Makelaar Mandy: ”Ik wil je iets vertellen’, zegt Tijn. ‘Ik heb er al dagen buikpijn van”
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Dinsdag 25 augustus
Ik zoek mijn zwarte jurk in de kast en trek hem aan.
Ik voel me er fijn in. Dressed for the occasion. Dat gevoel geeft hij me.
Om elf uur sta ik voor Appelgaard 14.
De verkopende makelaar heet Paul, draagt loafers zonder sokken en kijkt naar mijn Toyota alsof hij denkt dat ik hem heb geleend van mijn achter-grootvader.
‘O’
Meneer Van Rijssen zelf komt vijf minuten later aanfietsen. Hij zet zijn fiets tegen het hek en kijkt naar het huis.
Lage bouw. Brede ramen. Een voortuin die niet spannend is, maar wel keurig. Achter het huis zie een rand groen. Geen gevel waar je meteen violen bij hoort, maar rustig. Praktisch.
‘O,’ zegt hij.
Ik hoor het.
Paul hoort het ook.
Wij makelaars leven voor dat soort kleine geluiden. Het is geen bod, maar wel iets dat zegt: deze man vindt het tot nu toe zeker interessant.
Betrapt
Binnen doet Paul zijn ronde. Bouwjaar rond 2000, goed geïsoleerd, grote woonkamer, slaapkamer beneden, badkamer beneden, boven nog twee kamers en bergruimte.
Meneer Van Rijssen luistert beleefd, maar in de woonkamer blijft hij staan.
‘Hier zou mijn boekenkast kunnen,’ zegt hij.
Ik knik. ‘En daar uw bureau. Dan kijkt u de tuin in.’
Hij kijkt op.
Betrapt.
We lopen naar buiten. De tuin is ruim, met borders die iemand ooit met liefde heeft bedacht. Geen Versailles, wel tweehonderd vierkante meter sfeer.
Meneer Van Rijssen loopt langzaam naar achteren. Zijn handen op zijn rug. Dat hij al bezig is met de inrichting stemt me vrolijk.
‘U had gelijk’
Na afloop staan we op de stoep. Paul wil weten of er belangstelling is. Natuurlijk wil Paul dat weten. Paul wil een huis verkopen.
‘We nemen contact op,’ zeg ik.
Als Paul weg is, blijft meneer Van Rijssen naar het huis kijken.
‘Ik ben er bang voor,’ zegt hij.
‘Waarvoor?’
‘Dat u gelijk had.’
Ik glimlach. ‘Dat gebeurt vaker.’
‘Wat nu?’
‘Nu gaan we niet hijgerig doen. We bekijken de stukken, checken de marktwaarde en bedenken een bod dat serieus is zonder meteen met uw portemonnee te zwaaien.’
Hij steekt zijn hand uit. ‘Dan wil ik graag dat u dit verder begeleidt.’
Huurhuis
Terug op kantoor maak ik aantekeningen.
Appelgaard 14. Bouwjaar rond 2000. Slaapkamer beneden. Tuin tweehonderd vierkante meter. Vraagprijs stevig, maar niet idioot. Paul niet onderschatten.
Daarna bel ik Sander over het huurhuis.
‘Zeg dat u goed nieuws heeft,’ neemt hij op.
‘Voorzichtig goed nieuws.’
‘Dat klinkt als makelaarstaal voor slecht nieuws.’
‘Nee. Dat klinkt als een makelaar die niet wil dat u alvast de verhuiswagen bestelt.’
Als ik ophang, heb ik twee afspraken staan. Eén aankoop. Eén huur. Geen rijkdom. Wel werk dat via werk naar nieuw werk leidt. En een leuke commissie waarmee ik deze maand mijn huur kan betalen zonder dat ik elke dag spaghetti hoef te eten.
Tijn
Aan het einde van de middag wacht Tijn bij het park.
Sinds donderdag ziet hij er anders uit. Zijn mond is niet veranderd, maar ik weet nu weer gevaarlijk goed wat die kan doen.
‘Hoe was je huizenman?’ vraagt hij.
‘Verliefd.’
‘Leuk. Misschien dus een sale. Spannend voor je.’
We lopen. Tijn stopt bij het water.
‘Ik wil je iets vertellen. Ik heb er al dagen buikpijn van.’
Mijn goede bui zet meteen een stap achteruit.
‘Erwin heeft iemand.’
‘Een nieuw iemand?’
Hij knikt. ‘Hij noemde hem zijn vriend. Als in partner.’
‘O.’
‘Ja. O.’
Verder
‘Wanneer hoorde je dat?’
‘Gisterenavond. Via iemand uit onze oude groep. Gewoon: heb je Erwin en Floris al gezien samen?’
‘Floris?’
‘Ja. Een Floris. Hij draagt vast mocassins met kwastjes erop.’
Ik hoor de scherpte in zijn stem.
‘Doet het pijn?’
‘Ja. Nee. Ik weet het niet. Ik wil niet terug, maar ik vind het misselijkmakend dat hij al zoveel verder lijkt dan ik.’
Daar komt het.
Want als Erwin een Floris heeft, wat ben ik dan?
Soort Floris
‘Ben ik voor jou ook een soort Floris?’ vraag ik als we doorslenteren.
Zijn hoofd draait naar mij. ‘Wat?’
‘Een bewijs dat je niet achterblijft.’
‘Nee.’
‘Dat zeg je snel.’
‘Omdat het onzin is.’ Zijn stem is feller dan ik verwacht. ‘Ik heb zoveel met je gedeeld het afgelopen jaar. Aan je gedacht. Jou vergelijken met nieuwkomer Floris is kwetsend. You are the light of my life.’
‘Mooie zin,’ zeg ik.
‘Rot op met je mooie zin.’
Geloven
Daar is hij weer. Niet brave Tijn. Iemand met verdriet, schaamte en haar op zijn tanden.
‘Ik weet alleen niet of ik je geloof,’ zeg ik zacht.
Hij knikt. Dat doet hem pijn, zie ik.
‘Dan moet ik zorgen dat je dat op een dag wel doet.’
Hij pakt mijn hand niet. Kijkt recht voor zich uit.
En loopt gewoon naast me verder door het park.
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
Meer van Redactie
