Makelaar Mandy: ”Was het lekker?’ Ja ‘Was het verstandig?’ Nee’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Donderdag 2 juli
Vandaag wil ik Saskia bellen. Al die appjes tussendoor schieten ook niet op. En Saskia is geen taak die je kunt doorschuiven omdat er toevallig een VvE-stuk of een man met emotionele lekkage voorbijkomt.
Om tien uur zit ik in Deur & Dam met koffie uit mijn geliefde Bordallo-kopje en bel ik haar.
Ze neemt op met: ‘Ik hoop dat dit belangrijk is, want ik stond net op het punt mijn leven te verbeteren door de was op kleur te sorteren.’
‘Dat klinkt als een noodsituatie.’
‘Dat is het ook. Ik heb net een witte sok tussen zwart gevonden.’
Alleen al haar stem maakt iets in mijn schouders los.
‘Ik wilde gewoon even echt met je praten,’ zeg ik.
Het wordt meteen stiller aan de andere kant. ‘O. Goed.’
Dat ene woord. Geen grap erachteraan. Saskia kan dat. Alsof ze razendsnel een feestjurk uittrekt en in iets zachts naast je komt zitten.
Auto nodig
Ik vertel haar over mijn natte broekspijpen van gisteren. Over Lottes map die half dubbel geprakt en klef in mijn tas zat. Over het feit dat ik inmiddels de hele stad rondfiets met papieren, meetlint, pennen, een banaan en een paraplu alsof ik een ambulante makelaardij op twee wielen ben.
‘Ik denk dat ik een auto nodig heb.’
Saskia is even stil.
‘Mandy,’ zegt ze dan. ‘Je bént makelaar. Je had al een auto nodig toen je voor het eerst met een map en een blazer op een fiets stapte.’
‘Dank je voor deze liefdevolle terugblik.’
‘Graag gedaan. Maar serieus. Je kunt niet straks met Lotte, Pauline, Marijke en weet ik wie allemaal door de stad fietsen alsof Deur & Dam een schoolmusical is.’
Ik kijk door het raam naar mijn bord buiten. Deur & Dam staat daar heel volwassen te hangen. Daaronder staat mijn fiets tegen de gevel, met een knalroze regenhoesje over het zadel.
Het ziet er ineens inderdaad niet uit als een strategie.
‘Ik weet niet hoe ik het moet betalen’
‘Ik weet niet hoe ik het moet betalen.’
Dat is het zinnetje dat eronder ligt. Niet de regen. Niet die fietstas. Geld.
Saskia zegt even niets. Dat waardeer ik. Ze springt niet meteen in de stand: dan leen ik het je wel. Of: ach joh, komt goed. Bij Saskia is geld soms zo makkelijk dat het juist ingewikkeld wordt, maar vandaag blijft ze aan de goede kant van de lijn.
‘Wat heb je nodig?’ vraagt ze.
‘Geen bakbeest. Iets kleins. Betrouwbaar. Iets waarin ik naar klanten kan.’
‘Precies,’ zegt Saskia. ‘Je moet je eerst eens goed oriënteren. En neem Robbert mee als het serieus wordt.’
‘Omdat hij verstand heeft van auto’s?’
‘Ook. En omdat hij waarschijnlijk voorkomt dat jij valt voor een rood snoepje met schattige koplampen en een zielig verhaal.’
Ik knik, maar dat ziet Saskia gelukkig niet.
De BN’er
‘En de BN’er?’ vraagt ze.
Ik kijk naar het keukentje. Naar het aanrecht waar hij me vorige week tegenaan duwde. Ik heb het schoongemaakt. Twee keer. Toch weet ik nog precies hoe het voelde.
‘Hij kwam langs op kantoor.’
‘O?’
Saskia hoeft maar één lettergreep te gebruiken om mij een compleet politieverhoor te laten geven.
‘We hadden seks.’
‘In Deur & Dam?’
‘In het keukentje.’
‘Mandy.’
‘Ik weet het.’
Vlaggetje in prikken
‘Was het lekker?’
‘Ja.’
‘Was het verstandig?’
‘Nee.’
‘Dat is irritant vaak dezelfde volgorde bij hem.’
Ik zucht. ‘Hij doet alsof hij helpt. Alsof hij mij groter maakt. Maar ondertussen voelt het soms alsof hij overal zijn vlaggetje in wil prikken.’
‘Ook letterlijk, blijkbaar.’
‘Sas.’
‘Sorry. Te makkelijk.’
Maar we lachen allebei, en dat helpt.
Cora’s camper
Daarna vertel ik over mijn vader. Over Bonita’s verjaardag. Over het belletje dat zogenaamd spontaan moest zijn. Over mijn appje.
‘Je vader probeert een gezin te bouwen waar jij bij in moet schuiven. Dat is lief, maar lastig.’
‘Misschien moet ik dus helemaal niet naar Spanje,’ zeg ik. ‘Niet nu.’
‘Misschien niet.’
‘Dan doen we eerst Cora’s camper,’ zeg ik.
‘Strak plan. Die camper heeft emotionele vering.’
Ik glimlach. ‘Ik meen het wel. Kroatië blijft in mijn hoofd zitten.’
‘Adult only camping. Zwembad. Lekker eten. Jij, ik, boeken, wijn. Geen mannen. Geen BN’ers in keukentjes. En echte gesprekken.’
‘Ja,’ zegt ze. ‘Maar niet vóór elf uur ’s ochtends alsjeblieft.’
Een gat
Ik leun achterover en lach. Saskia en ik, daar komt niemand tussen. Wat is ze toch heerlijk.
‘Week dertig en eenendertig doen?’
‘Ik vraag Cora of de camper dan kan.’
Mijn hart maakt een klein sprongetje.
‘En jij?’ vraag ik tenslotte. Het is wel weer genoeg Mandy voor nu. ‘Hoe is het met jou?’
Aan de andere kant blijft het net iets te lang stil.
‘Ik mis mijn Duitse opdracht,’ zegt Saskia dan. ‘Meer dan ik wilde toegeven. Soms voelt de extra ruimte gewoon als een gat.’
Ik zeg niets. Nu is het mijn beurt om niet meteen een grap of oplossing uit mijn mond te laten rollen.
‘Welkom bij de club,’ zeg ik zacht.
We praten nog zeker een half uur.
Minder alleen
Als we ophangen, is mijn koffie bitter en mijn lijst met taken nog precies even lang. Maar ik voel me minder alleen en mislukt in mijn eigen leven.
Dan open ik Marktplaats en typ:
kleine auto betrouwbaar
Een makelaar kan niet eeuwig blijven rondfietsen met haar hele kantoor in een fietstas.

Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK

Uit andere media
