Makelaar Mandy: ”Echt’, zegt ze. ‘Ik hoop dat hij struikelt over een speen”

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Donderdag 13 augustus

De schuur van mevrouw Van Houten staat vol jampotjes met schroeven, oude kwasten in een koffieblik, drie vogelhuisjes zonder dak en een werkbank waar haar man waarschijnlijk nog gisteren had kunnen staan, als het leven wat beter had opgelet.
‘Hij kon alles maken,’ zegt mevrouw Van Houten.
Ik kijk naar de kapotte gieter onder de werkbank.
‘Bijna alles,’ zeg ik.
Ze lacht. Heel even maar. Dan raakt ze met haar vingers een stapel hout aan.

Dat tijdperk is voorbij

Het huis is mooi. Groene luiken, goede ligging, fijne tuin. Ik maak foto’s, meet kamers op en schrijf dingen op die zakelijk klinken. Lichte woonkamer. Authentieke details. Achterstallig schilderwerk. Veel potentie.
Maar ondertussen denk ik: hier stond iemand zijn zondag te verspillen aan een lekkende tuinslang. Hier werd koffie gedronken uit dat leuke serviesje dat ik net op de buffetkast zag staan. Hier werd geleefd. En dat tijdperk is hier voorbij. Er komt een nieuw gezin. En alles herhaalt zich weer.

Saskia

Aan het einde van de middag fiets ik naar Rens’ bistro. Saskia zit al op het terras met twee glazen witte wijn voor zich.
‘Ik heb alvast besteld,’ zegt ze.
‘Voor ons allebei?’
‘Nee, voor mezelf. Jij mag kijken.’
Ik ga zitten.
Het is warm, maar niet vies warm. Rens staat binnen achter de bar. Hij ziet ons, tilt twee vingers op en laat ons verder met rust. Precies goed.
Saskia kijkt naar mijn gezicht.
‘Van Houten?’
Ik knik. ‘Mooi huis. Treurige schuur.’
‘Dat klinkt als een droevige makelaarsadvertentie.’
‘En schimmel in de dakgoot.’
Ze grijnst.

‘Op Kroatië’

We proosten.
‘Op Kroatië,’ zegt ze.
‘Op de koelkast die onze rosé heeft gered.’
‘En op Plitvice en haar schoonheid.’
‘En op jouw ruzie met die campingstoel.’
‘Die stoel begon.’
We lachen. Meteen zit ik weer even daar. Warm grind onder mijn voeten, Saskia met haar zonnebril in haar haar, de camper van Cora die altijd ergens rammelde.

Cora

‘Cora gaat trouwens weer een stuk beter,’ zegt Saskia.
‘Echt?’
Ze knikt. ‘Ze had vanmorgen weer kritiek op mijn manier van koffiezetten. Dan weet je: het ergste is voorbij.’
‘Mooi.’
‘Ja.’
Ze zegt het kort, maar ik hoor wat eronder ligt. Opluchting. Vermoeidheid. De echo van weken waarin je stoer doet omdat iemand anders wankelt.

‘En jij?’

‘En jij?’ vraag ik.
Saskia kijkt naar haar glas. ‘Ik ben geloof ik minder goed in positief denken dan Cora.’
Ik blijf stil.
‘Ik weet niet zo goed wat ik moet met mezelf,’ zegt ze tenslotte. ‘Toen ik nog werkte, was ik iemand. Iemand met een functie. Gezag. Mensen hadden me nodig.’
‘Ik heb jou nodig.’
‘Gelukkig.’
Ze neemt een slok wijn.

Nuttig zijn

‘Maar serieus. Mijn hele ego hing aan nuttig zijn. Aan oplossen. Regelen. Weten hoe dingen moesten. En nu gaat Cora vooruit, jij hebt je eigen kantoor, de camper is terug, iedereen ademt door en ik zit thuis te denken: wat nu?’
Ik kijk naar haar handen. Sterke handen. Saskia-handen. Handen die tassen tillen, wijn inschenken en mijn leven soms net op tijd bij mijn nekvel pakken.
‘Ik dacht in Kroatië even dat ik leeg was,’ zegt ze. ‘Niet ongelukkig. Gewoon… zonder taak. Jij zat met Judith, Tijn, Robbert, de BN’er, je kantoor. Jij had overal draadjes. En heel veel telefoontjes. En ik zat naast je met een boek dat ik niet uitlas en dacht: als niemand aan mij trekt, besta ik dan nog wel?’
‘Sas.’
‘Ja, dat klinkt dramatisch. Daarom zeg ik het ook pas nadat ik wijn op heb.’

‘Ik mis werken’

Ik schuif de olijven naar haar toe.
‘Ik mis werken,’ zegt ze. ‘Maar ik mis vooral de versie van mezelf die zeker wist waar ze voor was.’
Daar valt niets grappigs op te zeggen.
Dus zeg ik: ‘Misschien hoef je dat niet deze maand al te weten.’
‘Kijk jou eens wijs doen met je tomatenhoofd.’

Bart

We drinken nog een glas. Rens komt langs met de rekening en vier bitterballen die we niet besteld hebben.
‘Van het huis,’ zegt hij.
Als hij wegloopt, prikt Saskia een bitterbal aan haar vork.
‘Vrijdag weer Bart?’ vraagt ze.
Ik knik. ‘Judith laat hem weer langskomen.’
Saskia blaast op haar bitterbal.
‘Arme Bart.’
Ik kijk haar aan.
Ze stopt de bitterbal in haar mond.
‘Echt,’ zegt ze met volle mond. ‘Ik hoop echt dat hij struikelt over een speen.’

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘‘Hoe is het met die man?’ vraagt ze’

Makelaar Mandy: ‘Aan het einde van de middag komt er een man mijn kantoor binnen’

Makelaar Mandy: ‘Om vier uur komt er eindelijk antwoord van Judith. Die zin komt binnen’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een spannende ontmoeting en Judiths grote relatietest

Makelaar Mandy: ‘Judith typt… En deze keer durf ik bijna niet te lezen wat er komt’