Makelaar Mandy: ‘Daarna praat ik niet meer. We halen de kleine sofa niet eens’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Woensdag 22 april

De hele ochtend zit ik met te veel in mijn hoofd.
Het gesprek met Saskia van gisteren blijft plakken. Niet eens alleen door wat ik eruit floepte. Vooral door haar gezicht toen ze zei dat haar Duitse klant was weggevallen. Alsof ik iemand die ik liefheb in een hokje had geduwd en niet meer zag dat daarin een echt mens zat mat haar eigen gedoe en onzekerheid.

Acht uur

Misschien is dat waarom ik hem rond lunchtijd zelf app.
Heb je vanavond tijd of ben je druk met investeren in vrouwen met plannen?
Ik kijk naar dat zinnetje en twijfel nog een halve seconde of ik het niet te bitchy heb gemaakt, maar dan is het al weg.
Zijn antwoord komt bijna meteen.
Voor jou altijd. En jij klinkt scherp. Dat vind ik leuk. Acht uur?

Lekkere tv-ster

Dus om half acht sta ik alweer voor de spiegel te doen alsof ik nog moet beslissen of ik ga. Terwijl mijn lijf al uren geleden ja heeft gezegd. Ik mis Tijn. Zijn liefde. Maar eerlijk is eerlijk, mijn lekkere tv-ster maakt in bed wel heel veel goed. Het is alleen zo banaal. Alsof seks belangrijker is dan alles eromheen. Nu heb ik aan die gedachte vanavond niets, dus trek ik maar een stout setje uit de kast.

Hotel

Het hotel is deze keer een andere dan normaal. Kleinere lobby. Minder marmer, meer donker hout. Het soort plek waar mensen ongetwijfeld discreter vreemdgaan omdat het interieur daar actief aan meewerkt. Als ik er doorheen loop, voel ik het al. Niet alleen zin. Ook spanning. Dat vieze, opwindende restje van geld, pand, garant staan. Alsof alles wat niet in bed thuishoort zich daar juist heeft verstopt en tussen mijn benen gaat zitten trillen. Fout. Heel fout. En ook heel geil.

Hakken

Hij doet open in een donker T-shirt en een broek die duurder oogt dan de mijne ooit zullen worden, en voordat ik iets kan zeggen, kijkt hij me al aan op die manier van hem. Alsof ik de rest van de kamer alleen maar decoratie maak door erin te staan.
‘Jij hebt hakken aan,’ zegt hij.
‘Goed opgemerkt.’
‘Dat vind ik erotisch en onpraktisch tegelijk.’
‘Dat vat mijn leven mooi samen.’
Hij lacht, trekt me naar binnen en kust me meteen. Niet zo’n snelle welkomzoen, maar echt. Hand in mijn nek. Mond warm. Rustig eerst, alsof hij mijn dag wil proeven voor hij me eruit zoent. Ik voel meteen hoe alles in mij mee wil. Mijn hand gaat naar zijn kaak, mijn heupen al half naar hem toe voor ik het doorheb.
‘Je bent gespannen,’ zegt hij tegen mijn mond.
‘Jij ook.’
‘Ja,’ zegt hij. ‘Maar ik weet al wat ik daarmee ga doen.’

Precies de goede woorden en handen

Daarna praat ik niet veel meer.
We halen de kleine sofa niet eens. Hij duwt me half tegen de muur naast het bed, kust me opnieuw, zijn hand al onder mijn blouse nog voor ik goed en wel besloten heb of ik mijn tas ergens netjes wil neerzetten. Niet dus. Die valt gewoon van mijn schouder op de grond en ik laat hem lekker liggen. Het voelt ineens veel te ver weg om nog beschaafd te doen.

Met hem is het fijne dat seks nooit aanvoelt als een invuloefening. Meer als een trek in mijn lijf waar hij precies de goede woorden en handen voor heeft. Mijn huid staat al aan als hij mijn rok omhoog schuift en ik hoor mezelf lachen, omdat ik weet dat hij dat alleen maar leuk vindt.
Hij trekt mijn slipje langs mijn benen omlaag en kijkt heel even naar me alsof hij niet alleen hitsig is, maar ook oprecht blij dat ik hier ben. Dat maakt het erger. Of beter. Ik weet dat verschil bij hem nooit helemaal.

Echt

Het duurt niet lang voor ik met mijn rug op het bed lig, mijn hakken nog aan, zijn mond op mijn buik, mijn vingers in zijn haar. Ik trek hem dichterbij en voel dat vertrouwde, schaamteloze plezier door me heen trekken. Alsof mijn lichaam hem al lang geleden heeft leren kennen en nu gewoon openzwaait als hij in de buurt komt. Hier is de ingang. Kom maar. Voel maar. Kus maar. Daar is niets romantisch meer aan. Maar het is wel echt. Warm. Gulzig. Eindelijk even niets wat netjes hoeft.

Helemaal niets

Later, als ik bovenop hem zit en de kamer alleen nog bestaat uit ademhaling, lakens en het ritme waar we allebei zonder overleg in vallen, denk ik aan helemaal niets. Dat is misschien wel het meest verslavende aan hem. Niet alleen dat het lekker is. Dat mijn hoofd soms gewoon ophoudt. Dat er even geen pand is, geen Eva, geen rekening, geen vriendin die ik verkeerd heb gezien. Alleen huid, warmte en dat hij me vasthoudt alsof ik precies daar hoor zolang we ermee bezig zijn. Ik rijd en duw. Rijd en duw. Tot die heerlijke duizeligheid in mijn hoofd verschijnt en hij me inmiddels zo goed kent dat hij nog een paar extra stoten geeft voordat ook hij kreunt.

Gelijk

Daarna liggen we allebei een tijd lang stil. Mijn haar plakt in mijn nek, mijn lipgloss is allang ergens in het hoofdkussen verdwenen en ik heb een kuitspier die protesteert door die hakken, maar het kan me niet schelen. Hij geeft me water. Ik drink. Hij kijkt. Dat dus.
‘Voel je je al wat beter?’ vraagt hij.
‘Ik haat het als je gelijk hebt.’
‘Dat heb ik vaak.’
‘Dat denk jij.’
Hij grijnst en gaat half overeind zitten tegen het hoofdbord. Ik trek het laken mee over mijn benen en weet al voordat hij begint dat het gesprek nu vanzelf weer die kant op gaat. Alsof het pand ook tussen de lakens is gekropen en daar nu rustig op zijn beurt wacht.

Lief en gevaarlijk

‘Ik heb er nog eens over nagedacht,’ zegt hij.
‘Dat is bijna nooit een geruststellende openingszin.’
‘Ik meen het serieus.’
‘Dat weet ik.’
Hij neemt een slok water en kijkt me daarna recht aan. ‘Ik wil dit voor je rond krijgen, Mandy. Niet op een vieze manier. Gewoon omdat jij daar moet zitten en niet nog maanden tegenover Eva moet wegkwijnen.’
Dat vind ik lief.
En gevaarlijk.
Vooral die combinatie.
‘Je praat erover alsof je het al besloten hebt,’ zeg ik.
‘Nee,’ zegt hij. ‘Jij beslist. Ik maak het alleen makkelijker.’


Potentie

Ik trek mijn knie iets op onder het laken. Streel met mijn tenen zijn kuit. ‘Dat is nou precies het probleem. Dat jij denkt dat makkelijker altijd beter is.’
Hij zegt even niets. Dan: ‘Als ik ergens mijn nek voor uitsteek, dan liever voor een vrouw bij wie ik tenminste weet dat het niet voor niets is.’
Daar is hij.
Meteen voel ik iets in mij aanspannen.
Ik kijk hem aan. ‘Wat bedoel je daar precies mee?’
Hij lijkt zelf pas een seconde later te horen hoe het klonk. ‘Niet zo. Ik bedoel gewoon: jij bent iemand. Je hebt potentie. Je bent slim, je werkt hard, je bent…’
‘Een interessante investering?’
Hij zucht. ‘Kom op.’
‘Nee, serieus. Dat is toch wat je zegt.’

Iets anders

Hij schuift iets dichter naar me toe en legt zijn hand op mijn been. Warm. Rustig. Alsof hij de scherpe rand eraf wil aaien. ‘Ik zeg dat jij het waard bent,’ zegt hij zachter. ‘Dat is iets anders.’
Misschien is dat ook zo.
Misschien niet.
Dat is het lastige. Met hem is bijna niets plat fout. Alles glanst net genoeg om pas later te kunnen irriteren. En toch blijft dat ene zinnetje hangen. Vrouwen zoals jij.

Tevreden, maar wakkerder

Als ik later naar huis ga, voelt mijn lijf loom en tevreden, maar mijn hoofd is wakkerder dan ervoor. Ik denk aan Saskia. Aan haar Duitse klant. Aan risico. Aan mannen die zeggen dat ze je willen helpen. Aan hoe heerlijk het is om iemand boven je te voelen, onder je, in je, en hoe weinig dat soms helpt bij de vraag of je hem ook naast je wilt hebben op het moment dat er contracten, sleutels en handtekeningen in beeld komen.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ”Jij doet altijd wel heel makkelijk over geld’, zeg ik tegen Saskia’

Makelaar Mandy: ‘Ik adem één keer diep in. ‘U zei dat u maandag iets concreets van me nodig had”

Makelaar Mandy weekoverzicht: een verleidelijk aanbod en groeiende twijfels

Makelaar Mandy: ‘Dan zie ik een gemiste oproep. Mijn hart gaat meteen sneller’

Makelaar Mandy: ‘Dus ik vertel het. Over de BN’er. Over mijn geheime relatie met hem’