Makelaar Mandy: ‘Dan appt Tijn. ‘Vanavond wandelen?”

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Donderdag 16 juli

Ik word wakker en voel mijn hoofd zo dreunen dat ik even controleer of er naast mijn bed geen lege fles wijn ligt.
Ik zie alleen mijn pyjamahemdje en mijn telefoon.
Mijn telefoon op het nachtkastje.
Ik denk aan de fietskelder. Aan mijn knieën op de koude vloer. Aan Tijn die toen eigenlijk niet meer van mij was en daardoor misschien juist zo gevaarlijk veel van mij voelde.
Ik draai me op mijn rug en kijk naar het plafond.
Was dat liefde?
Of spanning?
Of gewoon de vreselijke kick dat hij daar, in die lelijke kelder, even niets meer wist behalve mij?
Dat is geen fijne gedachte voor half acht ’s ochtends.
Gelukkig heb ik geen tijd om fatsoenlijk in te storten, want ik moet voor tien uur beslissen of ik een blauwe Toyota koop.

Lijst met kosten

In Deur & Dam zet ik koffie, open mijn laptop en kijk naar de lijst met kosten. Aankoop. Verzekering. Overschrijving. Deurstickers. Benzine. Eventueel nieuwe banden. Mijn bankrekening is dramatisch. Alles is opgegaan aan inventaris voor mijn kantoor. Visitekaartjes. Een printer.

Bieden

Ik app Robbert.
Als ik hem neem, wat bied ik dan?
Zijn antwoord komt binnen voordat mijn koffie goed en wel staat.
Vierhonderd onder vraagprijs beginnen. Niet giechelen. Niet zeggen dat je hem lief vindt. Niet meteen ja zeggen als de vrouw koffie aanbiedt.
Ik typ:
Jij maakt van autokopen echt een warm menselijk proces.
Hij:
Dat is waarom jij mij nodig hebt.
Daar heeft hij helaas wel een punt.
Daarna open ik de schuldverklaring van de BN’er. De nieuwe versie staat in mijn mailbox. Precies zoals ik had gevraagd. Vijfduizend euro voor Deur & Dam, geen rente. Keurig. Zakelijk. Netjes. Ik kan met een gerust hart tekenen, en toch ben ik er niet gerust op. Het is een dubbel gevoel. Die man maakt me gek. Geil en gek.

Gewoon een pastamaaltijd

Om elf uur belt mijn moeder.
‘Vik heeft pasta gemaakt,’ zegt ze zonder hallo.
‘Met gewone pasta? Met deeg en zo, en geen courgettespul?’
‘Ja, Mandy. Met gewone pasta. Je klinkt alsof ik een olympische medaille heb gewonnen.’
‘In jouw wereld is gewone pasta bijna een oorlogsmisdaad.’
Ze lacht zacht. Dat stelt me gerust. Vrijdag was hij dus gekomen. Geen zielencirkel, geen maanstand, geen dramatische breuk. Gewoon een pastamaaltijd samen sinds hun ‘gedoetje’.
‘En?’ vraag ik.
‘Het was ongemakkelijk. En lief. En hij keek twee keer naar mijn bord, maar zei niets.’
‘Knap van hem.’
Even is het stil.
‘Misschien moeten we allebei wat meer leren geven dan nemen. En als ik allebei zeg, bedoel ik mezelf.’ zegt ze dan.
Ik kijk naar de schuldverklaring op tafel. Naar mijn telefoon. Naar Tijns naam bovenaan mijn appjes.
‘Ja,’ zeg ik. ‘Maar Vik kan dan weer snel onhebbelijk worden.’
Mijn moeder slikt. ‘Ik ga hangen, lieverd. Even een kopje brandnetelthee zetten en wat nadenken.’

Akkoord

Rond één uur bel ik de eigenaar van de Toyota. Mijn bod klinkt in mijn eigen oren alsof een kind een spreekbeurt houdt over hoe je belastingpapieren invult. De man zegt dat hij het met zijn vrouw moet overleggen.
Tien minuten later belt hij terug.
Hij wil akkoord gaan.
Ik koop dus een auto.
Morgen papieren regelen, verzekering afsluiten, overschrijven. Maar toch.
Een auto.
Een echte Deur & Dam-auto. Saai, blauw en hopelijk bereid om komende winter te starten.
Ik app Robbert:
Hij zei ja.
Robbert:
Gefeliciteerd. Je hebt een volwassen beslissing genomen. Ik moet even zitten.
Robbert met zijn grapjes. Ik snuif. Misschien kan ik de wagen wat opvrolijken. Een roze versnellingspook, of zo. Bestaat die?

Saskia

Na ons gesprek wil ik Saskia appen, maar zij belt me al.
‘Zeg me dat je geen rood snoepje met koplampen hebt gekocht.’
‘Blauwe Toyota.’
‘Klinkt afschuwelijk.’
‘Dat is het ook.’
‘Maar wel verstandig.’
Ze begint over handdoeken, wijn, zonnebrand en of we in Kroatië ook ergens kunnen zwemmen waar geen kinderen met opblaaskrokodillen zijn. Ik zeg dat ik nog niet eens weet waar mijn paspoort ligt.
‘Mandy,’ zegt ze. ‘Je hebt vijf dagen.’
‘Vier.’
‘Nog beter. Dan kun je minder overdenken.’
Dat is Saskia-logica. Vreselijk, maar soms bruikbaar.

Judith en Bart

Aan het eind van de middag appt Judith.
Bart vroeg of ‘Tom-ik-wil-meer-contact-met-Fien’ morgen niet gewoon kan komen oppassen. Dan hebben wij de avond “echt samen”.
Ik trek een gezicht en bel haar meteen.
‘Ik denk dat Tom gewoon op Bart moet gaan passen. Wat een kleuter. Jij bent een single mom, Judith. Geen single. Dat mom erachter is best belangrijk, vind je niet?’
Ik bries in de hoorn. Bart de charmante makelaar zolang er geen kinderen, VvE-stukken of echte levens in beeld zijn.

Verliefd

‘Juud, jij bent niet los verkrijgbaar zonder Robin en Fien.’
Ze pauzeert even.
‘Ik weet het. Misschien wilde ik gewoon even doen alsof.’
Dat raakt me harder dan ik verwacht. Er gaat van alles door mijn hoofd.
‘Ik snap je, Judith. Ik voel je ook. Maar weet je…’ ik denk aan Tijn en over wie dit gesprek net zo goed zou kunnen gaan.. ‘Bart moet jou leuk vinden met de hele bijsluiter.
‘I know’, zegt ze en dan verandert ze van onderwerp.
Oh, hemel. Ze is echt verliefd op die bralaap.

Tijn

Om zes uur sluit ik Deur & Dam af. Mijn fiets staat nog onder het bord, maar nu voelt hij tijdelijk. Morgen koop ik dus blijkbaar een auto. Bad timing, want hij staat meteen twee weken stil. Misschien is dat wel een goede test.
Maandag ga ik met Saskia naar Kroatië. Lotte heeft bijna een huis. Mijn moeder eet gewone pasta. Judith ontdekt langzaam dat Bart misschien vooral van makkelijke avonden houdt.
En Tijn.
Tijn zit als een warme splinter onder mijn huid.

Echt wandelen

Net als ik thuis mijn sleutel in het slot steek, appt hij.
Vanavond wandelen? Gewoon wandelen.
Ik kijk naar het scherm.
Na vannacht weet ik niet meer of ik hem mis omdat ik van hem hou, of omdat mijn lijf nog steeds reageert op gevaar, gemis en die ene kelderdeur die niet goed dichtging.
Maar ik wil hem zien. Dat voel ik heel hevig.
Ik typ:
Ja. Maar echt wandelen.
Zijn antwoord komt meteen.
Echt.
Ik leg mijn telefoon neer en ga eerst douchen.
Niet omdat dat helpt.
Maar omdat ik iets moet doen met mijn handen.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Tijn. Je moest eens weten wat hier in bed gebeurt…’

Makelaar Mandy: ‘Ik wil net naar binnen gaan als hij haar kust. Gewoon vol op haar mond’

Makelaar Mandy: ‘Hij wil me 5000 euro lenen. Het voelt vervelend en verkeerd’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een spannende lening en moeilijke verleiding

Makelaar Mandy: ‘Mijn hart schiet omhoog en blijft ergens tegen mijn keel hangen’