Makelaar Mandy: ‘‘Ik wil je zien, Mandy. Niet als vlucht’, zegt hij’’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Vrijdag 5 juni

Vrijdagochtend begint met een mail van Joris de Wilde.
Een reactie op de appartementen die ik hem gisteren stuurde.
Appartement twee lijkt mijn dochter het meest aan te spreken. Zou u voor ons kunnen informeren of een bezichtiging mogelijk is?
Ik lees de zin twee keer. Daarna nog een keer.
Zou u voor ons kunnen informeren.
Voor ons.
Ik zit aan Robberts oude tafel, op Rens’ lelijke bureaustoel, met mijn koffie uit een mok met een barstje en mijn haar in een staart die meer praktisch is dan charmant. Maar ineens voelt het alsof er iemand aan de andere kant van de lijn niet naar een vrouw in een half leeg kantoortje kijkt, maar naar een makelaar.
Mij.

Eerste telefoontje

Ik bel de verkopend makelaar. Niet Hoeksteen. Niet Nick. Niet Eva. Gewoon een ander kantoor, een andere stem, een nieuwe afspraak. Mijn eerste telefoontje als Deur & Dam dat niet over verzekeringen, vochtplekken of rechtsbijstand gaat. Dit is werk!

Eerste afspraak

Als ik ophang, heb ik een optie voor dinsdagmiddag.
Ik schrijf het in Saskia’s groene boekje en zet er veel te hard een cirkel omheen. De punt van mijn pen schiet bijna door het papier.
Daarna stuur ik Joris een keurige mail vanaf info@deurendam.nl.
Geachte heer De Wilde, ik heb voor dinsdagmiddag een bezichtigingsmogelijkheid kunnen reserveren…
Ik lees hem vier keer na. Geen typefouten. Niet te gretig. Niet te onzeker. Ik hoop dat hij niet tussen de regels door leest dat ik eigenlijk onder mijn nepbureau wil kruipen van spanning.
Dan klik ik op verzenden.
Mijn eerste echte afspraak.

Maureen

Ik sta op, loop door mijn lege kantoor en doe een klein vreugdedansje dat niemand mag zien. De bureaustoel piept instemmend.
Rond de lunch appt Maureen.
Statusbericht vanaf de Titanic: Eva heeft net ‘mijn klantenportefeuille’ gezegd. Ik heb ademhalingsoefeningen nodig.
Ik lach.
Adem in door je neus. Adem uit door je nietmachine.
Haar antwoord komt snel.
Nick sprak me ook al aan. Hij vond dat ik ‘constructiever’ kon reageren.
Ik zie haar gezicht erbij. Netjes. Met dat kleine randje waardoor ik haar meteen weer voor me zie in die donkerblauwe blouse.

Nick

Hoe is het tussen jou en Nick? typ ik.
Het duurt even.
Mwoah.
Ik wil iets terugsturen, iets liefs, maar precies dan trilt mijn telefoon opnieuw.
Tijn.
Mijn lijf reageert eerder dan mijn hoofd. Altijd.
Ik neem dit keer maar op voordat hij zijn collega weer lastig valt.
‘Hoi.’
‘Hoi,’ zegt hij.
Zijn stem klinkt moe.
Ik ga op de rand van de tafel zitten. ‘Wat is er?’
‘Ik heb het Erwin gezegd.’
Mijn hand wordt stil om mijn telefoon.
‘Wat?’
‘Dat ik zo niet verder kan. Dat ik niet meer kan doen alsof we gewoon in een moeilijke periode zitten.’
Ik sluit mijn ogen.

Om mij

‘En?’
Hij ademt hoorbaar uit. ‘Hij werd niet eens meteen boos. Dat was bijna nog erger dan hem vertellen dat het wat mij betreft over is.’
Ik denk aan Erwin bij het water. Zijn handen. Zijn vraag hoe lang.
‘Heb je gezegd dat het om mij gaat?’
Een stilte.
‘Niet eerst.’
‘Tijn.’
‘Maar hij wist het al.’
Dat snijdt. Natuurlijk wist hij het al.

Tijdelijk weg

‘Wat nu?’ vraag ik.
‘Ik ga tijdelijk weg.’
Ik blijf recht overeind zitten.
‘Waarheen?’
‘Niet naar jou.’
Die drie woorden doen iets onverwachts met me. Opluchting. Verdriet.
‘Goed,’ zeg ik zacht.
‘Ik heb een kamer gevonden via iemand van mijn werk. Voor een paar weken. Het is niets bijzonders.’
‘Dat hoeft ook niet.’
‘Ik wil je zien, Mandy. Niet als vlucht. Gewoon… echt.’
Mijn keel wordt dik.

Daten

Buiten loopt iemand langs mijn raam en kijkt nieuwsgierig naar het kale kantoor. Ik draai mijn stoel iets opzij.
‘Dan moet je me daten,’ zeg ik.
Er valt een kleine stilte.
‘Daten?’
‘Ja. Met licht aan. Op normale plekken. Zonder koffer. Zonder dat iemand net ergens is weggelopen.’
Ik hoor hem bijna glimlachen, heel voorzichtig.
‘Dat wil ik wel.’
Ik wil hem geloven. Mijn hele lichaam wil hem geloven. Maar mijn hoofd zit naast Erwin op een bankje en weet beter dan zomaar juichen.
‘Regel eerst je kamer,’ zeg ik. ‘Praat met Erwin. Ruim je eigen puin op. Wacht een week of drie. Daarna praten wij verder.’
‘Oké,’ zegt hij.

Om half zes sluit ik Deur & Dam af. De bezichtiging met Joris staat in mijn agenda. Mijn tweede Harry-avond wacht. Tijn heeft eindelijk iets gedaan wat niet weglopen is. Wat niet de makkelijkste weg is.

Groepsapp

Dan trilt mijn telefoon.
Tijn.
Erwin heeft het in de groepsapp én in de familieapp gezet.
Ik blijf naar die zin kijken.
Eén zin maar.
Maar ergens in de stad zitten nu mensen rechtop op hun bank, met hun telefoon in hun hand.
Over twee uur sta ik tussen duizenden mensen te zingen.
Maar nu voelt mijn leven als een droom die uit elkaar spat en langzaam een zwarte olievlek wordt.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Een onbekend nummer. Ik neem op. ‘Mandy”

Makelaar Mandy: ‘Ik bel Maureen. Ze neemt bijna meteen op. ”Dit is onverstandig”

Makelaar Mandy: ‘Een appje van Erwin. ‘Kunnen we vandaag praten? Niet op de galerij”

Makelaar Mandy: ‘Vrijdagavond had hij daar gestaan. Vlak bij mijn voordeur’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een spannende autorit en een verboden zoen