Vijf vriendinnen scoorden een carnavalshit: ‘Dit blijft ons hele leven bij’

Mirre (25): “Voor ons eerste optreden, op het Keienschijtersbal in januari vorig jaar, waren we bloednerveus. Dat had niet eens zozeer te maken met het optreden zélf, want op het podium staan waren we wel gewend – in een dansgroep treden we al een aantal jaar samen op. Het was vooral onze onthulling die voor zenuwen zorgde. Niemand in onze omgeving wist dat wij ‘De Gescheurde Panty’s’ zijn. Al enkele maanden kondigden we onszelf op social media geheimzinnig als nieuwe carnavalsact aan. We plaatsten filmpjes dat we onze panty’s aantrokken en haar en make up deden, zonder onszelf volledig te laten zien. We wilden de spanning erin houden: wie zijn zij en wat voor act gaan ze doen? Op het Keienschijtersbal in Ravenstein – de plaats waar de meesten van ons wonen – zouden we ons nummer voor het eerst zingen en daarmee onszelf onthullen. Tot die tijd hadden veel mensen het erover: wie zouden die Gescheurde Panty’s zijn? Er werd zelfs meer dáárover gespeculeerd dan wie de prins zou zijn, die ook op dat bal bekend zou worden gemaakt. Steeds moesten wij ons gezicht in de plooi houden en doen alsof we net zo nieuwsgierig waren. Dát we die avond op het bal aanwezig waren, was niet verrassend. We traden namelijk eerst met onze dansgroep op, iets wat we vaker met Carnaval doen. Maar aan het einde van de avond, vlak voor de onthulling van de prins, werden wij vijven nóg een keer aangekondigd – dit keer als De Gescheurde Panty’s. Van achter het gordijn hádden we het bijna niet meer. Hoe zou het publiek reageren? In de zaal stond bijna tweehonderd man: familie en vrienden van ons, van wie een aantal onze ‘identiteit’ kende, maar verreweg de meesten waren bekenden en onbekenden die het niet wisten. Wat als zij teleurstellend zouden denken: daar heb je hen weer? En zou ons carnavalsnummer aanslaan? Gelukkig waren we het podium nog amper opgeklommen, of er klonk al gejuich en gejoel. We zagen veel mensen enthousiast kijken: wauw, jullie zijn het! Iedereen deed ook vrolijk mee toen wij dansten en ons nummer zongen.”

Idee

Larissa (30): “Het idee om een eigen carnavalsnummer op te nemen is ontstaan in coronatijd. Carnaval ging in die periode niet door, maar wij zijn er alle vijf gek op en draaiden de liedjes geregeld als we bij mij thuis afspraken. Op een gegeven moment zeiden we: waarom maken we zelf geen carnavalsnummer? Gewoon, voor de gein. Ook bedachten we toen de naam De Gescheurde Panty’s. Kim presteert het namelijk om áltijd een ladder in haar panty te krijgen, dus we waren het snel eens dat dat een leuke naam zou zijn. Toch bleef het uiteindelijk bij een idee, want door drukte schoven onze plannen naar de achtergrond.

Maar een paar jaar later, in het najaar van 2024, begon het weer te kriebelen. We waren op ons jaarlijkse vriendinnenweekend en hoorden in de kroeg een leuk liedje. Het was ingezongen door een stel jongelui, met een eigen tekst die we amper konden verstaan, maar de deun was aanstekelijk. Eenmaal thuis zochten we het op: het bleek de melodie van een zangduo uit Limburg. ‘Deze deun blijft lekker hangen,’ zeiden we tegen elkaar, ‘daar moeten we iets mee!’ Vlak daarna zijn we bij mij thuis gaan schrijven. We hadden geen enkele ervaring, maar met een borrelplank en wijntje erbij brainstormden we erop los: het moest over Carnaval gaan en hoe dat wordt gevierd. Dat je er met munten op zak de hele nacht tegenaan gaat, de volgende ochtend wakker wordt met knallende koppijn en denkt: wie is die kerel die ineens naast me ligt? En dan ’s avonds tóch weer gaan, waarbij je jezelf belooft niet weer dezelfde fout te maken. Een origineel liedje mag je natuurlijk niet kopiëren, maar volgens een bevriende kennis in de muziekwereld, konden we de melodie kopen. Daarna zongen we in zijn studio onze eigen tekst in – zonder zanglessen te hebben gehad, dus dat was natuurlijk hilarisch. We waren behoorlijk onzeker, maar eigenlijk klonk het heel aardig. Binnen twee avonden was ons nummer Weer goed zat klaar.”

Eerste optreden

Kim (24): “Dat het na ons eerste optreden in Ravenstein, zo’n twee maanden later, gelijk een hit werd, hadden we nooit verwacht. Nog diezelfde avond kregen we van carnavalsverenigingen uit de buurt, die op het bal aanwezig waren, de vraag of we te boeken waren. Toen dachten we: het begon als geintje, maar nu moeten we doorpakken en ervoor gaan! De agenda stroomde in aanloop naar Carnaval snel vol, zeker toen we ook in de media verschenen. Omroep Brabant wilde ons interviewen en Hart van Nederland kwam zelfs met een cameraploeg naar één van onze optredens. Toen we onszelf terugzagen op tv, was dat heel onwerkelijk. We dachten allemaal: gebeurt dit echt? Dat ons nummer zo enthousiast is ontvangen, komt waarschijnlijk omdat we een opvallende verschijning zijn. Veruit de meeste carnavalsartiesten zijn mannen. Als groep van vijf meiden, die niet alleen zingen maar ook echt een show opvoeren, vallen wij op. Bij het inzingen van ons nummer in de studio hadden we nog tegen elkaar gezegd: ‘stél dat we gevraagd worden om ergens op te treden, dan kunnen we niet aankomen met maar één nummer.’ Daarom namen we toen ook een medley op van carnavalsnummers die al een hit waren. Bij ieder optreden zongen we dus ook die medley, maar uiteindelijk werd ons eigen nummer zo’n succes, dat het publiek die óók moeiteloos meezong.

Geen ervaring

In het begin was het voor ons even wennen om zang en dans te combineren, want normaal gesproken hebben we op het podium twee handen vrij. Ook hadden we natuurlijk geen enkele zangervaring. Na een aantal optredens merkten we dat onze stem niet meer al te best was. We kregen toen een lesje van de tante van Diede, die goed kan zingen. Zij leerde ons om tijdens het zingen rustig te blijven ademhalen door onze buikspieren aan te spannen. Heel handig, want zingen en dansen tegelijk is toch een soort topsport. Ik ben iemand die met Carnaval van donderdag tot woensdagochtend alsmaar doorgaat, tot vroeg in de ochtend. Maar door alle optredens had ik daar nu geen energie voor. Als we rond middernacht klaar waren, dook ik meteen mijn bed in. Op carnavalszaterdag hadden we maar liefst zes optredens in verschillende plaatsen. Een gekkenhuis, maar wel heel tof. We huurden die dag een partybus en nodigden familie en vrienden uit om met ons mee te gaan, wat natuurlijk één groot feest werd. Met paracetamol, extra panty’s – voor het geval dat de ladders té groot werden – en dozen Flügel reden we van dorp naar dorp. Of we helder bleven? Soms dachten we wel even: nu hebben we genoeg op, haha. Maar de bubbels hielpen vooral mee in de feestvreugde.”

Enthousiast ontvangen

Diede (26): “Overal waar we kwamen, werden we enthousiast ontvangen en ook in onze vrije tijd ontkwamen we bijna niet aan de aandacht. Als één van ons naar de supermarkt ging, waren er mensen die zeiden: ‘Zo gaaf wat jullie doen!’ Een kleine boodschap halen duurde al gauw een half uur, haha. Gelukkig heeft niemand van ons dat als vervelend ervaren, het was alleen maar leuk dat iedereen zo positief reageerde. Onze ‘bekendheid’ ging zelfs de provinciegrens over, want we hebben niet alleen in Brabant opgetreden, maar ook een keer in Gelderland. Uiteindelijk stonden we vijfentwintig keer op het podium – en dat terwijl we ook nog gewoon een baan hebben, van verpleegkundige tot leerkracht op een basisschool. Qua schema was het soms even puzzelen, maar in de week van Carnaval namen we vrij. Zeker toen stonden we puur op adrenaline op het podium. Als iemand er door de drukte en weinig slaap even doorheen zat, pepten we elkaar op of wisten we: laat haar maar even met rust, dan komt het wel weer goed. We kennen elkaar door en door.

Om de lol

Ruim tien jaar geleden ontmoetten we elkaar op de dansschool en gaf ik de meiden les. Al vrij snel gingen we met een aantal andere meiden een dansgroep vormen en optreden bij dorpsfeesten zoals de kermis en met Carnaval. Dat doen we nu nog steeds. Die podiumervaring heeft natuurlijk enorm geholpen toen we vorig jaar ons eigen nummer uitbrachten. Wij weten als geen ander dat je niet ingetogen op een podium moet staan, maar er voor de volle bak voor moet gaan. Geheel toepasselijk droegen we dus ook flitsende outfits: glitterpakjes waar we onze naam en logo op hebben laten drukken en natuurlijk gescheurde panty’s. Ook bij de stickers, buttons en andere merchandise die we hadden geregeld, spatte de vrolijkheid ervan af. Voor ieder optreden kregen we een kleine vergoeding en daardoor hebben we quitte kunnen spelen qua kosten. We hebben dus geen euro verdiend, maar het ging allemaal om de lol. We genoten intens van het hele avontuur. Het heeft ons als vriendinnen ook nog dichter bij elkaar gebracht. We hebben iets unieks beleefd met elkaar, iets wat ons ons hele leven bij blijft.”

Nieuw nummer

Anouk (24): “Na Carnaval zeiden we tegen elkaar: ‘Dit was zo tof, dit kunnen we niet zomaar stoppen.’ We waren het meteen eens dat we een nieuw nummer wilden maken voor het volgende seizoen. Na een pauze van een aantal maanden, waarin het ‘gewone’ leven met ons werk en familie en vrienden weer voorop stond, kwamen we in het najaar van 2025 samen om te brainstormen. Bij ons eerste nummer waren we onbekend en zat de spanning ’m vooral in de vraag of mensen ons leuk zouden vinden. Inmiddels zijn we een gevestigde naam, maar dat brengt ook bepaalde verwachtingen met zich mee. We wisten: het tweede nummer moet echt goed zijn. Niet iets wat lijkt op een bekende plaat, maar echt een eigen song.

Hier in ’t zuiden

Uiteindelijk schreven we een nummer op de melodie van een Spaans-Portugees liedje dat Diede op zomervakantie had gehoord. Een bevriende muzikant heeft het Carnavalesk gemaakt met een trompet en trombone, zodat De buurman van hier neffe (hiernaast) echt óns nummer werd. We brachten ’m op 11 november bij de opening van het seizoen voor het eerst ten gehore. Gelukkig waren de reacties heel positief en ook nu weer vlogen de boekingen ons al snel om de oren. Inmiddels is het bijna Carnaval en als verrassing brengen we dan nóg een nummer uit: Hier in ’t zuiden. Dat gaat over vriendschappen die tijdens Carnaval ontstaan, maar ook onze eigen vriendschap. Of we volgend jaar weer op de bühne staan? Larissa is nu zwanger, dus het is even de vraag hoe het voor haar loopt volgend jaar. Sowieso hebben we afgesproken dat als iemand van ons wil stoppen, we zullen bekijken of en hoe we verder gaan. Maar voorlopig hebben we allemaal nog de grootste lol. Precies zoals we in Brabant zeggen: ‘ag ge maar schik het’ – als je maar plezier hebt!”

Foto: Marloes Bosch
Visagie: Lisette Verhoofstad

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.