Makelaar Mandy: ‘Ik gun hem Willemijn. Toch vind ik er stiekem wel iets van’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Woensdag 7 oktober

‘Mijn buurvrouw zei dat ik u moest bellen.’
Ik schuif mijn notitieboekje iets naar me toe.
Dat is een uitstekende openingszin moet ik haar nageven.
‘Daar ben ik blij mee. Wie is uw buurvrouw?’
‘Mevrouw Van Leeuwen. U verkoopt haar appartement.’
Jaspers flatje.

Ellen

‘Ze zei dat u goed luisterde. En dat u niet meteen riep dat alles prachtig was.’
‘Dat laatste doe ik alleen als het waar is.’
De vrouw lacht. Ze heet Ellen en wil haar huis verkopen omdat ze dichter bij haar dochter wil wonen. Helaas voor mij heeft ze al een nieuw huis op het oog. Wel heeft ze drie vragen over mijn werkwijze en eentje over mijn tarief.
Ik beantwoord ze allemaal zonder mezelf goedkoper te maken.
Dat lijkt me een mooie persoonlijke ontwikkeling voor een woensdagochtend.
Vanmiddag om twee uur mag ik al langskomen.

Voor ik vertrek, kijk ik in de spiegel boven mijn wastafel. Mijn haar zit goed. Mijn blouse ook. Ik voel me vandaag verrassend competent.
Mijn moeder heeft me gisteren een bakje lasagne meegegeven.
Zelfs mijn avondeten is al geregeld.

Rondgaan

Ellen woont in een appartement waar de voordeur zo strak in de verf zit dat ik bang ben mijn tas ertegenaan te zetten. Binnen staan overal planten. Op de vensterbank, boven op een kast en op een krukje dat volgens mij ooit voor mensen bedoeld was.
‘Die gaan allemaal mee,’ zegt ze wanneer ze me ziet kijken.
Ze laat me rondgaan. Ik vraag naar onderhoud, isolatie, dubbel glas en de glazen pui op het balkon. Ze heeft de facturen bewaard in een map met tabbladen.
Ik word bijna verliefd op haar administratie.

Dichterbij wonen

In de keuken vertelt ze waarom ze dichter bij haar dochter wil wonen.
‘Ik heb altijd gezegd dat ik haar niet voor de voeten wilde lopen. Maar nu zie ik haar eens in de drie weken en meestal moet een van ons dan weer snel weg.’
‘Heeft u besproken hoe dichtbij ze prettig vindt?’
Ellen knikt. ‘Niet dezelfde straat.’
‘Dat klinkt duidelijk.’
‘Dat vond ik ook. We hebben het op twintig minuten fietsen gehouden. Althans, daar staat dat andere huis. Ik heb al een bod uitgebracht.’

Ik maak aantekeningen. Daarna bespreken we een mogelijke vraagprijs en hoe ik de verkoop zou aanpakken. Ellen stelt scherpe vragen. Ik vind dat prettig. Ze wil weten wat ze aan me heeft.
Wanneer ik mijn tas pak, houdt ze me tegen.
‘Wilt u me uw voorstel sturen?’
‘Natuurlijk.’
‘Dan kijk ik het vanavond door.’

Misschien een nieuwe opdracht

Buiten blijf ik even naast mijn Toyota staan.
Een aanbeveling. Een goed gesprek. Misschien een nieuwe opdracht.
Mijn hand zit al in mijn tas voordat ik bedenk aan wie ik dit soort nieuws normaal vertel.
Ik trek mijn autosleutel eruit en stap in.

Robbert

’s Avonds werk ik thuis het voorstel uit. Ik lees het na, voeg de afgesproken punten toe en verstuur het. Daarna zet ik de lasagne vast klaar op het aanrecht. Ik wil hem net in de magnetron stoppen als mijn telefoon gaat.
Robbert.
‘Hoe is het in Mandy’s mallotige makelaarswereld?’
‘Ik heb misschien een nieuwe verkoopopdracht.’
‘Kijk eens aan. Dat is nog eens leuk nieuws.’
Ik vertel over Ellen en haar planten. Over die map met tabbladen. Over mevrouw Van Leeuwen, die blijkbaar reclame voor me maakt terwijl haar eigen verkoop nog loopt.
‘Dat is hoe het begint,’ zegt hij.
‘Met planten?’
‘Met mensen die tevreden zijn.’
Ik glimlach. ‘Ik ben hier echt blij mee.’
‘Dat hoor ik.’

Willemijn

Aan zijn kant van de hoorn klinkt gerammel. Ik hoor een autodeur.
‘Ben je klaar met werken?’
‘Bijna. Nog even materiaal ophalen en dan naar huis.’
‘Ik wilde je eigenlijk vragen of je vanavond zin hebt om iets te eten. Om mijn mogelijke succes te vieren.’
‘Vanavond kan ik niet. Ik heb met Willemijn afgesproken.’
Daar is dat stomme kleine prikje weer.
‘O ja.’
‘Maar een andere keer graag.’
‘Natuurlijk. Ik heb ook gewoon Tijn, hoor.’
Waarom zeg ik dat?

Robbert blijft een tel stil.
‘Gelukkig. Dan kun je hem bellen. Anders moet je alleen eten.’
‘Dat kan ik uitstekend.’
‘Ook gelukkig.’
Ik draai mijn pen open en dicht.
‘Veel plezier met Willemijn.’
‘Dank je. En jij gefeliciteerd met je mogelijke klant.’
‘Ik laat het weten als ze tekent.’
‘Doe dat.’

Ik vind er iets van

Als we ophangen, kijk ik naar mijn telefoon.
Ik gun hem Willemijn. Echt. Ze is leuk, hij vindt haar leuk en ik heb geen enkele reden om daar iets van te vinden.
Toch vind ik er stiekem wel iets van.
Waarschijnlijk omdat iedereen tegenwoordig een eigen leven heeft terwijl ik af en toe wil dat ze gewoon beschikbaar zijn.

Ik pak mijn telefoon om Tijn te appen.
Dan leg ik hem weer neer.
Ik hoef niet onmiddellijk een andere man te regelen omdat Robbert niet kan. Ik kan mijn succes ook zelf vieren.
Uit de kast trek ik een reep chocola.
Die is voor mij.
Maar toch voelt het een beetje sneu.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Waarom kan niemand gewoon even zeggen dat Saskia een trut is?’

Makelaar Mandy: ‘Mijn buik trekt samen. Ik zou haar kunnen zoenen. Ik wil haar zoenen’

Makelaar Mandy weekoverzicht: steeds meer gevoelens voor Tijn en radiostilte met Saskia

Makelaar Mandy: ‘Hij tilt me op het aanrecht. Ik sla mijn benen om hem heen’

Makelaar Mandy: ‘Dan zie ik een mail van Hoeksteen staan. Eindelijk’