Emmy: ‘Mijn vriend is stripper en daar ben ik trots op’
Emmy (27) heeft sinds twee jaar een relatie met Giovanni (30), die parttime als stripper werkt. En daar vinden heel veel mensen wat van. “Ik heb geleerd dat ik niet iedereen hoef te overtuigen.”
Trots
Emmy: “Mijn verhaal vertel ik niet omdat ik wil shockeren of laten zien hoe stoer ik ben. Ik vertel het omdat het mijn leven is én omdat ik echt trots ben op mijn vriend Giovanni. Ja, Gio is stripper. Hij voert stripteases uit op vrijgezellenfeesten, bij bedrijven en op bijzondere verjaardagen. Hij voert een sensuele show op, maar hij heeft absoluut geen seks met andere vrouwen. En nee, ik ben niet naïef of wanhopig of beschadigd. Dat denken mensen vaak, maar dat zegt meer over hen dan over mij. Ik ben verliefd op deze man en hij heeft toevallig bijzonder werk. Dat voelt voor mij niet raar. Tenminste, nu niet meer.”
Lucratief parttime baantje
“Toen ik Giovanni twee jaar terug leerde kennen, wist ik dat allemaal nog niet. We ontmoetten elkaar op een verjaardagsfeest van een collega, in een club aan de rand van de stad. Hij stond daar, gewoon aan de bar. Niet op het podium, niet halfnaakt, niet in een spotlight. Een zwart T-shirt, sportieve broek, brede schouders. En een geweldige smile waar ik meteen rustig van werd. We raakten aan de praat en ik moest lachen omdat hij zei liever thee te drinken dan bier, omdat dat zo niet paste bij hoe stoer hij eruitzag.
Er was direct een klik bij allebei. Een soort warm, vertrouwd gevoel. Alsof je iemand al kent. We bleken allebei veel met sport bezig te zijn. Ik fitness zelf drie of vier keer per week en Giovanni vertelde dat hij als personal trainer werkte in een sportschool. Dat vond ik aantrekkelijk. We spraken af een keer samen te trainen en later die avond appte hij me al.
Sportschool
We spraken een paar dagen later af in de sportschool waar hij werkte. Het voelde een beetje spannend, maar ook gewoon leuk. Hij was serieus, maar niet streng. Hij lette op mijn houding, maakte grapjes tussendoor. Na afloop gingen we sushi eten. Het was gezellig, we kletsten honderduit. Het voelde totaal niet ongemakkelijk.
Pas veel later die avond vertelde hij over zijn lucratieve bijbaan. We stonden buiten, het was al laat. We hadden net staan zoenen. Ook dat voelde goed. En ineens zei hij rustig: ‘Ik moet je nog iets vertellen. Ik werk niet alleen als sportleraar. Ik ben ook parttime stripper.’ Ik weet nog dat ik moest lachen. Echt lachen. Niet omdat ik hem niet serieus nam, maar omdat ik dacht dat hij een grap maakte. Dat hij me een beetje in de maling nam. Maar hij keek me aan en ik zag meteen dat hij het meende. En toen zei ik alleen maar: ‘Oh. Oké dan.’”
Politieagentje spelen
“Ik schrok wel. Dat ga ik niet mooier maken dan het is. In mijn hoofd ging meteen van alles rond. Ik dacht aan halfnaakte gillende vrouwen, handen op zijn lichaam, hete feestjes. Ik vroeg me af of zo iemand wel trouw kon zijn. Of ik daar wel tegenop kon. Of ik mezelf niet kleiner zou gaan voelen.
Eerst zei ik dat ook: dat ik het raar en best moeilijk vond. Gio reageerde rustig. Hij werd niet boos, ging zichzelf niet verdedigen. Hij zei: ‘Vraag maar wat je wil weten.’ Dus dat deed ik: hoe vaak hij werkte? Wat hij precies deed? Of hij ook privécontact had met klanten? En vooral: waarom hij dit deed. Hij legde uit dat het leuk verdient en dat hij het vooral ziet als een performance. Dat hij nooit piemelnaakt gaat, maar op het allerlaatst nog een doek voor zijn geslacht houdt. En dat het voor hem niks met gevoelens te maken heeft en duidelijk zijn grenzen kent.
Gewoon werk
In de weken daarna leerde ik hem steeds beter kennen. Net als zijn wereld. Voor hem is het gewoon werk. Hard werken ook. Ook op de dagen dat hij niet hoeft te strippen is hij ermee bezig. Het strippen is heel onregelmatig. Soms eens per maand, soms twee keer in een weekend, afhankelijk van de drukte van de boekingen en het seizoen. Hoe meer er getrouwd wordt, des te meer bachelorette-party’s waar hij mag optreden.
Giovanni sport veel en let streng op wat hij eet. Elke ochtend havermout met banaan en pindakaas. Veel rijst, veel kip. Soms mopper ik dat het saai is, maar hij zegt dat hij er blij van wordt.
Vaak oefent hij zijn shows in de woonkamer, met oortjes in. Hij kijkt dan heel geconcentreerd. Het ziet er niet sexy uit, eerder serieus. Dat vond ik in het begin gek. Ik dacht dat het allemaal spontaan was. Maar het is echt een choreografie van een professionele show.
Zijn tas staat altijd klaar als hij moet werken. Met schoenen, verkleedkleding, en make-up. Zo transformeert hij in politieagent, brandweerman of marinier. Mensen lachen daar vaak om, maar hij noemt het zijn harnas. Het moment waarop hij in zijn rol stapt.”
Alles tegelijk
“Als Gio werkt, ga ik niet mee. Dat is zijn ding. Ik heb dat één keer gedaan, helemaal in het begin. Bloedspannend. Ik stond achterin de zaal, een drankje in mijn hand. Ik zag vrouwen met open mond naar hem kijken. De meesten gilden alleen maar heel hysterisch. Ik voelde van alles tegelijk. Jaloezie, trots, ongemak. Ik wist niet goed wat ik ermee moest. Maar toen Gio na afloop naar me toe kwam en me een kus gaf, voelde ik ineens rust. Hij was gewoon weer van mij.
Twijfels
In het begin lag ik ’s nachts wakker. Dan hoorde ik hem rustig ademen naast me en dacht ik: wat als hij iemand leuker vindt? Mooier? Spannender? Er was één keer een situatie die me echt even raakte. Giovanni had net een klus gehad en zat naast me op de bank zijn telefoon te checken. Hij werd een beetje stil en zei: ‘Ik heb een bericht gekregen waar ik niet zo goed weet wat ik ermee moet.’ Hij liet me een DM zien van een vrouw die hem had geboekt voor een show bij haar thuis. Ze schreef dat ze hem niet uit haar hoofd kreeg. Dat ze hem zó aantrekkelijk vond. Dat ze het jammer vond dat hij ‘zo onbereikbaar’ was. En toen kwam de zin die me echt even deed slikken: dat ze zijn vriendin had gezien op zijn Instagram en vond dat hij meer verdiende dan ‘een saaie meid’ en dat hij altijd bij haar welkom was.
Mijn maag draaide zich om. Niet omdat hij iets fout had gedaan, maar omdat ik het ineens eng vond. Dit was iemand die hem wilde. Echt wilde. Gio vroeg me wat hij zou antwoorden. Hij wilde mij erbij betrekken, niks achter mijn rug doen. Hij antwoordde haar uiteindelijk heel kort. Netjes, zonder flirten. Hij schreef dat hij gevleid was, maar dat hij heel gelukkig was in zijn relatie. Dat hij haar het beste wenste, maar dat hij geen contact meer wilde. Daarna blokkeerde hij haar.
Ik weet nog dat ik moest huilen. Niet omdat ik bang was, maar omdat ik me gezien voelde. Hij had het ook kunnen negeren of voor mij kunnen verzwijgen. Dat had ik nooit geweten. Maar hij koos ervoor om eerlijk te zijn. Dat gaf me zo veel vertrouwen.
Vrouwen in DM’s
Sindsdien zijn er wel vaker vrouwen zijn DM in wezen sliden. Soms direct, soms subtiel. Hartjes, complimenten, uitnodigingen. En elke keer gaat hij er hetzelfde mee om. Gio laat het zien als het relevant is. Hij trekt duidelijke grenzen. Niet boos, niet grof, gewoon duidelijk; hij is bezet.
Het gekke is: doordat hij zo open is, ben ik juist minder onzeker geworden. Hij liegt niet. Geen geheimzinnig gedoe met zijn telefoon. Hij komt thuis en ploft op de bank in zijn joggingbroek.
Ik ga nu ook nooit meer mee. Meestal zie ik alleen filmpjes of foto’s, als hij ze zelf laat zien. Ik kan nu lachen als ik zie hoe vrouwen naar hem kijken. Ze geloven zijn act, denk ik dan. En dan ben ik trots: hij is van mij. Gio kiest elke dag voor mij. Hij ligt naast mij in bed.”
Afkeurende blikken
“De buitenwereld vindt er wat van dat Gio stripper is. Mensen – vooral vrouwen – reageren vrijwel allemaal afkeurend. De vooroordelen zijn vermoeiend. ‘Weet je zeker dat hij niet vreemdgaat?’ en ‘Is hij dan niet altijd geil?’ Ze denken dat hij de afwas thuis doet in een string of insinueren dat hij nog wat andere diensten doet bij vrouwen. Of ze kijken me aan alsof ik zielig ben. Alsof ik iets accepteer wat niet normaal is.
In het begin probeerde ik me steeds te verdedigen. Ik legde uit hoe het zit. Dat hij professioneel is en niet all the way gaat. Dat ik hem vertrouw. Nu doe ik dat minder. Soms zeg ik gewoon: ‘Ik ben gelukkig.’ Soms lach ik alleen maar. Ik heb geleerd dat ik niet iedereen hoef te overtuigen.
Mensen vragen ook vaak naar het geld. Dat zeggen ze dan een beetje voorzichtig, alsof het een vies onderwerp is. ‘Verdient hij daar eigenlijk veel mee?’ Gio is daar eerlijk over. Ja, soms verdient hij er goed mee. Niet elke avond is hetzelfde, er zijn ook avonden dat hij weinig over houdt na aftrek van benzine- en stomerijkosten, laat staan de vele kappersbezoekjes.
Duidelijke afspraken
Een enkele keer haalt hij bizar veel tips extra op. Dan komt hij thuis en zegt hij: ‘Dit sloeg nergens op.’ Maar het is geen makkelijk geld. Het is zijn lichaam, zijn energie, zijn tijd. Hij komt soms kapot thuis. Zijn voeten doen pijn, zijn rug zit vast, zijn hoofd is leeg.
We hebben duidelijke afspraken over. Zijn sportschoolsalaris is voor alle huishoudelijke uitgaves, die hebben we eerlijk verdeeld. We betalen de vaste dingen en hebben een gezamenlijke spaarrekening voor later. Voor een groter huis misschien. Van zijn stripgeld doen we leuke dingen. Vakanties die we anders misschien niet zo snel hadden gedaan. Weekendjes weg. Soms een etentje zonder op de prijs te letten. Hij zegt altijd: ‘Ik wil dit niet voor altijd doen.’ Dit is iets voor nu, dus moeten we ervan genieten. Maar het is extra geld, niet nodig. Ik werk zelf ook gewoon, verdien mijn eigen geld.
Het voordeel van een stripper als partner? Hij is sensueel, kent zijn lichaam en is galant en charmant. Hij weet wat aanraking kan betekenen, zonder dat het meteen ergens heen hoeft. En ja, natuurlijk danst hij soms voor mij. Thuis. In onze woonkamer, met slechte muziek en sokken aan. Niet omdat het moet, maar omdat het leuk is. Omdat het intiem is. Omdat het ‘ons’ is.
We hebben verder ook een doodnormale relatie. We maken ruzie over sokken op de grond. Over wie de kattenbak moet schoonmaken. Over wie er boodschappen doet. We zijn soms moe. Soms kortaf. Soms allebei tegelijk. Maar ik zou dit leven met niemand anders willen ruilen.”
Foto: Getty Images
LEES OOK

Uit andere media