Makelaar Mandy: ‘‘Ik weet niet precies wat jij voor me bent,’ fluister ik. ‘Maar ik wil je niet kwijt’’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is nog altijd verliefd op haar inmiddels gescheiden ex-buurman Tijn én heeft een crush op haar voormalige collega Maureen. Alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is, duikt er zo nu en dan ook iemand anders op die haar hoofd op hol brengt.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Donderdag 17 september
Ik voel hoop en geluk. Kriebels. Want Saskia en ik hebben gisteren koffie gedronken zonder dat er iemand opstond, wegliep of anderszins emotionele grenzen trok. Heel langzaam trekt er hier en daar al een beetje mist weg uit het landschap van mijn problemen.
Judith
Om half tien krijg ik een appje van Judith.
Ik heb nagedacht. Zullen we volgende week dinsdag nog een keer praten? Fien en Robin zijn dan weer bij Tom. Dan is het hier rustig.
Ik lees het drie keer.
Ik begrijp heel goed wat er staat, maar mijn hoofd moet nog steeds wennen aan Judith die niet verdwijnt zodra iets pijn doet.
Ik typ:
Ja. Graag.
Daarna:
Moet ik iets meenemen?
Haar antwoord komt snel.
Nee. Alleen jezelf. En misschien wat ruimte voor ons.
Ik glimlach.
Haar woorden zijn hoopvol.
Judith wil nog verder met ons. En dinsdag gaan we kijken of het lukt.
De Hoeksteenfactuur
Daarna komt de Hoeksteenfactuur weer in beeld.
€ 1.184,60.
Kijk hem liggen. Mijn eigen administratieve hondendrol.
Ik heb hem inmiddels in een mapje gezet dat betwisten of huilen heet.
Maureen
Rond twee uur gaat de deur van Deur & Dam open zonder dat iemand klopt.
Maureen.
Geen koffie. Geen tompoezen. Geen grap bij binnenkomst.
‘Jij ziet eruit alsof Eva nog leeft,’ zeg ik.
‘Helaas.’
Ze gooit haar tas op de stoel tegenover me en blijft staan.
‘Ik heb ruzie gehad met Nick.’
Ik ga rechter zitten. ‘Over mij?’
‘Onder andere.’
Dat klinkt niet goed.
‘Wat is er gebeurd?’
‘Lastig
Maureen ademt door haar neus uit. Langzaam. Alsof ze probeert geen rook te maken.
‘Ik heb gevraagd of hij wel helemaal lekker was met die factuur. Dat jij jaren voor Hoeksteen hebt gewerkt. Dat die Aygo altijd al een rammelende koektrommel op wielen was. Dat die kras linksachter volgens mij ouder is dan Sinterklaas z’n paard.’
‘En?’
‘Hij zei eerst dat hij het lastig vond.’
‘Nick vond iets lastig. Wat revolutionair.’
‘Hij zei dat hij het liever wilde laten rusten.’
‘Echt?’
‘Ja. En toen kwam Eva.’
Natuurlijk.
Administratief kanon
‘Ze had alles uitgeprint,’ zegt Maureen. ‘Kilometeroverzichten. Tankpassen. Inleverrapport. Mailtjes. Zelfs een foto van die kras. Ze had er post-its op geplakt, Mandy. Post-its. In drie kleuren.’
‘Dat is oorlogsmateriaal.’
‘Dat zei ik ook ongeveer.’
‘Ongeveer?’ Ik kijk haar vragend aan. ‘Wat zei je precies?’
‘Ik zei: “Gefeliciteerd Eva, je hebt een administratief kanon gebouwd.”’
Ik lach, ondanks alles. Maureen zegt zulke dingen ook gewoon. Dat maakt haar helemaal niets uit. Heerlijk gek mens. Zal ik haar zoenen? Even zeggen dat ik haar een kanjer vindt?
Ze praat door. Het moment is voorbij.
‘Regels zijn regels’
‘Nick zei dat zij een punt had. Dat regels regels zijn. Dat hij niet de indruk wilde wekken dat jij anders behandeld werd dan anderen.’
‘Omdat ik toevallig Mandy heet.’
‘Precies die zin gebruikte Eva.’
Mijn maag trekt samen.
Maureen gaat eindelijk zitten.
‘En toen koos hij haar kant,’ zegt ze zachter. ‘Hij zei doodleuk dat de factuur nu eenmaal verstuurd was. Dat Eva inhoudelijk een punt had. Dat hij het niet ging terugdraaien.’
Pijn
Ik kijk naar haar.
Voor het eerst hoor ik niet alleen woede in haar stem.
Ik hoor teleurstelling.
‘Dat deed vast pijn,’ zeg ik. Het kusmoment is over.
Ze kijkt naar mijn plant. ‘Belachelijk, hè?’
‘Nee.’
‘Ik dacht dat hij soms slap was. Niet gemeen.’
‘Misschien is slap ook gemeen als het lang genoeg duurt.’
Daar kijkt ze me wel bij aan.
We zeggen even niets.
Ineens zie ik het
‘Ik heb honger.’
Ik kijk naar haar terwijl ze mijn pen pakt en een conceptzin opschrijft waarmee ik bezwaar moet proberen te maken tegen de factuur. Scherp. Snel.
Ineens zie ik het.
Maureen aan mijn tafel. Maureen met klanten. Maureen die een dossier aanreikt waar ik alleen maar naar had gekeken. Maureen die bij Deur & Dam hoort alsof er ergens stiekem al een stoel voor haar klaarstaat.
Maar direct daarna zie ik mijn cijfers.
Drie sales sinds augustus.
Drie.
Ik kan nog geen cactus aannemen zonder hem in termijnen te betalen.
De kus
‘Wat?’ vraagt ze.
‘Niets.’
‘Je keek alsof je net een serieuze gedachte had.’
‘Dat was het ook.’
Ze glimlacht scheef. ‘Bewaar hem dan. Misschien krijg je ooit korting op serieuze gedachten.’
En dan sta ik op en geef haar de kus.
Lang, zacht en warm.
‘Ik weet niet precies wat jij voor me bent,’ fluister ik. ‘Maar ik wil je niet kwijt.’
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
