Jeanette: 'Mijn man overleed, niemand wist dat we in scheiding lagen'

Dyanne: ‘Mijn vriend is net zo oud als m’n vader’

Dat ze geregeld wordt aangezien als zijn dochter weerhield Dyanne (28) er niet van een relatie met Michel (54) te beginnen. “De kans dat ik over 25 jaar met hem nog een rondje Vondelpark kan rennen, is klein, maar hij maakt me zielsgelukkig.”

Dyanne: “Op het consultatiebureau blijven ze Michel steevast aanspreken als de opa van onze zoon Jip, die nu negen maanden is. En ook in de speeltuin hoort hij vaak: ‘Wat zijn kleinkinderen leuk, hè?’. Zulke opmerkingen zijn natuurlijk best kwetsend, maar we worden er niet boos om. Meestal lachen we maar een beetje als iemand zoiets zegt. En het went. Voor Jips geboorte gebeurde het ook al. Dan zei de ober in een restaurant bijvoorbeeld: ‘Ik heb een mooi tafeltje voor u en uw vader achterin’. Of noemde de cardioloog in het ziekenhuis me de dochter van ‘meneer die-en-die’. Het is iets waarmee we geregeld te maken hebben sinds we vier jaar geleden een relatie kregen.”

Leraar van vroeger

“Michel was mijn leraar op de middelbare school. In de jaren dat ik bij hem in de klas zat, was er niets speciaals tussen ons. We hadden wel een klik en hij gaf les in een vak waar ik goed in was. Ik vond het leuk om daarover met hem te praten. Soms bleef ik na afloop van de les even hangen om hem iets te vragen. Of we mailden boekentips of iets anders wat een van ons op internet had gevonden naar elkaar. Maar dat deed ik niet met de gedachte: met deze man zou ik iets romantisch willen beginnen. Absoluut niet.

Lees ook: ‘We waren allebei piepjong, maar we zijn nog steeds samen’

Veel roddels

Ik ben expres vaag over welk vak hij gaf, omdat er over ons wordt geroddeld. Toen Michel mijn leraar was, was hij nog getrouwd en zijn ex verdenkt ons ervan dat we toen al een geheime affaire hadden. Maar dat is niet zo. We zijn pas veel later gaan daten, toen ik al lang van school af was en zelfs al een baan had. Het begon allemaal nádat Michel bij zijn vrouw weg was. Ik zou nooit een man willen die zijn vrouw bedriegt.

Meant to be

We hebben elkaar via Tinder weer gevonden. Dat verbaast me nog steeds. Het kan niet anders dan dat dit meant to be was. Bij het aangeven in welke leeftijdsrange ik zocht, heb ik nooit aangegeven: tot 50 jaar. Ik zocht wel wat ruimer dan de meeste meiden van mijn leeftijd denk ik zouden doen, omdat ik nu eenmaal op volwassenere, serieuzere jongens val. Maar maximaal tien jaar ouder, geen 26 jaar!

Lees ook: ‘Ik ben verliefd op mijn jeugdliefde, maar houd ook van mijn man’

Toch dook Michel op bij de voorstellen van aantrekkelijke mannen. En meer uit nieuwsgierigheid  – wat doet hij hier nou? – dan dat ik hem als potentieel relatiemateriaal zag, heb ik hem naar rechts geswipet. Binnen vijf minuten had ik al een reactie die er niet om loog: ‘Hé, als dat niet mijn meest favoriete ex-leerling is, wat leuk je hier te treffen!’. Het was het begin van een chatsessie die heel lang duurde en uitmondde in een aantal dates waarin we elkaar steeds beter leerden kennen. En waarbij uiteindelijk ook de vonk oversloeg. Ineens zagen we elkaar niet langer als leraar en leerling, maar als mogelijke liefdespartners. Zo begon onze relatie die nu al vier jaar duurt en me nog steeds zielsgelukkig maakt.”

Vol voor de liefde

“Precies één keer hebben Michel en ik het over ons leeftijdsverschil gehad. Het was een lang, heftig gesprek waarin we eerlijk alle voors en tegens hebben besproken. Daarbij gingen we geen onderwerp uit de weg. Ja, hij is ouder, dus als partner zal hij statistisch gezien eerder overlijden. Michel heeft last van hartritmestoornissen, al zijn die onder controle. De kans dat ik over 25 jaar met hem nog een rondje Vondelpark kan rennen, is klein. Als Michel dan nog leeft, is hij een ‘stokoude man’ van 79. Dat weerhield me niet voor hem te kiezen. Ik ging vol voor de liefde. Ik ben nooit op Michel gevallen om zijn uiterlijk. Om zijn sixpack of atletische lichaam. Hij heeft prachtige groene ogen, is slank en zijn lichaamsverhoudingen zijn goed. Maar ik vind het vooral fijn dat ik goed met hem kan praten. Michel is heel intelligent, denkt overal over na en zegt verstandige dingen. Hij geeft me een geborgen gevoel. Bij hem kan en mag ik mezelf zijn, en dat vind ik belangrijk. We hebben veel langer gepraat over ons verschil in levensstijl dan over ons verschil in leeftijd. Uiteindelijk is dat maar een getal, hoe cliché dat ook klinkt. Belangrijker vind ik het of je samen dezelfde toekomstverwachtingen hebt. Michels ex-vrouw wilde bijvoorbeeld geen kinderen. Ze vond haar carrière belangrijk en wilde steeds een stapje hogerop. Voor Michel hoefde een gezin ook niet per se. Hij had elke dag 250 leerlingen, verdeeld over meerdere lesuren, om zich heen; hij kon best leven zonder ‘eigen’ kinderen. Ik had wel een sterke kinderwens, wilde – als het me gegeven was natuurlijk – hoe dan ook moeder worden. Wat dat betreft heb ik Michel best wel het mes op de keel gezet: áls hij met mij verder wilde, hoorde daar ook kinderen bij. Ook al zou hij dus een oudere vader worden en zou het voor onze eventuele kinderen best zielig zijn om een papa te hebben die ze niet heel lang zouden meemaken. Maar ik wist zeker dat we er alles aan zouden doen om ze een stabiele basis te geven en ze zo fi jn mogelijk te laten opgroeien. Ik zag ook juist voordelen: Michel hoeft, omdát hij al op leeftijd is, niet meer zo nodig de hort op of carrière te maken. Daardoor heeft hij veel meer tijd om leuke dingen met de kinderen te ondernemen.”

Ouders in shock

“Inmiddels weet ik uit ervaring dat Michel zich allesbehalve oud en belegen gedraagt. We wandelen veel met Jip en meestal ben ik degene die als eerste voorstelt weer om te keren, omdat ik moe ben. ’s Nachts is hij altijd degene die eruit gaat voor een fl es of een speentje, en dat allemaal zonder te klagen. Meestal kan ik lekker doorslapen, word ik zelfs niet eens wakker omdat Michel er al bij de eerste kik uit is. En nogmaals: zonder erover te zeuren of halverwege de dag door uitputting in te storten. Ook in bed kan hij uren vrijen en haak ik sneller af. Dat we zelf geen problemen hebben met ons leeftijdsverschil betekent niet dat de buitenwereld er net zo over denkt. We hebben de afgelopen jaren veel ups en downs gekend, veel narigheid over ons heen gekregen en moeten opboksen tegen de mening van zowel buitenstaanders als familie en vrienden. Mijn ouders bijvoorbeeld waren echt in shock toen ik thuiskwam met Michel. Ik had ze al voorbereid door te zeggen dat hij ooit mijn leraar was geweest, maar blijkbaar hadden ze zich niet gerealiseerd dat hij dan dus ook veel ouder was. Sterker nog, dat hij een leeftijdsgenoot van hen is. Nu zijn ze dikke maatjes en draait mijn vader Rolling Stones en Dire Straits-cd’s met Michel, maar in de begintijd maakten mijn ouders het ons heel lastig. Ze verdachten Michel zelfs van pedofi liepraktijken, al was ik al lang en breed volwassen. Dat was niet makkelijk. Ik voelde me hartstikke onzeker, twijfelde aan alles. Mijn ouders zijn belangrijk voor me, het deed me pijn dat ze mijn partnerkeuze afwezen. Michel heeft alleen nog een demente vader, maar het was meer zijn ex die problemen maakte en daarbij zijn broers en zussen tegen mij opstookte. Ze zijn inmiddels ook wat bijgetrokken, maar tot op de dag van vandaag geloven ze niet dat we pas ná mijn middelbareschooltijd een relatie kregen. Ze denken dat we al veel langer iets hadden. Dat zijn pijnlijke beschuldigingen en hun blijvende achterdocht maakt het soms best moeilijk om helemaal gelukkig te zijn. Toch is onze basis heel stevig en hebben we nooit aan elkaars liefde getwijfeld. Zeker nu we de ouders zijn van Jip, op wie de hele familie stapelgek is, en er nog een kleintje onderweg is, hebben we er alle vertrouwen in dat alles op den duur goed komt.”

AOW’er en puber

“Voordat Jip naar de middelbare school gaat, heeft Michel al zijn eerste AOW ontvangen. Dat zal best raar voor Jip zijn, dat hij dan zelf puber is, maar zijn vader al ‘bejaard’. Toch voorzie ik ook daar geen problemen. Veel oma’s en opa’s van nu zijn ook heel actief en passen geregeld op hun kleinkinderen zonder dat het te zwaar voor hen is. Misschien dat hij als oudere vader iets anders met zijn kinderen zal omgaan, maar niet minder leuk: met je kinderen schaken, musea bezoeken, reizen… Dat kan allemaal nog prima als je een oudere vader bent. Michel probeert in elk geval wel zo gezond mogelijk te leven. Hij sport en eet veel fruit, groenten en vis, en weinig vlees. Op zijn hartritmestoornissen na heeft hij geen gezondheidsklachten. Maar garantie dat hij gezond oud wordt, hebben we natuurlijk niet. Ach, dat geldt voor iedereen. Ook ik kan door pech vroeg overlijden. We hebben wel al een testament laten opmaken, waarin we Michels neef en nicht hebben aangewezen als voogd van onze kinderen. Zijn leeftijd speelt mee bij meer beslissingen die we nemen. Zo hebben we ook bewust niet te lang gewacht met een tweede zwangerschap. Soms maak ik me zorgen: dat onze kinderen later gepest zullen worden met hun oude vader. Aan de andere kant zijn er tegenwoordig zo veel verschillende gezinsvormen: samengestelde gezinnen, gezinnen met twee vaders of twee moeders… Wat dat betreft hebben we de tijd mee. Michel zal straks op het schoolplein vast geregeld worden aangesproken als de opa van Jip, maar ik ben ervan overtuigd dat als we er zelf open over zijn en de kinderen veel liefde geven, het allemaal wel losloopt.”

Lees ook: Linda hoopte na vijf zoons op een dochter: ‘Onze droom is uitgekomen’

Lees Vriendin digitaal

Nu vanaf €0,99

Naar de digitale kiosk

042020 Digitaallezen Hp

Nu we zoveel mogelijk binnen moeten blijven, kun je Vriendin ook digitaal lezen. Bestel ‘m hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Anoniem
    Marlijn
    Wat maakt het uit hoe oud iemand is. Als je maar gelukkig bent! Niemand weet wat er morgen gebeurd. Carpe diem! Jullie klinken met zn 3en en straks 4en heel gelukkig, geniet ervan!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Lianne
    Mijn man is ook 20 jaar ouder en ook wij hebben veel tegenstand gehad van onze omgeving maar wij zijn daar sterk uit gekomen en onze zoon heeft totaal geen hinder van het feit dat zijn vader al lang met pensioen is. Wij genieten nog steeds volop van elkaar en onze zoon ook al gaat het lichamelijk niet goed meer met mijn man maar wij genieten van alles wat wij nog wel samen en als gezin kunnen. Blijf in de liefde geloven en geniet van elkaar leeftijd is maar een getal zoals je zelf al zegt.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Deborah
    Leeftijd is niet het belangrijkste. Mijn ouders scheelde 18 jaar en ik had een vader die 46 was toen ik kwam. Ja relatief oud. Heb meer malen de vraag gehad of mijn vader mijn opa was maar heb dit niet als heel erg ervaren. Als hij goed voor jou en de kinderen is is dit het belangrijkste wat er is.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Monique
    Hihi mijn Michel is 23 jaar ouder, we zijn ruim 13 jaar hij elkaar en 8 jaar getrouwd. Leuk om dit te lezen, herkenbaar.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Gina
    Mijn vader is nu 72 en ik 21. Ik heb er nooit iets van doorgehad en nooit gehoord dat iemand dacht dat het m’n opa was. Ik vind het zelf jammer dat ik niet heel mijn leven met mijn vader kan zijn, ik heb al 20 jaar en er zullen er nog zoveel komen. Maak je niet druk, gepest zullen ze echt niet worden. Een beetje in shock klasgenoten af en toe, maar eigenlijk maakt het niemand wat uit. Geniet van jullie gezin.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Valesca
    Toen ik mijn eerste man leerde kennen als bekende van een vriend vond ik hem reuze intressant maar te oud, zijn ex was 24 jaar ouder dan mij dus hij vast ook zoiets. Toen hij later maar 10 jaar ouder bleek dacht ik die is van mij. Helaas heb ik nog geen 6 jaar van hem kunnen genieten, hij overleed op zijn 42e. Ik dacht altijd ik ga niet met een man van 25 jaar ouder ofzo, max 10 jaar anders ben ik vroeg weduwe. Nou dat was ik alsnog. Leeftijd speelt nu voor mij dus geen rol meer, heb er niet meer opgelet.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Boef
    bij mij ook hetzelfde, het.leeftijdsverschil tussen mij en mijn man is 33 jaar, we hebben 3 kinderen, de jongste is geboren toen mijn man 65 jaar.oud was. We hebben nooit gemerkt dat de buitenwereld.ons raar aankeken, ons gezin is volkomen normaal.
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Marielle
    Ik vind het best confronterend om te lezen.. ik herken Dyanne op zoveel vlakken, ik heb hetzelfde mee gemaakt alleen dan met iemand op mijn werk! Mijn vriend is 24 jaar ouder dan dat ik ben en wat heb ik een hoop ellende over me heen gekregen, vind het nog steeds tot de dag van vandaag zo bijzonder dat mensen zich er mee bemoeien en dan van zulke pijnlijke dingen kunnen zeggen zoals; daar heb je geen toekomst mee, had je vader kunnen zijn, hij gaat veel eerder dood en dan blijf jij alleen achter. We wonen nu een jaar samen en zijjn 1,5 jaar samen maar ben nog altijd blij met mijn keus ondanks alle negativiteit. Ik heb geleerd heel hard te worden als persoon terwijl ik dat nooit was. Echt heel mooi dat je dit verhaal deelt!!
    Beantwoorden
  • Anoniem
    Dorien
    Mijn man en ik schelen 13 jaar ik ben 55en hij is 68 en in begin was het wel zo van wat moet je met die man en we zijn nu 31jaar getrouwd we hebben dan geen kinderen en we nog steeds bij elkaar
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen