Makelaar Mandy: ‘‘Hoe is het met die man?’ vraagt ze’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Woensdag 12 augustus
Ik besluit om naar mijn moeder te gaan als ik Deur & Dam afsluit.
Er is niets aan de hand. Ik ga gewoon even langs. Dat doen dochters. Soms. Als ze niet opgeslokt worden door huizen, mannen, vriendinnen en mensen met een piemel.
Bloemen
Bij de supermarkt koop ik bloemen.
Ik leg ze op de passagiersstoel van mijn Toyota en rijd naar haar huis.
Mijn moeder doet open voordat ik heb aangebeld.
‘Ik zag je aankomen,’ zegt ze.
‘Sta je tegenwoordig achter het gordijn?’
‘Alleen bij verdachte blauwe auto’s.’
Ze kijkt naar de bloemen.
‘Ben ik jarig?’
‘Nee.’
‘Ga je emigreren?’
‘Ook niet.’
‘Dan neem ik ze aan zonder vragen.’
‘Wat is er gebeurd?’
Ze zet de bloemen in een vaas, maar als ze die uit het kastje pakt, zie ik een emmer onder de gootsteen staan.
‘Wat is er gebeurd?’
‘Niets.’
‘Er staat een emmer onder je gootsteen.’
‘Dat is preventief.’
Ik doe het kastje open en zie een traag druppelende sifon.
‘Mam.’
‘Wat?’
‘Dit heet lekken.’
‘Het heet een beetje nalekken.’
‘Er liggen drie handdoeken onder.’
‘Dan is het goed opgevangen.’
Een tang voor de lekkage
Ik trek mijn schoenen uit, rol mijn mouwen op en ga op mijn knieën voor het kastje zitten, naast een fles schoonmaakazijn en een oude spons.
‘Heb je een tang?’
‘In de gangkast. Denk ik.’
‘Denk je?’
‘Ik weet het niet. Vik pakt weleens wat’
Maar Vik is deze week op studiereis. Iets met fotografie en vervallen fabriekspanden.
Het druppelen stopt
Ik draai voorzichtig aan de koppeling. Er komt een straaltje water uit dat precies in mijn mouw belandt.
‘Lekker,’ zeg ik.
Mijn moeder staat achter me met een theedoek, maar geeft hem niet meteen.
‘Je ziet er moe uit.’
‘Ik lig onder je gootsteen.’
‘Ook rechtop.’
Ik steek mijn hand uit. ‘Theedoek graag, diagnose later.’
Ze geeft hem.
Na wat gedraai, gemopper en één zeer onaantrekkelijke houding op de keukenvloer stopt het druppelen. Voor nu dan. Ik ben geen loodgieter, maar ik heb wel genoeg programma’s gezien waarin mannen in werkbroeken doen alsof een sifon een filosofisch vraagstuk is.
‘Zo,’ zeg ik. ‘Je kunt weer afwassen zonder binnenvijver.’
‘Koffie?’
‘Thee, alsjeblieft. En niet die uilenbraakbal-kotsmix.’
‘Dat was zonnebloemzaadmelange.’ Ze herinnert zich de theeramp van de vorige keer dus nog.
Het begint
We zitten aan de keukentafel. Zij met koffie, ik met thee. In de vaas naast ons staan mijn gele roosjes nog een beetje onwennig mooi te zijn.
‘Hoe gaat het met je kantoor?’ vraagt ze.
‘Goed. Denk ik. Mevrouw Van Houten morgen. Misschien een tweede klant via haar. Er kwam gisteren iemand binnen voor een huurhuis.’
‘Dus het begint.’
‘Een beetje.’
‘Ben je blij?’
Ik wil ja zeggen. Het makkelijke ja. Het nette ja.
‘Soms,’ zeg ik. ‘En soms denk ik: wat heb ik gedaan.’
Ze knikt alsof dat het antwoord is dat ze verwachtte.
Ineens echt
‘Dat dacht ik toen jij geboren was ook.’
‘Gezellig.’
‘Niet omdat ik je niet wilde. Omdat het ineens echt was.’
Daar word ik stil van.
Mijn moeder roert in haar koffie, hoewel daar geen suiker in zit.
‘Je was een prachtige baby,’ zegt ze. ‘Maar ook heel echt. Ik kon je niet even terugleggen in een mapje tot ik wist hoe het moest.’
Ik lach. ‘Dat zou handig zijn geweest.’
‘Voor jou of voor mij?’
‘Voor allebei waarschijnlijk.’
‘Er zijn geen mannen’
Ze kijkt me aan en neemt een slok.
Ik denk aan Deur & Dam. Aan Judith. Aan Tijn. Aan de BN’er, waarvan mjin moeder niets weet.
‘Hoe is het met die man?’ vraagt ze.
Ik kijk op.
‘Welke man?’
Mijn moeder glimlacht flauw. ‘Precies.’
‘Er zijn geen mannen. Je bent vervelend.’
‘Ik ben je moeder.’
Ik drink mijn thee.
‘Er is iemand die lief is,’ zeg ik uiteindelijk. ‘En er is ook iemand die voor mij niet zo handig is.’
‘Wat kies jij?’
‘Ik ben wisselend bekwaam.’
Daar moet ze om lachen.
Gewoon zonder bloemen
Als ik later wegga, duwt ze een bakje soep in mijn handen.
‘Voor morgen.’
‘Ik kan zelf eten kopen.’
‘Dat weet ik.’
Bij de deur kijkt ze naar me.
‘Kom wat vaker en dat mag gewoon zonder bloemen.’
Ik zwaai en denk: ze heeft gelijk. Ik zie haar veel te weinig.

Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK

Uit andere media
