Ellen is mantelzorger voor haar man, die na een herseninfarct afasie kreeg

Foute boel

“Piet en ik hielden ervan diepgaande gesprekken te voeren. Uitvoerig praatten we over het leven, ons gevoel en het geloof. We kenden elkaar door en door. Met terugwerkende kracht ben ik hier ontzettend dankbaar voor. Al die goede gespreken bleken van levensbelang toen Piet van de één op de andere dag niet meer kon praten. Dat was tien jaar geleden. Hij was getroffen door een herseninfarct. Ik vond hem ’s ochtends vroeg in de badkamer nadat ik wakker schrok van een harde knal. Toen ik poolshoogte nam, trof ik hem liggend tegen een kast. De helft van zijn gezicht en rechterarm en -been waren bewegingsloos. Ik wist meteen dat het foute boel was.”

Overleefd

“Dagenlang balanceerde Piet tussen leven en dood. In het ziekenhuis kreeg hij er nog een longontsteking bij. Zielsblij en opgelucht was ik toen hij sterker werd. In die tijd zag ik alles als winst. Hij leefde en dat was het allerbelangrijkst! Met heel mijn hart hoopte ik dat Piet in het revalidatiecentrum zijn spraak terug zou krijgen, maar dat bleek niet het geval. Hoe veel hij ook oefende, Piet bleef moeite houden met het vinden van woorden, praten en lezen. Deze aandoening heeft ook een naam: afasie, een taalstoornis die wordt veroorzaakt door hersenletsel.”

Accepteren

“Boos en gefrustreerd over wat hem overkwam, was Piet niet. Natuurlijk, hij vond het vreselijk jammer dat hij niet meer kon werken en geen gesprekken meer kon voeren, maar hij accepteerde het wonderbaarlijk snel. Ik had meer tijd nodig. Nadat Piet uit het revalidatiecentrum kwam, zocht ik naar allerlei behandelingen die hem mogelijk konden helpen. Piet bezocht een logopedisten en muziektherapeut omdat ik dat graag wilde. Na twee jaar lukte het mij ook om de nieuwe situatie te accepteren.”

Afhankelijk

“Als Piet contact heeft met anderen, heeft hij mijn ondersteuning nodig. Ik ken hem goed en weet wat hij bedoelt. Je zou kunnen stellen dat ik zijn stem ben geworden. Ik vind het niet erg om Piet te helpen, maar het valt me wel zwaar dat hij zo afhankelijk van me is. Hij was altijd een zelfstandige man die van alles te vertellen had. Nu kies ik zijn woorden. Ik doe dit weloverwogen en altijd in overleg met hem, maar toch… Als Piet zelf zou praten, zouden zijn woorden anders zijn. Ik vind het ook lastig als ik me bedenk dat Piet iets overkomt terwijl ik niet bij hem ben. Stel dat hij plotseling in het ziekenhuis wordt opgenomen? Kan hij adequaat geholpen worden als anderen hem niet verstaan? Als ik hieraan denk of aan mensen met afasie die er alleen voor staan, krimpt mijn maag ineen.”

Tevreden

“Het zou mensen met afasie en hun omgeving ontzettend helpen als de aandoening meer bekend wordt. Nu denken veel mensen dat iemand met afasie een mentale beperking heeft. Met Piets verstand is niets mis. Hij is nog steeds dezelfde man die van gezelligheid houdt. Piet en ik gaan naar een eetclub speciaal voor mensen met afasie. Tijdens onze etentjes lachen we veel, maar praten we ook. Dit lukt doordat we elkaar begrijpen en veel geduld hebben. En vaak wordt er niet gesproken en genieten we van elkaars gezelschap, wat genoeg is. Uiteindelijk draait het daar om: dat we samen zijn.”  

Trots

“Door Piet weet ik dat ik geen woorden nodig hebt om een dierbaar contact met iemand te hebben. Na zijn herseninfarct namen we een hond waarmee hij er veel op uit trekt. Piet heeft veel mensen leren kennen tijdens zijn wandelingen. Overal waar hij komt, wordt hij hartelijk begroet. Hij is oprecht blij met een lach van een ander. Treuren om wat niet meer kan, doet hij niet. Liever focust hij zich op wat wél lukt. Ik ben ontzettend trots op Piet. De afasie heeft nog duidelijker gemaakt wat voor een mooi persoon hij is. Hij is tevreden waardoor hij mild is voor zichzelf en anderen. Trots en dankbaar ben ik ook voor onze liefde. Als ik verdrietig ben of juist blij, legt Piet een arm om me heen. Zo’n lief gebaar zegt mij meer dan duizend woorden.”

Foto: Getty Images

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.