De partner van Robine is aseksueel: ‘Ik hou van hem, maar mis de intimiteit vreselijk’

Verlangen zonder gevolg

“Ik weet nog precies wanneer het me weer raakte. We zaten samen op de bank, kaarsen aan en een glas wijn in onze handen. Het was zo’n avond waarop alles klopt: goede gesprekken, lachen om dezelfde flauwe grapjes en zijn hand warm in de mijne. Ik schoof iets dichter naar hem toe, legde mijn hand op zijn been en liet mijn vingers langzaam over zijn knie glijden. Hij glimlachte, pakte mijn hand vast en gaf er een kus op. Lief, zacht en teder. Daarna stond hij op om thee te zetten. En ik bleef achter met een gevoel dat ik inmiddels maar al te goed ken: verlangen zonder vervolg. Hoop zonder antwoord.”

Veilige haven

“Ik heb inmiddels drie jaar een relatie met een man die aseksueel is. Ik hou van hem, enorm veel zelfs. Hij is mijn rustpunt, mijn beste vriend en mijn veilige haven. Als ik hem zie, krijg ik een warm gevoel van binnen. En toch mis ik iets wat voor mij altijd vanzelfsprekend is geweest: lichamelijke intimiteit. Niet alleen seks als handeling, maar het gevoel begeerd te worden. Dat iemand naar me kijkt en denkt: ik wil jou.”

Seks speelde altijd grote rol

“In mijn eerdere relaties speelde seks een grote rol. Ik was gewend aan passie, aan mannen die me wilden, soms zelfs iets te veel. Ik voelde me daardoor aantrekkelijk, vrouwelijk en vooral: levend. Natuurlijk ging het niet alleen om bevestiging, maar het gaf me wel het gevoel dat ik ertoe deed. Dat mijn lichaam niet alleen iets was wat ik meedroeg, maar iets waar ook naar werd verlangd. Seks hoorde bij verbinding, bij verliefdheid en bij het samensmelten. Het was een taal op zichzelf.

Het voelde anders

Toen ik Tom ontmoette, voelde het meteen anders. We leerden elkaar kennen via vrienden en vanaf het eerste gesprek was er een klik tussen ons. Geen overdonderende spanning, maar rust. Hij keek me aan met oprechte aandacht, stelde vragen die verder gingen dan de oppervlakte. Na onze eerste date belden we nog uren. Na de tweede bleven we praten tot het restaurant sloot. Ik voelde me gezien om wie ik was, niet om hoe ik eruitzag of wat ik kon bieden. Dat was nieuw en had ik tijdens eerdere dates en relaties eigenlijk nog niet meegemaakt. Wat me ook opviel, was dat hij totaal geen haast had.

Lees ook Annemieke: ‘Er was niemand op kantoor. Behálve die leuke collega…’

Er gebeurde niets

Waar andere mannen bij een tweede of derde date al voorzichtig richting de slaapkamer bewogen, gebeurde er bij hem niets. Helemaal niets. Geen hand die langer bleef hangen, geen kus die uitmondde in meer. Na zes dates was er nog steeds geen seksuele spanning. Ik begon te twijfelen aan mezelf. Vond hij me niet aantrekkelijk? Zag hij me meer als een vriendin? Was ik niet zijn type? Of was hij gewoon extreem voorzichtig? Op een avond besloot ík het initiatief te nemen. Iets wat ik normaal gesproken nooit zou doen. Ik had een jurk aan waarin ik me mooi voelde, had uitgebreid voor hem gekookt en dacht: nu ga ik het gewoon proberen. Wat had ik te verliezen?”

Geen behoefte

“Na het eten had ik trek in een toetje. Ik had trek in hém. Ik kuste hem langer, intenser en schoof mijn hand onder zijn shirt. Nog voordat ik het wist pakte hij mijn hand vast en zei zacht: ‘Robine, er is iets wat ik je moet vertellen.’ Wat daarna kwam, veranderde alles. Hij vond het spannend, ik zag het aan alles. Met een schokkende stem vertelde hij dat hij aseksueel is. Dat hij mij heel leuk en aantrekkelijk vindt, maar dat hij verder die seksuele behoefte simpelweg niet ervaart. ‘Ik kan je dat niet geven op de manier die je misschien gewend bent’, zei hij. Ik voelde mijn hart even in mijn keel kloppen. Dít had ik niet zien aankomen.

Eerlijkheid

Ik schrok, natuurlijk schrok ik. Maar tegelijkertijd was ik ook onder de indruk van zijn eerlijkheid. Hij kwam niet met smoesjes of ontwijkende antwoorden, maar hij vertelde er open over. Die nacht lag ik wakker. Ik vond Tom ontzettend leuk, maar toch waren er ook veel twijfels. Seks was voor mij altijd een belangrijk onderdeel geweest van elke relatie. Kon ik dat loslaten? Wilde ik dat? Tegelijkertijd voelde ik ook hoe bijzonder onze klik was. Hoe veilig ik me bij hem voelde. Wanneer kom je nou iemand tegen met wie het zo goed voelt, zonder spelletjes en zonder onzekerheid? Dat is tegenwoordig toch best bijzonder.”

Lees ook Eva verbrak haar relatie: ‘Alles was perfect, behalve de seks’

Niet tekort willen doen

“We praatten wekenlang over dit onderwerp. Over wat aseksualiteit voor hem betekent en over wat intimiteit voor mij betekent. Over grenzen en verwachtingen. Hij was duidelijk: hij wilde een relatie met mij, samen leven en samen oud worden. Knuffelen, samen slapen, hand in hand lopen en elkaars steun zijn. Hij zag het al helemaal voor zich. Maar seks zoals ik die kende, zou er waarschijnlijk niet zijn. Hij zei zelfs dat hij het zou begrijpen als ik die behoefte soms elders zou willen vervullen.

Vol voor gaan

Dat hij me niet wilde tekortdoen. Dat vond ik bijna nog ontroerender, want hij dacht echt aan mij, mijn gevoelens en behoeften. Uiteindelijk besloot ik er toch helemaal voor te gaan, voor Tom. Ik hield mezelf voor dat seks niet alles is en dat liefde veel belangrijker is dan lust. Dat passie kan veranderen, dat het misschien minder belangrijk zou worden naarmate je ouder wordt. In het begin voelde onze relatie bijna puur. Alles draaide om goede gesprekken, om samen koken, om wandelen en om plannen maken. Ik voelde me oprecht geliefd. Alleen voelde ik me niet begeerd.”

Miste fysieke bevestiging

“Langzaam begon er toch steeds vaker iets te knagen. Ik merkte dat ik verlangde naar een blik die net iets langer bleef hangen, naar een kus die niet stopte bij tederheid. Ik miste de spanning, de fysieke bevestiging. Soms voelde ik me meer zijn beste vriendin of zusje dan zijn geliefde. En dat doet pijn, want ik wil meer zijn dan alleen veilig en vertrouwd. Ik wil ook gewild worden. Omdat wij alles eerlijk bespreken, heb ik dat toen ook eerlijk naar hem uitgesproken. Ik ben eigenlijk altijd eerlijk geweest over mijn gemis.

Fantastische partner

Hij luistert altijd zonder defensief te worden. Hij begrijpt het, hij zegt dat hij me aantrekkelijk vindt en dat hij van me houdt. Maar zijn lichaam volgt die woorden niet. En dat maakt het zo ingewikkeld voor mij, want hij doet niets verkeerd. Hij is liefdevol, zorgzaam en enorm attent. Hij verrast me met kleine cadeautjes, hij onthoudt alles wat ik vertel en steunt me tijdens de meest moeilijke momenten. Hij is een fantastische partner, alleen niet op dat ene vlak. Dat vlak dat ook zo belangrijk is voor mij.”

Geen oplossing

“Ik heb hem weleens gevraagd of hij bereid zou zijn om seks te hebben voor mij, ook als hij daar zelf geen behoefte aan had. Hij is daar altijd eerlijk over geweest. In een eerdere relatie had hij dat een paar keer geprobeerd, vertelde hij me, maar dat voelde voor hem helemaal niet goed. Alsof hij een rol speelde die niet bij hem paste. Ik kon niet anders dan dat accepteren. Ik zou ook niet willen dat hij iets doet waar hij zich niet prettig bij voelt, want dan zou dat alleen maar tussen ons in komen te staan. Maar tegelijkertijd maakt dat het gemis voor mij soms juist groter, omdat ik weet dat er niet ergens een oplossing ligt die we alleen nog hoeven te vinden.

Fantasieën

Soms fantaseer ik over hoe het zou zijn om weer begeerd te worden. Als een collega me iets te lang aankijkt tijdens een vergadering, zijn blik nét iets lager laat rusten dan alleen professioneel is, voel ik een warme golf door mijn lijf trekken. Of als ik met vriendinnen in een restaurant zit en een onbekende man aan de bar mijn kant op blijft kijken. Dat soort blikken die je niet verkeerd kunt interpreteren. Dan stel ik me voor dat hij opstaat, langs onze tafel loopt en me in het voorbijgaan zacht aankijkt. Dat ik zogenaamd naar het toilet ga en hoor dat er voetstappen achter me klinken. Dat hij me daar aanspreekt, dicht genoeg om zijn warme adem te voelen.

Aantrekkingskracht

In mijn hoofd speelt zich dan een scène af waarin ik mezelf weer voel gloeien van verlangen. Waarin iemand me vastpakt met overtuiging, me tegen zich aantrekt alsof hij me niet kan weerstaan. Dat mijn hart sneller gaat kloppen, dat mijn huid tintelt. Het gaat me niet eens alleen om seks. Het gaat om het gevoel dat ik iets oproep in iemand. Dat ik die aantrekkingskracht nog steeds heb. Dat ik niet alleen veilig en vertrouwd ben, maar ook vurig en onweerstaanbaar. En tegelijk knaagt het. Want terwijl ik daar zit en fantaseer, denk ik aan Tom. Aan hoe lief hij is. Hoe hij mijn hand vasthoudt als we over straat lopen en hoe hij me ’s ochtends koffie brengt terwijl ik nog in bed lig. Ik wil hem niet verraden, zelfs niet in gedachten. Soms schaam ik me voor mijn eigen fantasieën. Alsof ik ondankbaar ben voor wat ik wél heb.”

Rouw

“Ik heb me de laatste jaren echt verdiept in aseksualiteit. Ik weet dat het geen keuze is, geen fase en geen gebrek aan liefde. Hij is niet kapot, hij ervaart simpelweg geen seksuele aantrekking. Ik kan hem niet vragen om te veranderen, want ik kan hem niet vragen iets te voelen wat hij niet voelt. Toch is er rouw. Rouw om wat er niet is. Om het idee van samen oud worden zonder ooit die fysieke bevestiging te voelen.

Kan ik dit de rest van mijn leven?

Soms lig ik naast hem in bed en hoor ik zijn ademhaling rustig worden, terwijl mijn lichaam nog wakker is. Dan vraag ik me af: kan ik dit de rest van mijn leven? Kan ik leven zonder dat deel van mezelf te voeden? Van buiten ziet onze relatie er perfect uit. We lachen veel, maken reizen en we zijn echt een goed en sterk team. Mensen in onze omgeving zeggen ook altijd dat we zo goed bij elkaar passen. En dat klopt ook. Alleen zien ze niet dat ik soms wakker lig met een gemis dat ik nauwelijks kan uitleggen zonder ondankbaar te klinken. Want hoe kun je klagen als je liefde, stabiliteit en respect hebt?”

Verscheurd

“Ik voel me verscheurd. Ik hou van hem met alles wat ik heb en toch mis ik iets wat voor mij fundamenteel voelt. Ik weet niet of dat gemis ooit zachter wordt. Soms hoop ik dat mijn verlangen met de jaren vervaagt en dat de rust die we samen hebben genoeg zal blijken. Soms ben ik bang dat het vuur in mij juist harder gaat branden en dat ik mezelf tekort blijf doen. We praten, we zoeken, we wegen en heroverwegen, maar zonder garanties en zonder te weten waar dit ons uiteindelijk brengt.

Deel van mezelf kwijt

Misschien is liefde inderdaad kiezen voor wat er is en leren leven met wat er niet is. Misschien is volwassen liefde minder vurig, maar dieper geworteld. Alleen weet ik niet of ik mijn lichamelijke verlangen kan blijven parkeren zonder een deel van mezelf kwijt te raken. Wat ik wel weet, is dat ik hem niet zomaar loslaat. Ik kies elke dag opnieuw voor ons. Maar ik leef ook elke dag in dat stille spanningsveld tussen liefde en verlangen, en ik weet nog steeds niet welke van de twee uiteindelijk het zwaarst zal wegen.”

Om privacyredenen zijn alle namen veranderd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.​​​​​​

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.