Eveline: ‘Het was kwart over één toen ik het hoorde. Een angstaanjagende gil’
Eveline (55) en Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Een intensieve – nog niet helemaal afgeronde – verbouwing volgt en inmiddels is hun chambre d’hôte officieel geopend. Hun nieuwe leven is nu echt begonnen!
In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.
Bijzondere dag
Het was een bijzondere dag. Emiel en ik keken elkaar aan en concludeerden dat na drie weken met enkel Franse gasten onze B&B ineens vol zat met Nederlandse logees. Aan tafel was het gezellig. We kletsten, dronken wijn en genoten van al het lekkers dat ik presenteerde. “Welterusten!” klonk het oer-Hollands toen we deze zomerse, perfecte dag afsloten. Althans, dat was de bedoeling.
Achter mijn computer
Emiel dook de keuken in. De pannen moesten uitgesopt, de antieke glazen met de hand afgewassen, het vuil gesorteerd, de koelkast bijgevuld en de tafel schoongemaakt tegen de mieren. En o ja, over dieren gesproken: Wickie liep nog buiten aan haar lijn.
Ik dook achter mijn computer. Mijn hoofd stopt nooit en gelukkig heb ik zoveel schrijfwerk dat een overactieve bovenkamer best nuttig is. “Ik maak die column nog even af”, zei ik tegen Emiel. Mijn vingers jeukten al.
Angstaanjagende gil
Het was kwart over één. Ik drukte net op ‘klaar-over-uit’ toen ik het hoorde. Een angstaanjagende gil. Ik verstijfde. Een lach. Weer die gil. Nog erger en harder. Weer die lach. Eerst was ik een beetje boos. In een van de kamers lag een verliefd stel vijftigers dat elkaar rauw lustte. Konden ze niet begrijpen dat andere gasten wilden slapen? Toen het gillen en giechelen niet ophield, maakte ik Emiel wakker. Dit was te gek!
‘Daar zit hij’
Slaapdronken kleedde hij zich aan. Boven klonken nog steeds akelige kreten. Alleen… ze kwamen uit de kamer van twee vriendinnen van rond de veertig. Hadden ze nog een fles wijn leeggedronken? Ik klopte op de deur. Op bed lag een mummie: een van de dames, volledig opgerold in de lakens. Ik zag alleen nog een plukje blond haar. De brunette stond in haar pyjama tegen de muur en lachte. Geïrriteerd vroeg ik of het wat zachter kon. “Daar zit hij.” De nog zichtbare dame wees naar een hoek. En inderdaad. Daar zat hij. Een enorme vleermuis.
Opa Rudolph Godzilla Fledermaus
Dit was geen babyvleermuis of een leuk damesmodel. Dit was opa Rudolph Godzilla Fledermaus. Hij was door het openstaande raam naar binnen gevlogen. Emiel verstijfde. De brunette lachte in haar stressreactie. De andere dame was inmiddels veranderd in een witte kroket die in bed lag te huilen. Het leek wel een klucht. “Haal de trap maar.”
Moed verzamelen
Ik verzamelde moed. Emiel hield me vast toen ik omhoog stapte. Godzilla piepte ultrasone waarschuwingen. Zijn bek ging open en ik zag een rood mondje met heel veel enge tandjes. Ik wist dat een vleermuizenbeet heel vervelend kan aflopen. Wat als hij mij ineens zou pakken? Ik richtte een opengevouwen handdoek op hem. Hij piepte nog harder. Maar ik ving hem.
‘Hij is weg’
Ik zette Opa buiten op de vensterbank, waar hij verdwaasd nog wat rondjes waggelde voor hij het duister infladderde. “Hij is weg.” Van onder het laken verscheen voorzichtig een hoofd. Niemand van ons vieren heeft die nacht nog echt geslapen. Met kleine ogen wachtte ik de volgende ochtend op klachten van onze andere gasten. Over het gegil. Het gestommel. Rudolph Godzilla Fledermaus. Maar niets. Behalve wij vieren, gapend en geradbraakt, had iedereen heerlijk geslapen.
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES MEER
Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.
Volg Eveline haar verhalen
Uit andere media
