Thérèse Boer moet ‘het leven opnieuw leren’ na overlijden Jonnie

Na het plotselinge overlijden van haar grote liefde Jonnie, had Thérèse maanden nodig om weer enigszins tot rust te komen. Waar ze vroeger stevig op eigen benen stond, merkte ze dat ze ineens overspoeld werd door angst zodra ze alleen was. Zelfs een kort stukje lopen voelde als een enorme opgave. ‘Ik ben al sinds mijn zestiende met hem samen geweest. Nu moet ik het leven opnieuw leren, maar dan solo’, vertelt ze eerlijk.

Kleine stappen

Langzaam maar zeker zet ze kleine stappen vooruit. Alleen zijn blijft lastig. Een avond thuis zonder gezelschap is er nog niet van gekomen. Toch probeert ze haar ritme terug te vinden, met haar gezin en het werk als houvast. De stiltes in huis, vooral ’s avonds en ’s ochtends, zijn het moeilijkst. Het lege kussen naast haar blijft confronterend.

Stille kracht

Tegelijkertijd voelt ze dat Jonnie nog altijd dichtbij is, als een soort stille kracht op de achtergrond. Die gedachte helpt haar om door te gaan, hoe zwaar dat soms ook is. ‘Verdergaan vraagt moed, en soms ook gewoon een beetje lef’, schrijft ze. Alsof ze zichzelf zachtjes een duwtje in de rug geeft.

Haar gezin speelt daarin een grote rol. Samen vormen ze een warm vangnet waarin iedereen elkaar overeind houdt. Plannen om het rustiger aan te doen heeft ze voorlopig in de koelkast gezet. Ze kiest er bewust voor om dicht bij haar kinderen en hun gezamenlijke levenswerk te blijven. Weggaan voelt nu simpelweg niet als een optie.

Stap voor stap, dag voor dag, probeert Thérèse haar weg te vinden in een leven dat er ineens heel anders uitziet. Niet omdat het moet, maar omdat de liefde die er was haar nog altijd vooruit duwt.

Beeld: ANP

Bron: Libelle

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.