Tanja is mantelzorger voor haar zus: ‘Voor liefde heb ik geen ruimte, voor seks wel’
Tanja (37) zorgt al tien jaar fulltime voor haar gehandicapte zus. Ze kan en wil daar geen liefdesrelatie naast hebben. Wel ontmoet ze in het geheim mannen voor seks.

Net als Vriendin brengt ook Mijn Geheim de allermooiste persoonlijke verhalen, die we hier graag elke week met je willen delen.
Meer verhalen die raken? Abonneer je op Mijn Geheim!
Zorgen
‘‘Ik ben er letterlijk voor in de wieg gelegd: de zorg voor mijn gehandicapte zus Mieke. Toen mijn ouders na haar geboorte ontdekten hoe veel zorg zij nodig zou hebben in haar verdere leven, besloten ze een tweede kindje te krijgen. Mijn moeder heeft het later zonder omhaal aan me uitgelegd: ‘Als wij er niet meer zouden zijn, wie zorgt er dan voor haar? Ze kon geen enig kind blijven.’
Lot bezegeld
Daarmee was mijn lot bezegeld. Natuurlijk zou ik kunnen besluiten haar onder te brengen in een zorginstelling. Toch heb ik dat nooit overwogen. Ik zou het alleen doen om mijn ouders postuum terecht te wijzen. Om te kunnen zeggen: ‘Jullie hebben mij gekregen alsof je personeel aannam en dat pik ik niet langer.’ Feit is echter dat ik enorm veel van mijn zus houd en al lang vrede heb met mijn rol in haar leven.
Tweede kind
Ik begrijp de liefde van mijn ouders voor Mieke en de wens alles te doen voor haar wat in je macht ligt. En voor hen behoorde daartoe een tweede kind krijgen. Mieke was hun oogappel, hun alles. Hun zo gewenste dochter, die tijdens de geboorte zuurstofgebrek had en ernstige hersenschade opliep. Maar Mieke is meer dan dat, dat kan ik met heel mijn hart zeggen: ze is een fantastisch lieve meid. Een zonnetje.
Het is onmogelijke haar níet in je hart te sluiten. En zo lang als ik me kan herinneren, heb ik met heel mijn wezen van haar gehouden. Ik ben er altijd trots op geweest haar zusje te zijn en iedereen die haar belachelijk maakte, kreeg er verbaal van langs van mij. Ze mag dan in een rolstoel zitten, spastisch zijn en niet goed kunnen praten, ze is tegelijkertijd de sterkste, leukste en liefste mens die ik ken.”
Zorgen voor zus
“Mijn moeder stierf toen ik pas 27 was en Mieke 31. Ik deed onmiddellijk waarvoor ik in de wieg was gelegd: ik nam de zorg voor mijn zus op me. Mijn vader was na een auto-ongeluk al jaren slecht ter been en kon in zijn eentje niet veel meer voor haar doen. Ik was vrijgezel, hoefde alleen de huur van mijn flatje op te zeggen en betrok het ouderlijk huis. Ik ging vrijwel naadloos over in de zorgstand die vanaf dat moment mijn leven werd.
Op elkaar ingespeeld
Na ongeveer twee jaar overleed ook onze vader en waren Mieke en ik met zijn tweeën. Er was een riante erfenis waarvan ik haar moeiteloos een goed verblijf in een tehuis had kunnen geven, met extra ingekochte zorg en gezelschap. Toch besloot ik met heel mijn hart haar bij me te houden. We waren volledig op elkaar ingespeeld geraakt. Ik kan bij wijze van spreken aan een beweginkje van haar wenkbrauw zien of ze cola wil of thee. Bovendien: ik zou haar oprecht hebben gemist als ze uit huis zou gaan. En eerlijk gezegd wist ik ook niet zo goed wat er van mij overbleef, als ik niet langer ‘zorgende zus’ zou zijn. Dat is een wezenlijk deel van mijn identiteit.
Onafscheidelijk
En zo zijn wij onafscheidelijk geworden. We wonen tot op de dag van vandaag in het ouderlijk huis, dat inmiddels helemaal is aangepast aan Miekes behoeften. Er is dagelijks hulp en ondersteuning in de medische zorg voor haar, maar het gros doe ik zelf. Van een partner in mijn leven is het nooit gekomen. Mieke is mijn leven.
Kloosterleven
‘Een kloosterleven’, noemde een vriendin het eens en dat is behoorlijk treffend. De dag kent een strikte structuur en ik vervul mijn plicht met liefde en toewijding. Voor vleselijke en andere lusten is weinig tijd en ruimte. Nou hoeft niemand daarom medelijden met me te hebben, hoor. Zoals ik al zei ben ik verknocht aan Mieke en dat mijn wereld om haar draait, is inmiddels een vrijwillige keuze uit volle overtuiging. Dat wil níet zeggen dat ik ze niet heb natuurlijk, die vleselijke lusten. In eerste instantie dacht ik: ik moet toch aan verkering zien te komen.”
Onenightstand
“Ik heb daarom ooit kort op een datingsite gezeten. Toch zag ik al snel in, dat daten en daarna een relatie opbouwen náást de zorgtaak niet erg realistisch was. Er viel me tijdens het korte online dating-avontuur ook iets op: er waren legio mannen die, als puntje bij paaltje kwam, puur op vluchtige seks uit waren.
Ik baalde daarvan en vond ze een verkwisting van mijn tijd.
Gigolo
Zo’n vijf jaar geleden opperde een vriendin mij plompverloren om eens een gigolo te bestellen. ‘Waarom niet?’, zei ze. ‘Je hoeft als vrouw tegenwoordig niet meer ongewild celibatair te zijn. Geen tijd om in de kroeg een scharrel te zoeken? Huur een gigolo.’ Ik lachte haar idee weg, maar ik herinnerde me plots wel die onenightstand-zoekers op die datingsite. Hé, dacht ik, die zouden alsnog wel eens van pas kunnen komen.
Seksafspraken
Om een lang verhaal kort te maken: sindsdien spreek ik regelmatig met mannen af, met wie ik op die site contact zoek. Er zijn ook internetsites speciaal voor sekscontact, weet ik inmiddels, maar dat is me té plat. Dat is puur een gevoelskwestie, want veel verschil met mijn aanpak is er niet. Toch voelt het beter om op een gewone relatiewebsite contact te zoeken. Moeilijk is dat niet, er zijn veel mannen, en ongetwijfeld ook vrouwen, zoals ik. Mensen die graag lichamelijk contact willen, maar niet in de omstandigheden zijn om een relatie op te bouwen en die de stap naar een onverholen sekssite te groot vinden. Zo eens per maand spreek ik met iemand af.
Oproepjes
Ik heb inmiddels een getraind oog gekregen voor de oproepjes die vluchtig contact impliceren.
Ik reageer daar vrij direct op: ‘We hoeven niet te doen alsof we een relatie zoeken, ik stel geen vragen, je ziet er leuk uit, neem eens een kijkje op mijn profiel.’ Ik chat en bel daarna áltijd met zo’n man, voordat ik een hotel boek. Er moet een klik zijn, hoe vluchtig onze ontmoeting ook zal zijn. Ik zeg ook altijd: ‘Ik wil óók knuffelen.’ Meteen na de seks in de kleren springen en wegwezen, is mij te kil. Zelfs al zie ik zo’n man nooit meer terug, dan nog wil ik graag eventjes een tedere connectie voelen.
Geen langlopende affaires
En ik zie ze nooit meer terug, daar ben ik heel principieel in. Ik wil geen langlopende affaire met een getrouwde man – want dat zijn de meesten. Ik wil niet weten waarom ze het buiten de deur zoeken en ik wil daar zeker ook geen structureel onderdeel van uitmaken. En ik wil vooral ook niet per ongeluk verliefd worden.”
Rijk en gezegend
“Hoewel mijn vriendin ooit heel stoer beweerde dat een vrouw gerust op zoek kon gaan naar seks en zelfs een gigolo, weet ik wel beter. Ik kan je op een briefje geven dat mijn familie en het grootste deel van mijn vrienden en kennissen zouden afkeuren wat ik doe. De standaard is nog altijd die vaste relatie en het wordt me vaak genoeg voorgehouden dat ik daar toch eens werk van moet maken.
Extra kersje op de taart
‘Je hebt er recht op’ en ‘Jouw klokje tikt óók door’ of ‘Mieke zou dit ook voor je willen, als ze bij machte was het te zeggen.’ Wat ze vergeten mee te nemen is wat ík wil. Ík wil geen relatie, ik ambieer geen gezin en huisje-boompje-beestje met een man. Ik doe mijzelf niet tekort, maar voel me juist rijk en gezegend. Ik wil er helemaal zijn voor Mieke, daarin vind ik geluk en een bevredigend bestaan. En mijn geheime liefdes-ontmoetingen? Die zorgen voor een extra kersje op de taart.”
Geraakt door dit verhaal? Word abonnee van Mijn Geheim en ontvang nog meer échte verhalen in je brievenbus!
LEES OOK

Uit andere media