7 lezeressen vertellen hoe zij hun vreemdgaande partner betrapten: ‘Daar werd niet bepaald gewandeld’
Elke avond een blokje om, een vreemd verjaardagscadeau en een zakenreis als dekmantel – de partners van deze vrouwen dáchten hun overspel goed te verbergen. Tot het allemaal uitkwam.
‘Daar werd niet bepaald gewandeld’
Hanneke (46): “Wie gaat er niet wandelen op een bepaalde leeftijd, grapten mijn man Simon en ik nog tegen elkaar. Nou, hij wel, in elk geval. Steeds vaker ging Simon na het eten de deur uit en vaak keerde hij pas rond negen of tien uur terug. Laat, vond ik, maar hij was altijd vrolijk als hij terugkwam en leek echt van de wandelingen te genieten. Maar als ik voorstelde om mee te gaan, dan hoefde het nooit omdat hij liever in zijn eentje was.
Gezondheidsapp
Het was echt per toeval dat ik zo’n zes maanden na het begin van zijn wandelhobby een keer de gezondheidsapp op zijn telefoon opende, ik wilde alleen een instelling checken. Simon en ik hadden een opentelefoonbeleid: we hebben elkaar codes en mogen altijd kijken, maar doen dat nooit. Toen ik die app had geopend, viel me iets op. Voor iemand die zo veel wandelt, had hij een laag aantal dagelijkse stappen. Sommige dagen maar drieduizend, terwijl hij dan twee of drie uur had gelopen. Mijn eerste gedachte was dat die app niet klopte, maar toen ik er langer over nadacht, wist ik wel dat het niet aan de app kon liggen.
Afstandje gevolgd
Die avond ben ik hem op een afstandje gevolgd, als in een heel slechte detective. En ja hoor, na slechts een paar honderd meter wandelen ging Simon een huis binnen van een mij totaal onbekende dame. Daar werd niet bepaald gewandeld, laat ik het zo zeggen. Bij thuiskomst heb ik hem kalm maar ondertussen woedend geconfronteerd met wat ik had gezien. Nog dezelfde avond is hij vertrokken en nu woont hij bij haar. Voor de kinderen is het fijn dat hij dichtbij is, zelf zou ik liever hebben dat hij honderd kilometer verderop woonde. Want nu zie ik ze met z’n tweeën heel vaak, jawel, wandelen.”
‘Hij had die smoezen letterlijk gebruikt’
Sheila (50): “Mijn man is een digibeet, zelfs een simpele e-mail versturen vindt hij al ingewikkeld. Dus dat hij wist hoe chatgpt werkte, had ik nooit verwacht. En toch bleek hij er aardig bedreven mee.
In het begin had ik niets door. Jan had er taken bij gekregen op zijn werk en werkte wat meer. Daarnaast was hij met wat vrienden een volleybal-avondje begonnen. Elke donderdag, soms ook op dinsdag als de sporthal beschikbaar was. En soms ook op maandag. Ik zei dat er wel érg veel gevolleybald werd en toen hakkelde hij iets vaags. Daar zocht ik niets achter, maar vanaf dat moment was het volleyballen een stuk minder, maar kwamen er andere redenen waarom hij regelmatig van huis was of niet te bereiken: mijn telefoon stond op stil, ik reed met een collega mee, ik ben even gaan wandelen om mijn hoofd leeg te maken, ik had hoofdpijn en ben even in de stilteruimte gaan zitten. Stilteruimte? Ik wist niet eens dat ze die hadden op zijn werk.
Chatgpt
En toen moest ik iets opzoeken en besloot ik chatgpt te gebruiken. Ik stond ingelogd op mijn eigen computer en keek naar de recente zoekopdrachten. Daar stonden echter allemaal dingen bij waar ik helemaal niet naar had gezocht. Onschuldige dingen zoals over een kapotte fietsband, maar ook iets heel geks: smoezen die je kunt gebruiken als je vreemdgaat. Ik wist niet wat ik las! Maar het stond er echt en het enge was, het antwoord van chat was precies wat mijn man had gezegd, inclusief de stilteruimte.
Affaire
Met wie hij precies een affaire had, weet ik nog steeds niet. Hij zei dat hij op tijd was gestopt, maar ik geloofde hem niet. Door dit hele gedoe was ik gedwongen om onze relatie onder de loep te nemen en de conclusie was dat het eigenlijk al jaren geleden voorbij was. Nu zijn we uit elkaar en zien we elkaar alleen als het echt niet anders kan.”
‘Zó lief van hem, dat sieraad’
Maria (33): “Twee weken voor mijn verjaardag zocht ik in de sporttas van mijn man Peter naar zijn autosleutels. Toen zag ik ineens een klein, fluwelen doosje met de naam van een juwelier erop. Mijn hart maakte echt een sprongetje. Wij waren al tien jaar samen en hij is niet bepaald een man van grote romantische gebaren. Een sieraad? Voor mij? Ik heb het doosje niet opengemaakt, al kostte dat bovenmenselijke zelfbeheersing. Ik wilde de verrassing niet verpesten.
Andere ogen
Vanaf dat moment keek ik naar Peter met andere ogen. Zó lief van hem, dat sieraad. De twee weken tot mijn verjaardag duurden lang en toen het eenmaal zo ver was, nam ik me voor om heel verrast te reageren. Nou, ik moet zeggen: dat laatste is gelukt. Want waar ik die ochtend door Peter en onze zoon van twee mee werd verrast, was een groot, rechthoekig pak. Ik scheurde het papier eraf en trof een nieuwe strijkbout aan. ‘Omdat je altijd zo loopt te vloeken op die oude’, zei hij.
Leugen
Omdat onze zoon erbij was, hield ik me in. Maar zodra hij naar de opvang was, heb ik geschreeuwd dat ik het wist. Peter deed nog alsof hij geen idee had waarover ik het had, maar zijn gezicht verraadde dat hij loog. Het sieraad was voor Ariana, een Poolse dame die hij via internet had leren kennen en op wie hij smoorverliefd was geworden. Onze relatie was volgens hem meer een broer-zusding geworden. Eh… pardon? Wíé had er nooit zin in seks? Hij! Wíé wilde er nooit leuke dingen doen? Hij! Het voelde echt als een mes in mijn rug. Ik heb geschreeuwd dat ik hoopte dat Ariana stikte in haar sieraad. Peter en ik proberen nog steeds netjes te scheiden, maar het proces verloopt, op z’n zachtst gezegd, hobbelig.”
‘Die foto was duidelijk gemaakt met AI’
Cynthia (40): “Al een tijdje had ik het gevoel dat er iets niet klopte tussen Bart en mij. We waren twaalf jaar samen en ik kende hem door en door. Dus dat hij ‘anders’ deed, merkte ik ook. Maar wat er precies was, daar kwam ik niet achter. Het viel ook vriendinnen op. ‘Denk je dat hij een ander heeft?’ vroeg een van hen zelfs. Ik lachte die suggestie weg, maar ondertussen was er ik niet gerust op.
Een of twee keer per jaar moest Bart voor zijn werk naar het buitenland. Ik vond het vreemd dat die frequentie ineens omhoog ging naar elke twee maanden. Toen hij weer aankondigde naar een conferentie in Rome te moeten, kreeg ik argwaan, maar als ik erover doorging, werd Bart geïrriteerd. ‘Vertrouw je me soms niet?’ vroeg hij boos.
Lachwekkend
Nee, ik vertrouwde hem niet. En dus appte ik hem toen hij daar was om te vragen hoe zijn belangrijke presentatie ging. En om een foto van zijn hotel, het vergadercentrum, de zaal tijdens zijn presentatie en zo nog wat dingen. Op geen van de foto’s stond hij zelf. Toen ik vroeg om een foto van hem in de vergaderzaal die hij minder dan een minuut eerder had gestuurd, werd het stil. Pas uren later kreeg ik een foto die zó duidelijk met AI was gemaakt dat het gewoon lachwekkend was. De verhoudingen, de kleuren, het licht – van de manier waarop Bart in de foto was geplaatst, klopte helemaal niets. Toen wist ik het zeker: hij had iets te verbergen.
Rome
Ik belde met een smoes naar het kantoor in Nederland en werd zonder problemen doorverbonden met de collega die volgens Bart bij hem in Rome was, maar die gewoon in Utrecht zat. Diezelfde avond heb ik Bart gebeld en gezegd dat ik wist dat hij loog en dat hij, als hij nog enig respect voor mij had, nu ging vertellen waar hij dan wel was.
Rome bleek niet gelogen. Hij was daar met de vrouw met wie hij me al bijna een jaar bedroog. Ik hoef er vast niet bij te vertellen dat bij Bart terugkomst zijn koffer niet hoefde uit te pakken.”
‘Die twee deden meer dan praten’
Jessie (29): “Ik vond het al gek toen mijn vriend Sjoerd zei dat hij met zijn broer naar de bioscoop ging. Die broer had net een baby en rolde meestal om negen uur al om van vermoeidheid. Maar goed, ik wilde niet wantrouwend doen, ook al gedroeg Sjoerd zich de laatste tijd wel vreemd. Overwerken, sporten, hij kon zomaar twee, drie avonden per week weg zijn, terwijl hij normaal bijna altijd ’s avonds thuis was.
Cliché
Achteraf denk ik: wat cliché allemaal, vooral dat overwerken. Alleen op dat moment zag ik het niet. In elk geval was het na die bioscoopavond volkomen duidelijk. Toen ik de volgende ochtend de sleutel van de schuur zocht en in de jaszakken van mijn vriend keek, kwam ik een bonnetje tegen van vier espresso martini en wat tapas. Het was van de avond ervoor en er was om tien voor half twaalf contant afgerekend. Heel gek, want volgens mijn vriend duurde de film tot kwart over elf en was hij toen meteen op de fiets gestapt.
‘Welke film?’
In plaats van hem te vragen hoe het zat, appte ik zijn broer dat ik naar dezelfde film wilde gaan en wat zijn mening erover was. En ja hoor, ik kreeg meteen antwoord: ‘Welke film?’ Daarna confronteerde ik Sjoerd met wat ik had ontdekt en hij bekende meteen schuld. Ja, hij had met zijn ex afgesproken, maar alleen om te praten. Ik geloofde hem niet en dat bleek na een tijdje ook terecht, die twee deden meer dan praten. Sjoerd heeft geen minuut overgewerkt en is niet eens lid van een sportschool.”
‘Even vergeten: de rekening ging naar mij’
Pauline (41): “Handig, vonden Kyan en ik allebei: onze beide telefoons stonden geregistreerd op mijn onderneming. Dat leverde namelijk belastingvoordeel op, ook al gebruikte hij de zijne helemaal niet zakelijk. Ik downloadde elke maand de factuur en sloeg die op in mijn administratie. Haast ongezien, want waarom zou ik gaan bekijken welke nummers hij allemaal had gebeld? Ik denk dat hijzelf niet eens wist dat KPN dat meestuurt als onderdeel van de rekening.
Vreemd gedrag
Tot Kyan, met wie ik zestien jaar samen was en twee kinderen heb, ineens vreemd begon te doen. Hij deed geheimzinnig over zijn telefoon, liep vaak naar de keuken of de gang om te appen en was later thuis dan normaal omdat hij ‘nog even een telefoontje moest afhandelen’. Als ik vroeg wat dat voor telefoontje was, kwam er een vaag antwoord over werk. Toen er ook nog een verkeersboete binnenkwam van een moment waarop Kyan op zijn werk had moeten zitten – hij had er een verklaring voor, maar die rammelde ook – besloot ik op onderzoek uit te gaan. Jaren geleden, nog voor we kinderen hadden, heeft hij me een keer bedrogen. Ik verliet hem, kwam terug en liet hem zweren dat hij het nooit meer zou doen. Maar ja, een vos…
Zoektocht
Omdat hij zo vaag deed over zijn telefoon, begon ik daar met mijn zoektocht. En jawel, toen ik zijn rekening bekeek en vooral de gebelde nummers, zag ik dat er iets geks was. Eén nummer belde hij dagelijks, en lang ook, en het was niet het mijne. Ik zette mijn nummerherkenning uit, belde en… kreeg Kyans collega Suzanne aan de telefoon. Ik heb opgehangen en daarna gehuild, gegild, met spullen gegooid. Hoe durfde hij alles wat wij hadden op het spel te zetten?! Die avond vertrok hij naar zijn ouders. Ik was ervan overtuigd dat ons huwelijk voorbij was, maar na lang relatietherapie, veel gesprekken en heel wat tranen, heb ik hem vergeven. Hij werkt nu ergens anders en doet heel hard zijn best om te laten zien dat ik hem weer kan vertrouwen.”
‘Zijn huis bleek helemaal niet verhuurd’
Caroline (46): “Ik beschouwde mezelf als een geluksvogel dat ik na mijn scheiding de liefde weer vond bij Jonas. Hij was in alles de tegenpool van mijn ex: stoer, mannelijk, attent, grappig, we hadden het geweldig samen. Al snel trok hij bij me in, zijn eigen huurhuis hield hij aan voor ‘je weet maar nooit’, maar hij onderverhuurde het wel. Zei hij.
Zorgen
Jonas had zijn eigen zaak waarvoor hij veel en onregelmatig werkte. Ik keek er nooit van op dat hij een avond weg was of zelfs een weekend. Ik controleerde hem niet en wist dat hij als hij niet thuis was, eigenlijk altijd op de zaak was. Dus toen zijn zakenpartner Ron mij belde met de vraag waar Jonas was, zei ik: ‘Op jullie zaak.’ Maar nee, Ron had Jonas al anderhalve dag niet meer gezien. Daar schrok ik van, want voor mij gold hetzelfde. En als hij niet op de zaak was… Ik maakte me zorgen.
Ingeving
Was hij bij een klant met wie hij gedoe had gekregen? Had hij een ongeluk gehad? Ik stond al op het punt om de politie te bellen, tot ik ineens een ingeving kreeg: zijn huis. Ik weet niet waarom ik daaraan dacht, omdat het voor zover ik wist verhuurd was. Wel had hij de week ervoor iets over het huis gezegd, dat er een klein klusje gedaan moest worden. Misschien was hij daar en was er iets misgegaan? Ik kon niet echt rationeel meer denken omdat ik zo ongerust was en besloot er maar gewoon naartoe te rijden. Als Jonas daar niet was, ging ik naar de politie, besloot ik.
Pijnlijk
Het goede nieuws was: ik hoefde niet naar de politie. Jonas was niet vermist. Het slechte nieuws: onze relatie was voorbij. Wat ik in dat huis aantrof, was heel pijnlijk. Jonas was er inderdaad, samen met een vrouw die in alles de helft van mij was: de helft van mijn leeftijd, de helft van mijn gewicht. Ik denk trouwens ook de helft van mijn intelligentie.
Alles kwam uit
Alles kwam uit: Jonas heeft het huis nooit een dag verhuurd, deze vrouw was niet de eerste en vast ook niet de laatste, hij bleek me in twee jaar tijd wel twintig keer te hebben bedrogen. Ik kan een keertje vreemdgaan best vergeven, ik ben daar niet rigide in. Maar stelselmatig liegen, daar kan ik niet mee leven. Ik vind het verschrikkelijk want ik was echt heel gek op Jonas. Wat hij met me heeft gedaan, heeft mijn vertrouwen in mannen voorgoed beschadigd.”
Om privacyredenen zijn de namen gefingeerd.
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Uit andere media
