Makelaar Mandy: ‘Dan zie ik dat ik een appje heb gekregen van Robbert. Een foto’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Dinsdag 21 juli
Ik word wakker op een parkeerplaats langs de snelweg en weet drie seconden niet waar ik ben.
Boven mijn hoofd valt er iets om in een kastje. Voorin hoor ik Saskia rommelen met iets wat waarschijnlijk eten is.
‘Ben je wakker?’ roept ze.
‘Nee.’
‘Mooi. Dan kun je zo koffiezetten. Ik heb al een pannetje water opstaan.’
Ik veeg mijn haar uit mijn gezicht en kom overeind. Buiten laten mensen in korte broek hun hond uit alsof ze vrijwillig figurant zijn in een ANWB-folder.
Niet ver gekomen
We zijn gisteren niet heel ver gekomen. Dat lag niet aan de camper, maar aan ons. Eerst moest Saskia nog een kabeltje kopen bij een tankstation. Toen werd ik wagenziek van de spanning, iets wat ik zelden heb, en moesten we een kwartiertje stilstaan. Daarna draaide in een bocht de toch misschien iets te volgepropte koelkast open en viel al het broodbeleg eruit tijdens het rijden.
Om negen uur besloten we dat rustig beginnen ook een vorm van reizen is en dat de koelkast beter zou sluiten als we vast een fles wijn zouden openen.
Kilometers maken
Saskia draait haar haar in een knoetje.
‘Vandaag maken we kilometers,’ zegt ze.
‘Zegt de vrouw die gisteren zocht naar haar zonnebril terwijl die op haar hoofd zat.’
Ik lepel oploskoffie in twee mokken en giet er water op. Saskia smeert voor ons boterhammen.
Een foto van Robbert
Als we zijn aangekleed na een provisorische opfrisbeurt met warm water uit een teiltje, we hebben te weinig water meegenomen voor een douchebeurt omdat teveel liters de camper zo zwaar maken, zie ik dat ik een appje heb gekregen van Robbert.
Een foto.
Mijn blauwe Toyota staat beneden aan de parkeerplaats van mijn flat. Robbert heeft hem schuin gefotografeerd, waardoor hij bijna stoer lijkt.
Daaronder staat:
Je blauwe trut staat er nog. Niet gejat. Niet ontploft. Wel beledigd omdat er geen roze pookknop in zit.
Ik lach hardop.
Robbert doet veel
‘Robbert?’ vraagt Saskia.
‘Hij past op mijn auto.’
‘Natuurlijk doet hij dat.’
Ze zegt het neutraal, maar ik hoor er iets onder.
‘Wat?’
‘Niks.’
‘Sas.’
‘Ik zeg alleen dat Robbert veel voor je doet.’
‘Dat weet ik.’
‘Weet je het ook echt? Of weet je het op Mandy-manier, waarbij je het noteert en daarna doorrent naar de volgende brandende activiteit?’
Hij loopt er tussendoor
Ik neem een slok koffie. Die is te heet, wat mij mooi twee seconden geeft om niet te antwoorden.
Robbert loopt er inderdaad altijd maar tussendoor. Ladder. Boormachine. Auto’s. Bitterballen. Grapjes. Alsof hij een figurant is met gereedschap, terwijl hij steeds precies opduikt als ik anders iets doms koop, ophang, vertrouw of laat gebeuren.
Ik stuur terug:
Pas goed op haar. En dank je. Niet alleen voor de auto.
Vakantie voelen
Saskia start de camper en we rijden verder. De autobahn strekt zich voor ons uit als een eindeloze grijze dropveter. Zij rijdt geconcentreerd, zonnebril op, handen strak aan het stuur. Ik ben verantwoordelijk voor koffie, tolpoortjes en het openen van verpakkingen zonder kruimelramp. Een serieuze functie.
Saskia zet muziek op en zingt halve zinnen verkeerd mee. Ik laat mijn hoofd tegen de stoel zakken en probeer vakantie te voelen.
Tijn
Rond enen appt Tijn.
Ik zag vanochtend iemand met een zwarte jurk fietsen en dacht even dat jij het was. Daarna dacht ik: nee, Mandy zit in een camper naar Kroatië en ik mis haar nu al. Erg irritant.
Mijn buik wordt warm.
Ik kijk opzij naar Saskia, die net een vrachtwagen inhaalt met het gezicht van een vrouw die weet dat zij de wereld aankan zolang niemand haar vraagt met een camper achteruit te parkeren.
Ik typ:
Laat het maar niet te irritant worden. Ik ben op vakantie.
Zijn antwoord komt snel.
Ik zal me bescheiden opstellen in je telefoon.
Eerlijk gezegd bevalt dat antwoord me wel. Even twee weken wat meer radiostilte. Nadenken. En mijn focus op andere mensen leggen. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld.
Judith en Bart
Aan het einde van de dag stoppen we op een camperplaats ergens richting Beieren. Morgen willen we Oostenrijk in, daarna Slovenië, en dan pas Kroatië.
Voor we een uitsmijter gaan bakken, het wegrestaurant is ongezond duur, blijven mijn gedachten terugrollen naar Judith en Bart. Ze is verliefd. Dat is duidelijk. Vreselijke man.
Alsof ze het hoort, appt Judith.
Hoop dat je eerste dagje lekker was. Bart vroeg net of vrijdag kindvrij lukt. Ik weet niet waarom dat woord me zo irriteert.
Ik zucht.
Saskia kijkt opzij. ‘Wat nu?’
‘Bart.’
‘De makelaar-bralaap?’
‘Ja.’
Ik typ:
Omdat jouw kinderen geen gluten zijn die je even weglaat voor zijn comfort.
Ik twijfel even en stuur het dan toch.
Judith antwoordt met drie lachende poppetjes en daarna:
Je hebt gelijk. Maar ik wil nog steeds dat hij leuk is.
Dat snap ik helaas. Soms wil je dat iemand leuk is omdat je te moe bent om opnieuw teleurgesteld te raken.
Compleet gelukkig
Nadat we ons hebben geïnstalleerd, drinken we de fles wijn van gisteren leeg in een klapstoel in de zon. Ik voel me compleet gelukkig. Kon dit altijd maar zo blijven….

Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK

Uit andere media
