limousin. “En als we toch in de buurt zijn, komen we even kijken naar Villa Verte, want jou volgen we natuurlijk al jaren in Vriendin!” Heel even voelde ik me net zo’n beroemdheid als de winnaar van de motorcross van die dag. We kletsten in de zon. Ze wandelden door de tuin. Dronken koffie. Het was leuk. Lekker spontaan. En daarna hingen Emiel en ik samen de was op. Het was een prachtig weekend geworden.
Naar de wedstrijd zijn we niet meer geweest, maar natuurlijk volgden we de uitslagen. Helaas wonnen ‘mijn’ jongens niet. Team Aquitaine werd wél tweede en de schattige Noah van Team Provence haalde de vierde plek. We kunnen niet allemaal beroemd zijn, natuurlijk.
‘Onze’ jongens.
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES MEER
Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.
Volg Eveline haar verhalen
Uit andere media
