Makelaar Mandy: ‘Ik kus terug. Hij duwt me zacht naar de tafel’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Donderdag 9 juli

Op weg naar mijn kantoortje stop ik en koop een ansichtkaart. Soms wil ik iets doen wat niet meteen terugpingt. Het is fijn dat er soms iets ‘onderweg’ is, dat het even kan bezinken voor het aankomt.
De kaart hangt in een rekje bij de boekwinkel naast een hele rij zonsondergangen, katten met zonnebrillen en citaten waar ik acuut jeuk van krijg. Uiteindelijk kies ik er één met een blauwe zee, een oude camper en een veel te perfecte lucht.
Kroatië staat er niet op, maar het zou kunnen.

Toekomstige campermissie

In het koffietentje om de hoek bestel ik een kopje muntthee, ga aan een klein tafeltje zitten en schrijf aan Saskia.
Sas,
Voor onze toekomstige campermissie. Adult only. Zwembad. Wijn. Boeken. Geen vaders. Geen hitsige BN’ers in keukentjes. Geen mannen die gered moeten worden omdat ze niet weten waar de mentale EHBO-kist staat. Wel echte gesprekken. Na elf uur.
M.

Op vakantie

Ik lees het terug en glimlach. Voor het eerst deze ochtend voelt ik me rustig. Plezierig zelfs. Het gaat echt gebeuren. Mandy van Dam gaat op vakantie. Pauline zal even moeten wachten en hopelijk heeft Lotte dan ook wat meer informatie.
Ik plak een postzegel, loop naar de brievenbus op de hoek en laat de kaart erin vallen.

Eva en Nick

Als ik me omdraai, zie ik Eva.
Minirok. Witte blouse. Zonnebril op haar hoofd. Naast haar loopt Nick in een veel te net overhemd, telefoon in zijn hand, gezicht op standje ‘belangrijk’. Ze lopen aan de overkant van de straat, dicht genoeg bij elkaar om samen te lijken, ver genoeg om te kunnen doen alsof ze aan het werk zijn.
Eva lacht ergens om. Nick kijkt opzij. Even raakt zijn hand haar onderrug.
Ik blijf staan.
Dat eeuwige ‘Nick en ik’ voelde als een punaisespoor over mijn werkdag. Nu lijken ze vooral mensen uit een ander leven. Een ander kantoor. Een andere eeuw bijna. Alsof ik vroeger met hen in een toneelstuk zat waar ik pas na mijn ontslag doorhad dat het decor van karton was.
Eva ziet me niet.
Nick ook niet.
Ik zou kunnen zwaaien, maar ik doe het niet. Ze krijgen de hartelijke groeten van me. Dikke doei.

De BN’er

Mijn eigen bord hangt boven de deur. Mijn fiets staat eronder, nog steeds te klein voor mijn nieuwe bestaan, maar zelfs dat voelt vandaag minder zielig.
Vandaag komt de BN’er.
Twaalf uur.
Ik wil echt alleen over poen praten, maar toch merk ik dat ik mijn blouse gladstrijk als het kwart voor twaalf is. Daar haat ik mezelf een beetje om. En toch stop ik er niet mee en smeer ik ook nog even een laag gloss op mijn lippen.

Papieren

Om twaalf uur precies gaat de deur open.
‘Je hebt een bord,’ zegt hij.
‘Dat heb je echt heel goed geraden. Het hangt buiten.’
Hij grijnst. Pet op. Zonnebril in zijn hand. Donker overhemd. Te veel aanwezigheid voor mijn kleine kantoor.
‘Staat goed.’
‘Dank je.’
Hij legt een mapje op tafel. ‘Papieren.’
Ik blijf staan. ‘Mooi.’
‘Je klinkt alsof ik een vreemde voor je ben.’
Hij zegt het zacht, bijna lief. Dat is het gevaarlijkst aan hem.
Ik ga zitten en open het mapje. Bedragen. Huur. Borg. Opstartkosten. Een extra regel voor mogelijke autokosten, nog niet ingevuld. Terugbetalingsafspraak. Geen rente. Geen eigendomsrecht. Geen zeggenschap. Alles precies zo als afgesproken.

‘Je hoeft niet bang te zijn’

‘Weet je het zeker, van die rente?’
‘Ja.’
Ik kijk op.
Hij haalt zijn schouders op.
Even weet ik niets te zeggen. Ik had me voorbereid op gladheid. Op grapjes. Niet op zo’n grote meevaller.
‘Dank je,’ zeg ik.
‘Graag gedaan, mevrouw de directeur. Ik vind je nog steeds leuk, weet je.’
Daar is hij weer.
‘Je hoeft niet bang te zijn voor mij,’ zegt hij.
‘Dat ben ik niet.’
Dan legt hij zijn hand op mijn wang en kust me.

Mijn heupen trillen

Ik zou kunnen zeggen dat ik terugdeins. Dat ik meteen mijn grens voel als een hek met prikkeldraad. Maar dat zou gelogen zijn. Ik kus terug. Hard. Meteen. Mijn hele lijf weet nog waar hij thuishoort, ook al heeft mijn hoofd ergens diep en ver weg gestopt bezwaar aangetekend.
Hij trekt me tegen zich aan. Mijn vingers grijpen zijn overhemd. Zijn mond is warm, dwingend, bekend. Alles in mij schiet aan. Alsof iemand in een donkere kamer ineens alle lampen tegelijk aandoet. Mijn heupen trillen. Mijn benen ook. Ik voel mijn kruis.
Hij duwt me zacht naar de tafel.
Mijn rug raakt de rand.

Voornemen

En dan zie ik, vlak naast mijn hand, de schuldverklaring liggen.
Mijn naam.
Zijn naam.
Mijn voornemen van vandaag schiet weer door mijn hoofd.
Ik draai mijn hoofd weg.
‘Nee.’
Hij ademt zwaar. ‘Mandy.’
‘Nee,’ zeg ik nog een keer. Zachter, maar duidelijker.
Zijn handen blijven op mijn heupen. Eén seconde te lang. Dan laat hij los.

‘Vandaag niet’

Ik stap achteruit en trek mijn blouse recht. Mijn hart bonkt alsof ik net een trap op ben gerend.
‘Vandaag niet,’ zeg ik.
‘Omdat je niet wil?’
‘Omdat ik wel wil,’ zeg ik. ‘Maar ook omdat ik weet dat het niet verstandig is.’
Hij kijkt naar me. Er zit iets in zijn blik dat ik niet meteen kan lezen. Teleurstelling. Opwinding. Misschien zelfs respect, al klinkt dat bij hem altijd een beetje verdacht.
‘Oké,’ zegt hij.
Dat ene woord verrast me.

Echt van jou

Hij pakt zijn zonnebril van tafel.
‘Lees het rustig door. Laat maar weten als er iets anders moet. En als je appt dat je me wilt, boek ik ons hotelletje weer.’
Bij de deur draait hij zich nog om.
‘Je kantoor is echt van jou, Mandy. Ook als ik hier ben.’
Dan is hij weg.
Ik blijf staan, midden in Deur & Dam, met warme lippen en trillende handen. Het liefst loop ik hem achterna. Of app ik hem meteen dat we naar het hotel gaan. Dat ik wil dat hij me alle hoeken van de kamer laat zien. Oh jee. Ik heb hem weggestuurd. Heb ik daar wel verstandig aan gedaan?

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Ik mis onze hoteldates, zou zo weer voor de bijl gaan’

Makelaar Mandy: ‘Maureen kijkt naar me. ‘Tijn?’ Ik knik. ‘Wil je weten wat hij schrijft?”

Makelaar Mandy: ‘Hij zoende me. En ik werd zo week als een gekookte spaghettisliert’

Makelaar Mandy weekoverzicht: een verloren appartement en een date met Tijn

Makelaar Mandy: ‘Ik heb een date. Met Tijn. Een echte afspraak’