Amber vond de halfbroer van haar opa: ‘We hebben er lieve familie bij’

Geen antwoord

Amber: “Mijn ogen zijn donker en mijn huid kleurt snel in de zon. Soms vroegen mensen of ik ergens in mijn bloedlijn Spaanse of Indische roots had. Ik moest ze een antwoord verschuldigd blijven. Van mijn vaders kant is mijn stamboom onderzocht, maar van mijn moeders kant niet. Mijn tweelingzus wist dat ik stamboomonderzoek interessant vind en gaf me vier jaar geleden een testkit van MyHeritage cadeau. Door een soort wattenstaafje met mijn wangslijmvlies op te sturen naar dit internationale familieonderzoekplatform kon mijn DNA wellicht informatie opleveren over mijn verre voorouders. Heel interessant, maar ik verwachtte er niet veel van.

Hechte familie

Ik borg de kit op in mijn kast en besloot er ooit iets mee te doen als ik meer tijd had. Ik was druk met mijn studie, werk en mijn sociale leven. Mijn zus en ik komen uit een hechte familie. Mijn opa en oma, de ouders van mijn moeder, zijn heel betrokken. Toen we jong waren, pasten ze vaak op en brachten ze ons naar sportclubs en muziekles. Oma en opa zijn nogal avontuurlijk en niets is hun te gek of te veel. Zo haalde opa mij en mijn vriendinnetjes van school in een limousine op mijn zesde verjaardag.”

Avontuur

Frans (80): “Ach ja, een vriend had een limousine en ik dacht: dit is leuk voor de meiden. Als je de kans hebt om ergens wat van te maken, moet je hem pakken. Dat geldt in het groot en in het klein. Ik heb altijd van avontuur gehouden. Op mijn achttiende had ik bijna de hele wereld gezien omdat ik werkte op een groot schip. Reizen verbreedt je horizon. Andere culturen zijn interessant en de aarde is prachtig. In mijn familie was het niet gebruikelijk om ver van huis te gaan, maar ik voelde de drang om dat te doen.

Oorlogskind

Of ik dat reislustige soms van mijn biologische vader had, vroeg ik me niet af. Ik was niet met mijn afkomst bezig. Mijn stiefvader was een goede, lieve man die me als zijn eigen zoon beschouwde. Voor mij was hij mijn vader. Ik wist ook lang niet beter. Pas toen mijn ouders 12,5 jaar getrouwd waren en ik hoorde wanneer ze elkaar hadden ontmoet, begon ik te rekenen. Ik ontdekte dat mijn vader niet mijn verwekker kon zijn. Ik bleek een zogenaamd ‘oorlogskind’ te zijn. Mijn moeder raakte na de Tweede Wereldoorlog zwanger van een buitenlandse soldaat. Een enorme schande in die tijd, waar niet over werd gesproken. Ik besloot het maar zo te laten. Het hield me niet bezig, al hoopte ik diep in mijn hart dat mijn biologische vader niet voor de bezetter vocht. Ik wenste dat hij aan de goede kant stond.”

Testkit

Amber: “Twee jaar geleden ruimde ik mijn kast op en vond ik de testkit. Om het wangslijmvlies succesvol af te nemen, moest ik een paar uur niets eten. Ik besloot de test te doen. Nadat ik het wattenstaafje langs mijn wang haalde, deed ik het in een envelop waar een adres op stond van een laboratorium in Duitsland. Hooggespannen verwachtingen had ik niet.

Familielid gevonden

Dat veranderde toen ik ongeveer drie weken later per mail de uitslag kreeg. Ik las dat mijn voorouders uit Ierland kwamen en dat er een familielid was gevonden in Canada. Om zeker te weten dat het echt om familie van mijn moeders kant ging, vroeg ik haar om de test ook te doen. Dat wilde ze wel. Voor mijn moeder was het allemaal best impactvol. Ze heeft zich altijd afgevraagd wie haar biologische opa was en of ze familie had die ze niet kende. Misschien leidde deze test wel naar de identiteit van opa’s vader, haar grootvader. Drie weken later ontvingen we de bevestiging dat het Canadese familielid inderdaad met haar verwant was. We besloten met deze informatie naar opa te gaan.”

Onderzoek

Frans: “Ik wist dat Amber met dit onderzoek naar onze voorouders bezig was. Toen ze vertelde dat er een familielid was gevonden in Canada en vroeg of ik ook een test wilde doen zodat we nog meer zekerheid zouden krijgen, wilde ik daar natuurlijk aan meewerken. Ik vond het spannend en moeilijk te geloven dat ik weleens meer te weten zou komen over mijn biologische vader. Ergens heb ik altijd een voorgevoel gehad dat hij weleens Canadees kon zijn.

Mysterie opgelost

Drie weken later kwam Amber langs om te vertellen dat ik een halfbroer had in Canada, Frank. De match van ons DNA was 99% zeker. Met de ontdekking van Frank, werd ook het mysterie rond mijn biologische vader opgelost. Ik was niet langer meer de zoon van een onbekende soldaat. Ik hoopte dat mijn halfbroer gezond was en dat hij het goed maakte. Amber stuurde Frank een mooie mail met daarin het verzoek tot contact. Niet veel later veranderde mijn leven en dat van mijn gezin volkomen. In één klap kregen we er een familie bij.”

Zielsblij met een broer

Amber: “Ik heb nog nooit zoveel uitroeptekens in een bericht gelezen als in het antwoord dat Frank me terugstuurde. Frank was zielsblij dat hij een broer bleek te hebben. Er kwam een grote wens uit toen hij las over opa’s bestaan. Frank was enig kind en had altijd een broer willen hebben. En ineens was opa daar! Frank stuurde in zijn mail ook foto’s mee van hun vader Dermot, de Canadese soldaat die had geholpen bij de bevrijding van Nederland, zodat opa een beeld van hem kreeg. Frank liet ook weten dat Dermot niet wist van opa’s bestaan. Dermot was een lieve, betrokken vader. Volgens Frank was hij nooit weggegaan als hij wist dat hij een kind kreeg.

Puzzelstukjes leggen

Door het contact met Frank kwam opa in een paar dagen tijd ontzettend veel te weten over zijn afkomst. Er werden veel puzzelstukjes gelegd. Opa kwam erachter dat zijn vader Dermot tijdens de Tweede Wereldoorlog gestationeerd was in de buurt van Arnhem, waar hij opa’s moeder ontmoette. Daarna vertrok hij vrij snel naar Rotterdam, waar hij eten uitdeelde aan de Rotterdammers die door de bombardementen alles waren verloren.

Namen lijken op elkaar

Zware tijden. Dermots jongere broer Francis, die ook in het leger zat, kwam om het leven. Frank vertelde dat hij naar hun omgekomen oom Francis was vernoemd. Het is wel toevallig dat opa’s naam, Frans, zo veel op die van Frank en Francis lijkt. Zou Dermot opa’s moeder over het verlies van zijn broer? Is ook opa naar zijn verongelukte oom Francis vernoemd? We weten het niet.”

Lees ook Dagmar: ‘Mijn zoon weet nog niet dat zijn papa niet zijn biologische vader is’

Bijzonder om hen naast elkaar te zien

“Opa en Frank wensen dat ze elkaar veertig jaar eerder hadden gevonden, toen hun vader nog leefde. Ze hadden nog zo veel met elkaar willen doen en beleven. Opa en Frank zijn dol op elkaar. Het is bijzonder om ze naast elkaar te zien zitten. Allebei slaan ze op een bepaalde manier hun benen over elkaar. En allebei houden ze van whisky en pinda’s.

Als in een droom

Vorig jaar kwamen Frank en zijn vrouw Joanne naar Nederland om kennis te maken. Drie dagen lang verbleven ze in een hotel vlak bij het huis van opa en oma. Het contact voelde meteen vertrouwd. Wat ook zo apart was: Joanne en oma lijken net als Frank en Frans op elkaar. Ook zij kunnen het ontzettend goed met elkaar vinden. Soms leek het alsof ik droomde als ik naar deze vier mensen keek die zo innig met elkaar in gesprek waren.”

Eerste ontmoeting

Frans: “Ik wist niet wat ik bij onze eerste ontmoeting kon verwachten, maar toen Frank naar me toe liep, was er meteen een gevoel van herkenning. De gelijkenissen bleken niet alleen uiterlijk te zijn. Onze levensloop was ook in bepaalde opzichten hetzelfde. Allebei hadden Frank en ik een eigen onderneming.

Naar Canada

Toen Frank en Joanne na drie mooie dagen vertrokken, waren we nog lang niet uitgesproken. Vorig jaar reisde ik daarom met mijn vrouw en kleindochter Amber naar Canada om ze op te zoeken. We logeerden bij Frank en Joanne thuis. Ook dit voelde weer zo vertrouwd, bijna alsof we elkaar ons hele leven kenden. De dagen waren mooi en vol gepland met bezoeken aan plaatsen die Frank ons wilde laten zien.

Reislustige

Frank bracht ons naar plekken waar Dermot was opgegroeid, waar hij had gewoond als volwassen man en waar hij had gewerkt. Ondertussen vertelde hij over Dermots leven en zijn karakter. En hij sprak over onze voorouders, de McGrath, die oorspronkelijk uit Ierland kwamen. Uit de eerste resultaten van Ambers DNA-onderzoek bleek dat er een link is met Ierland, wat inderdaad bleek te kloppen. Frank vertelde dat onze overgrootvader op 18-jarige leeftijd naar Canada emigreerde. Dat reislustige zit echt in het bloed.”

Liefde en dankbaarheid

Amber: “Met koffers vol pepernoten en cadeautjes vertrokken we in december 2025 naar Canada. Frank, wiens moeder ook uit Nederland kwam, wilde graag dat zijn kinderen en kleinkinderen eens Sinterklaasavond meemaakten. Zodoende vierden we pakjesavond aan de andere kant van de wereld met onze nieuwe familie. Frank en Joanne zijn ontzettend lieve mensen.

Een opa en een een oma erbij

Voor mijn gevoel heb ik er een opa en een oma bijgekregen. Het is heel bijzonder, we kennen elkaar niet lang, maar toch weer wel. Dit contact is een ontzettende verrijking. Niet alleen voor de broers Frank en Frans, maar voor iedereen. Oma en Joanne hielden soms elkaars hand vast als we een uitstapje maakten. We zijn ontzettend blij met elkaar. Bij het afscheid drukte Frank me met zo veel liefde en dankbaarheid tegen zijn hart dat ik zijn knuffel nog steeds voel.”

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.