Besef moment zorgt voor gemis bij Janneke Jelies: ‘Had haar liever hier gehad’

Gemis

Zoals elke ochtend staat Johan paraat om de tafel te dekken. Automatisch grijpt hij naar elf borden, alsof niets veranderd is. Totdat de realiteit hem inhaalt. “Oh jee, Jennie is er natuurlijk niet”, merkt hij op, terwijl hij er eentje terugzet. Een klein gebaar, maar met een grote lading: het gemis schuift letterlijk mee aan tafel.

Ook bij Janneke knaagt het gemis, al probeert ze er nuchter onder te blijven. Terwijl ze het ontbijt klaarmaakt, klinkt het zachtjes: “Ik ben benieuwd hoe het met haar is.” Jennie is inmiddels haar eigen pad aan het bewandelen op Urk, waar ze tijdelijk in een B&B verblijft. Volgens Johan een leerzame tussenstop: “Ze zit nu in de B&B, daar moet ze wel weer uit, maar daar kan ze leren hoe het is om op zichzelf te wonen.”

En eerlijk is eerlijk: het zelfstandige leven lijkt haar goed af te gaan. “Wat ik zo hoor, bevalt het wel”, zegt Janneke. Johan ziet daar ook wel de charme van in en grapt: “Vanzelfsprekend joh. Ze is 19, een jonge meid, en dan lekker op jezelf wonen. Dat is toch logisch?” Om er met een knipoog aan toe te voegen: “Dat zou ik ook wel willen.”

Incompleet

Toch blijft het voor Janneke een kwestie van hoofd versus hart. Begrip is er zeker, maar het gevoel laat zich niet zomaar parkeren. “Ik had haar liever hier gehad”, geeft ze eerlijk toe. “Het blijft moeilijk.” Ondertussen zit Jennie niet stil en is ze druk bezig met solliciteren naar een nieuwe baan. “Daar ben ik heel blij mee.”

Hoewel hun dochter haar draai lijkt te vinden in Nederland, blijft er bij Johan en Janneke een sprankje hoop dat de Spaanse zon haar ooit weer teruglokt naar het gezin. Maar ze weten ook dat loslaten erbij hoort. “Maar goed, je kunt er niets aan veranderen”, zegt Janneke ietwat geëmotioneerd. “Dit is niet de keuze die ik drie jaar geleden had willen maken.”

Johan relativeert het op zijn eigen manier: volgens hem was Jennie sowieso ooit uitgevlogen, alleen misschien iets later. En zo schuiven ze uiteindelijk toch weer aan tafel, met een bord minder, maar met genoeg om over na te praten. Hij pakt zijn telefoon erbij en laat iedereen een kleine boodschap inspreken voor Jennie, zodat ze er toch een beetje bij is. Soms zit het verschil immers in de kleinste dingen… zelfs in een ontbrekend bord.

Beeld: SBS6

Bron: Jelies & Gnodde: Grote Gezinnen Emigreren

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.