Met zijn YouTube-video’s maakt Menno wiskunde weer leuk

Wiskundeleraar

“Wie wiskundeleraar is, móét haast wel goede wiskundecijfers hebben gehaald op de middelbare school – dat zou je in elk geval denken. Menno grinnikt. “Bij mij viel dat wel mee, want ik had een 6,2 voor mijn vwo-examen. Mensen zijn daar weleens verbaasd over. Ze verwachten toch dat je alleen maar negens en tienen scoort. Ha, ik zal het je nog sterker vertellen: voor mijn allereerste wiskundetoets kreeg ik in de brugklas een 4,2! Ook toen ik de lerarenopleiding volgde, haalde ik ‘gewone’ voldoendes. Een wiskundeknobbel heb ik dus nooit gehad.”

Begrijpelijke manier

Menno maakt zich er allesbehalve druk om – hij ziet die ‘lagere’ cijfers juist als zijn kracht. “Weet je, veel wiskundedocenten zijn ontzettend goed in hun vak, maar om dat op een begrijpelijke manier uit te leggen aan middelbare scholieren is nog een hele kunst. Niet iedereen kan dat. Ik werk veel met kinderen die moeite hebben met wiskunde, en dat vereist écht een andere aanpak. Omdat ik zelf weet hoe het is om iets moeilijk te vinden, kan ik goed met ze levelen.”

Back-upplan

Natuurlijk had hij als kind al wel iets met cijfers – een rekenbrein, zoals hij het noemt – en vond hij het leuk om verbanden te leggen. Toch is hij het wiskundevak per toeval ingerold. “Het allerliefst wilde ik piloot worden, dat was echt mijn jongensdroom. Er waren alleen wel wat obstakels, waaronder de kosten – een pilotenopleiding kost al gauw een ton. Bovendien was er een economische crisis gaande, dus baanzekerheid had ik ook niet. Het risico was gewoon te groot, dus ik moest die droom laten schieten.”

Nóg een optie

Maar Menno had nóg een optie: hij timmerde namelijk aardig aan de weg als voetbalscheidsrechter en zat zelfs in de talentenpoule van de KNVB. “Ik was ervan overtuigd dat ik ver kon komen als scheidsrechter, maar het betekende wel dat ik veel meters moest maken in de avonden en weekenden – en dan was het nog maar de vraag of ik fulltime aan de slag kon. Ik had dus een back-upplan nodig, iets wat ik ernaast kon doen en goed aansloot op het scheidsrechteren.”

Leraar

Menno dacht na over zijn interesses en kwam zo uit bij het vak van leraar. “Op de middelbare school vond ik het al leuk om klasgenoten te helpen en dingen laagdrempelig uit te leggen. Daarbij leek het me logistiek gezien handig: ik kon overdag lesgeven en daarna trainen. Bovendien was ik in de weekenden dan vrij om wedstrijden te fluiten, ideaal.” Dat hij specifiek voor wiskunde koos, was omdat het hem ‘best aardig’ afging. “Ik was zeker geen hoogvlieger, maar snapte de logica erachter en kon dat uitleggen aan anderen. Die keuze was dus snel gemaakt.”

Niks

In eerste instantie meldde Menno zich aan voor de universiteit, maar na een dag meelopen kwam hij van een koude kermis thuis. “De lesstof was interessant, hoor, maar ik voelde geen klik met mijn medestudenten. Ze waren hartstikke vriendelijk, maar in hun vrije tijd deden ze niets liever dan moeilijke sommen oplossen. Ik vond dat helemaal niks, dat ging mij écht te ver.”

Wiskundestudie

“Op het hbo zat ik beter op mijn plek. Ik mocht meteen stage lopen en stond direct met mijn poten in de klei – veel leuker dan dat theoretische.” Overigens moest Menno zijn sporttenue wel aan de wilgen hangen. “Ik bleek als scheidsrechter toch niet goed genoeg. De KNVB moedigde me nog wel aan om wedstrijden op amateurniveau te fluiten, maar daar was ik te ambitieus voor. Ach ja, nu kon ik me wel volledig op mijn wiskundestudie storten.”

Facebookgroep

Na zijn opleiding begint Menno in de onderbouw, een paar jaar later haalt hij zijn eerste lesgraad en mag hij ook lesgeven in de bovenbouw. “Qua niveau was dat nogal een verschil: er was meer lesstof en het tempo lag stukken hoger. Veel leerlingen hadden moeite om dat bij te benen, helemaal als ze door omstandigheden een les misten. Zo herinner ik me een meisje dat door langdurige ziekte bijna nooit aanwezig was. Voor haar en mijn andere leerlingen wilde ik iets doen, ik wilde ze extra helpen. In eerste instantie deed ik dat door mijn lesaantekeningen in een besloten Facebookgroep te delen. Op die manier kon ik mijn leerlingen toch wat ondersteuning bieden.=

Uitlegvideo’

Dat bleek echter niet genoeg: ik kreeg regelmatig leerlingen in de klas die vóór een toets, tijdens de pauze, nog een uurtje kwamen oefenen. Ik hielp ze graag, hoor, maar efficiënt was het niet. Het voelde op een gegeven moment bijna als een extra baan. Toen bedacht ik het ineens: ik moet uitlegvideo’s gaan maken!”

YouTube

Menno leende een camera en statief van zijn collega’s van de kunstsectie, ging in zijn klas staan en nam voor het schoolbord zijn eerste video op. “Ik begon heel random met een hoofdstuk waarmee we toch al bezig waren. Daarna maakte ik nog een paar video’s, zette ze op YouTube en deelde de linkjes met mijn klas. Nou, dát vonden mijn leerlingen wel leuk! Of ‘cool’, zoals ze het zelf zeiden. Zo begon het balletje te rollen. Ik maakte steeds meer video’s, ook voor andere klassen en niveaus. Inmiddels ben ik ruim negen jaar verder en heb ik iets van zestienhonderd video’s gemaakt!”

Steeds meer abonnees

Dat werk is niet voor niets, want Menno’s video’s worden goed bekeken. Op het moment van schrijven heeft zijn YouTube-kanaal Math with Menno maar liefst 231.000 abonnees. “Het idee dat zoveel mensen mijn video’s zien, vind ik best bizar. Die aantallen waren er ook echt niet in één keer. Dat denken mensen vaak, dat het een soort overnight success was. In werkelijkheid waren het jarenlang enkel mijn eigen leerlingen die mijn video’s zagen – oké, en misschien nog anderhalve paardenkop.

Hele collectie

Pas tijdens de coronacrisis begon het abonneeaantal te groeien, maar toen was ik al drie jaar bezig. Waarschijnlijk omdat het thuisonderwijs toen een vlucht nam en veel ouders naar manieren zochten om hun kind les te geven. Op mijn kanaal stond op dat moment al een hele collectie aan wiskundevideo’s klaar. Inmiddels weten mensen mijn kanaal wél te vinden en krijg ik er jaarlijks zo’n 45.000 abonnees bij.”

Ook volwassenen

Het zijn trouwens niet alleen maar middelbare scholieren die zijn video’s bekijken, gaat Menno verder. “Ook volwassenen hebben er wat aan, blijkt uit de reacties op mijn filmpjes. Zo kreeg ik een berichtje van iemand die vanuit Syrië naar Nederland was gekomen en hier wilde studeren. Dankzij mijn video’s leerde hij wiskunde én de Nederlandse taal. Maar ik krijg ook reacties van mensen die op latere leeftijd nog een vwo-diploma willen halen om een studie te kunnen volgen. Een 64-jarige vrouw schreef me dat ze haar wiskunde B-certificaat had gehaald dankzij mijn video’s, iets wat ze nooit voor mogelijk had gehouden! Dat zijn natuurlijk wel bijzondere dingen.”

Beroemd

Sinds hij vader is – Menno is getrouwd en heeft twee zoontjes van vier en twee – staat hij niet meer voor de klas, maar zorgt hij fulltime voor zijn kinderen. “Mijn vrouw is internist in opleiding en hartstikke druk met haar baan, dus we hebben het onderling zo verdeeld. Wel geef ik elk jaar van maart tot juni examentrainingen, zowel in de klas als in het theater. Dit jaar sta ik in maar liefst zestien theaters door heel Nederland en zitten er per keer vierhonderd leerlingen in de zaal. Gewéldig vind ik dat.

Theater

Kijk, die YouTube-cijfers zijn leuk, maar in het theater zie ik pas echt de impact die mijn video’s hebben.” Voor leerlingen is Menno ook een soort beroemdheid. “Na afloop staan ze vaak in de rij voor een foto of handtekening, of willen ze een TikTok-filmpje opnemen. Soms word ik zelfs op straat herkend, als ik met mijn gezin ben. Dat vind ik alleen maar leuk.”

Meer video’s

Video’s blijft hij dan ook maken, in het weekend, op de school waar hij lesgaf. “Dan ben ik echt twee volle dagen aan het opnemen. Het is ook nooit af, want de methode die ik gebruik komt geregeld met een vernieuwde editie. Omdat ik daar zoveel mogelijk op wil aansluiten, neem ik video’s regelmatig opnieuw op. Het is net als een huis verbouwen: dat is ook nooit af.”

Blij

Uitgekeken op zijn Math with Menno-kanaal is hij dus zéker niet. “Ik roep weleens gekscherend dat ik wil doorgaan tot de één miljoen abonnees, maar dat is waarschijnlijk onrealistisch in deze ‘niche’. Dan moet ik doorgaan tot ver na mijn pensioen, haha. Maar zonder gekheid: ik ben hier al heel blij mee, net als met die theatertour.”

Vrije tijd

Hoewel wiskunde een groot deel van zijn leven beslaat, is Menno er in zijn vrije tijd niet zoveel mee bezig. “Soms krijg ik een mailtje van een enthousiasteling met een ingewikkelde som. Of ik mijn tanden erin wil zetten? Maar heel eerlijk: daar heb ik helemaal geen zin in. Het gaat mij vooral om het leraar ‘zijn’, anderen helpen met mijn kennis. Ik voel niet de noodzaak om allerlei ingewikkelde formules op te lossen, heb überhaupt weinig tijd voor andere dingen als ik met mijn zoontjes ben. Ha, dan ben ik allang blij als het huis op orde is. Al ga ik in gestolen uurtjes wel graag fitnessen, het liefst vier keer per week. Daar deel ik trouwens ook video’s over, maar dan op TikTok – ik merk dat leerlingen het waarderen als je je persoonlijke kant laat zien. Bovendien kan ik ze in die filmpjes ook mooi vertellen over mijn theatertour, dus ik zie het als een soort marketing, haha.”

Trotse vader

In het kader van jong geleerd, oud gedaan: probeert hij wiskunde al met de paplepel in te gieten bij zijn zoontjes? Menno lacht. “Nee, totáál niet. De oudste zit net op school en vertelde laatst dat hij met zijn vingers plussommen kon maken tot tien – in zijn ene hand vijf vingers, in zijn andere vier, dus totaal negen, dat idee. Had hij die dag geleerd. Natuurlijk vond ik dat leuk, maar dat vind ik óók als hij iets over het menselijk lichaam leert en daarover vertelt. Of als hij een tekening maakt. Wiskundeknobbel of niet, ik ben hoe dan ook een trotse vader.”

Foto: Yasmijn Tan

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.