Deze Raad van Elf bestaat uit alleen vrouwen: ‘Geen prins, maar een miss’

Tradities kunnen best tegen een beetje vernieuwing. Dat bewijst Ossenisse, waar de Raad van Elf sinds 1989 bestaat uit elf vrouwen. In de wijde omtrek staat het dorp bekend als dwars. Het motto luidt dan ook: ‘Altijd dwars op de Snis – we hebben geen prins, maar een miss.’

Raad van Elf

“Voor die tijd hadden we eigenlijk nog geen carnaval in het dorp”, vertelt Greetje (59), die maar liefst 25 jaar prinses Margaretha was. “Totdat een stel wagenbouwers aan de toog in café ’t Schallemaaj in Ossenisse zat. Daar ontstond het idee om een optocht te organiseren.” Het werd een succes en leidde tot de oprichting van carnavalsstichting d’Ossekoppen. Nog altijd trekt elke zondag na het landelijke carnaval een kleurrijke stoet vanuit Zeedorp door Ossenisse, met ongeveer vijftien praalwagens uit de hele regio. De Raad van Elf verplaatst zich in een prachtige prinsessenwagen, in de vorm van een boot die verwijst naar de band die Ossenisse al eeuwenlang met het water heeft. Honderden mensen komen af op de stoet.
Bij carnaval hoort een Raad van Elf. “Maar de mannen stonden er niet om te springen”, zegt Greetje. “Toen kwamen de café-uitbaters met het idee om er een vrouwenraad van te maken. We waagden een poging en kwamen precies aan elf vrouwen.” Wie zich wil aansluiten, moet wel een duidelijke band met Ossenisse hebben: een moeder, oma of familiegeschiedenis in het dorp. Hoe kleiner de kring, hoe verder die soms werd opgerekt, maar de verbondenheid bleef leidend.

Vriendschappen voor het leven

Agnes was de eerste prinses. Zij was zeventig jaar en had altijd in haar ouderlijk huis, een boerderij aan de rand van het dorp, gewoond. Ze vond het fantastisch en bleef vijf jaar prinses. Toen Agnes stopte, dreigde even een probleem: niemand wilde prinses worden. “Ik dacht: ik probeer het wel”, vertelt Greetje. Wat tijdelijk bedoeld was, werd een periode van 25 jaar. “Bij mijn 23ste jaar heb ik gezegd: bij 25 stop ik. En zo is het ook gegaan.”
Haar tijd als prinses leverde haar vriendschappen voor het leven op en blijvende herinneringen. Nog steeds zit ze in het bestuur en naait ze kostuums voor andere verenigingen. Ze zag het carnaval veranderen. Waar wagens vroeger soms niet meer waren dan een platte kar met stro en een paar kratten bier, zijn het nu ware kunstwerken. De regels zijn strenger, de wagens groter – soms hoger dan de huizen – en alles moet kloppen: techniek, thema, kostuums. “Ze zijn zelfs gechoreografeerd”, lacht Wilma (65), die jarenlang in de Raad van Elf zat. “Het is enorm geprofessionaliseerd. Mijn zoon danst ook mee”, zegt oud-Raad van Elf-lid Nicol (55). “Dat had je me vroeger niet moeten zeggen.”

Verbondenheid

Samen bezochten de Ossekoppen ooit carnaval in Breda. “We keken elkaar aan en dachten: als dit het is, dan moeten ze eens bij óns komen kijken.” Saamhorigheid is de kern. Ze maken hun kostuums met elkaar, straten worden samen versierd, tenten opgebouwd. Bij ouderen en zieken brengt de Raad van Elf een bloemetje.
Die verbondenheid leeft door alle generaties heen. Er zijn uitjes voor de oude garde, momenten waarop juist de jeugd het voortouw neemt. Fietstochten langs cafés, ledendagen, barbecues. “Zo onderhoud je de band”, zegt Wilma.
Door de jaren heen kwamen en gingen dansjes en liedjes – Arabian nights van Chipz of Lámour toujours van Gigi D’Agontini. Acht jaar geleden stond de Raad van Elf zelfs op het podium bij Rowwen Hèze in het Scheldetheater in Terneuzen. “Ze vroegen bij elk optreden elf mensen op het podium. Wij meldden ons aan en mochten erbij. Dat vergeet je nooit.”

Prinses Kímalia

Kim (32, is sinds 4 jaar prinses Kimália): “Ik ben al lid sinds mijn vijftiende en wilde altijd prinses worden. Je moet wat meer naar voren treden, maar dat vind ik leuk. Het heeft toch nog even geduurd voordat ik het echt werd. Met Natas, de vorige prinses maakten we er een beetje een strijd van: wie gaat het nou worden? Wel op een grappige manier, hoor. Toen zij verkozen werd, was ik nog een stuk jonger, dus eigenlijk wel beter. Zo had ik nog wat tijd om erin te groeien. Tijdens het jubileumfeest in 2022 werd bekend gemaakt dat ik prinses was. Het bevalt me heel goed. Op vrijdag starten we met de opening bij de gemeente, daarna feest in het dorp Vogelwaarde. Elke dag met carnaval is er een optocht en de prijsuitreiking voor de mooiste wagen. Op zondag is er ook een carnavalsmis. Het hele dorp leeft mee.”

Prinses Ons Natas

Natascha (48, was prinses Ons Natas): “In 2008 verhuisde ik van Tilburg naar Ossenisse. Om mensen uit het dorp te leren kennen, werd ik lid van d’Ossekoppen. Ik vind carnaval hier veel leuker dan in Brabant. Daar is het commerciëler: tussen de wagens rijden vrachtwagens met reclame en sponsors. Dat heb je hier niet. Ik droomde er nooit van om prinses te worden, maar die strijd met Kim vond ik wel leuk: word jij het of ik? Toen Greetje aankondigde dat ze zou stoppen, werd er een verkiezing gehouden en viel de keuze op mij. Het was midden in de coronajaren en ik heb zelf ook corona gehad, dus ik heb helaas minder van het feest meegemaakt dan gehoopt. Maar ik ben nog steeds lid. Het blijft een groot feest.”

RomyBeek

RomyBeek (22): “Ik ben dit jaar voor het eerst lid geworden. Mijn moeder en oma komen uit Ossenisse. Ik vierde er vroeger al carnaval. Kim vroeg of ik mee wilde doen. Het is nog helemaal nieuw voor me, maar ik kijk enorm uit naar de optocht.”

Evi

Evi (23): “Ik rolde erin omdat ik hier verre familie heb wonen. Om erbij te komen moet je wel affiniteit met Ossenisse hebben. Mijn moeder coördineert de kostuums. Zij tekent hoe ze eruit komen te zien. Zo heeft Kim als prinses een lager gesloten outfit en de rest een hoger gesloten. Qua kleur en patroon vormt het een geheel. De stoffen hebben we in Helmond uitgezocht. Daarna namen we de maten op en kon het knippen en naaien beginnen. De pakken hingen uiteindelijk allemaal klaar bij ons thuis.”

Angèle

Angèle (28): “Mijn tweelingzus Jeannette en ik zitten al elf jaar bij de Raad van Elf. Onze moeder was prinses, dus we rolden er vanzelf in. Het is ons met de paplepel ingegoten. Van kleins af aan gingen we al mee om naar de optocht te kijken. Voordat ik op mijn vijftiende lid mocht worden, hielp ik al achter de bar. Uiteindelijk mee mogen op de boot was geweldig. Ik vind het mooi dat iedereen een steentje bijdraagt. Vrijwilligers uit het dorp bouwen alles op. Mensen hangen de vlag uit, stellen hun huis open voor opslag of inschrijving, of het erf van de boerderij voor auto’s. De een is EHBO’er, de ander staat achter de bar. Dat gaat vanzelf. Het versterkt de saamhorigheid.”

Jeanette

Jeannette (28): “Door onze moeder groeiden mijn tweelingzus Angèle en ik op met carnaval. Het was leuk dat zij prinses was. We wisten eigenlijk niet beter. Maar als je ouder wordt, denk je op een gegeven moment ook: is het geen tijd om te stoppen? Toch is het zo’n gezellige ploeg, niet alleen met de Raad van Elf, maar met alle leden van d’Ossekoppen. Een bijzondere herinnering is het 22-jarig jubileum, toen onze moeder afscheid nam als prinses. De optocht ging door corona niet door, maar we maakten er het beste van. Het was heel speciaal.”

Daphne

Daphne (40): “Via mijn moeder kwam ik bij d’Ossekoppen. Ik ben geboren en getogen in Ossenisse en dan is het bijna vanzelfsprekend dat je op je vijftiende bij de Raad van Elf gaat. Mijn twee zussen zaten er ook in. Ik ben al die jaren met veel plezier gebleven. De gezelligheid, de uitstapjes en de binding met de groep houden mij erbij. Je voelt verantwoordelijkheid naar de vereniging. We bezoeken ook andere verenigingen. Zelf loop ik met twee stoeten mee.”

Anouk

Anouk (17): “Mijn moeder, Natascha, was prinses. Dat vond ik erg leuk. Nu ben ik zelf lid van de Raad van Elf en mag ik mee op de boot. Nee, mijn moeder heeft me geen tips gegeven. Het gaat vanzelf. We oefenen van tevoren dansjes op vaste nummers. Soms is het even: hoe ging het ook alweer? Maar het is vooral ontzettend gezellig.”

Nena

Nena (37): “Ik ben al achttien jaar lid. En waarom? Ik denk omdat ik toen niks beters te doen had, maar ik ben er nog steeds, dus het zal wel gezellig zijn! We zijn vrienden van elkaar geworden. Het is niet zo dat we dagelijks afspreken, maar als we elkaar zien, is het meteen goed.”

Eva

Eva (30): “Ik werd gevraagd om in de Raad te komen en heb eerst een jaar proefgedraaid. Ik had het meteen naar mijn zin. Het is een gezellige ploeg met veel saamhorigheid. We staan bekend om onze boot bij de optocht. Toen ik nog geen lid was, leek het me al geweldig om daar ooit op te staan.”

Anne

Anne (17): “Ik ben geboren en getogen in Ossenisse. Kim appte me drie jaar geleden of ik ook op de boot wilde komen staan. Ik was eerder jeugdprinses bij de Snisskids, de carnavalsgroep voor kinderen. Helaas werd de optocht toen vanwege hevige storm afgelast en kon ik niet naast prinses Margaretha op de grote Ossekoppenwagen staan. Van kinds af aan zag ik de boot met de Raad van Elf. Dat leek me zó vet. Later lukte het wel. Als je er dan eindelijk toch op mag staan, is dat fantastisch.”

Foto: privébezit

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.