Alicia: ‘Ik heb een verhouding met de ex van mijn beste vriendin… en zij haten elkaar’

Net als Vriendin brengt ook Mijn Geheim de allermooiste persoonlijke verhalen, die we hier graag elke week met je willen delen.

Meer verhalen die raken? Abonneer je op Mijn Geheim!

Hoogverraad

“Het is hoogverraad, dat weet ik best. Als mijn vriendin Miranda zou weten dat ik haar ex-man zie, met wie ze jaren in een vechtscheiding heeft gelegen, zou ze me haten. Toch komt het niet in me op onze geheime verhouding te beëindigen. De reden is even plat als eenvoudig: lust. Ik ben verslaafd aan Justin. Aan zijn lijf, zijn aanrakingen en zijn aandacht voor mij. Na het jaren niet te hebben getroffen met mannen, voel ik me eindelijk door iemand begeerd. Ik wil dat niet opgeven. Ik steek mijn kop in het zand en predik voor mijzelf het mantra: wat niet weet, wat niet deert. Ik wil haar geen pijn doen en ik wil haar niet kwijt.

Twee gescheiden dingen

Ik weet dat ik haar er nooit van zou kunnen overtuigen dat onze vriendschap en mijn affaire met haar ex twee gescheiden dingen zijn. Dat is natuurlijk ook moeilijk te geloven. Maar als dit niet zo zou zijn, zou ik het niet in stand kunnen houden. Dan zou ik verteerd door schuldgevoel en mixed emotions in zijn armen liggen. Dan zou ik Miranda niet recht in de ogen kunnen kijken. Dat kan ik wel. Als ik bij hem ben, denk ik niet aan haar en als ik Miranda zie, denk ik niet aan haar ex.”

Losse personen

“Een paar jaar geleden was het nog ondenkbaar die twee als losse personen in mijn leven te zien. Ik ken Miranda en Justin al zo’n tien jaar, dus ook nog als getrouwd koppel. Mijn toenmalige man en Justin waren verre collega’s en we belandden op een personeelsfeestje naast elkaar aan tafel. Miranda en ik hadden meteen een connectie en er ontstond al snel een hechte vriendschap.

Scheiding

Ik scheidde kort daarop. Dat ging in harmonie, maar het was natuurlijk toch een emotionele tijd. Ik heb toen veel aan Miranda gehad, onder andere omdat ze regelmatig mijn zoontje opving, zodat ik een middag aan self care kon doen. Even heerlijk naar de schoonheidsspecialiste, kapper of masseur, dat soort dingen.
In de jaren na mijn echtscheiding heb ik een paar relaties gehad die behoorlijk destructief bleken. Verkeerde mannen die mijn eigenwaarde stukje bij beetje afbraken. Profiteurs, dominante schoften, uitzuigers die me emotioneel en één keer ook financieel aan de grond brachten. Ik ben daar sterker uitgekomen en laat niet langer met mij sollen, maar dat is een lange weg geweest.

Ware oorlog

Toen Miranda mij enkele jaren geleden vertelde dat ze van Justin wilde scheiden, was ik aanvankelijk verbaasd. Zij en hun twee dochters leken zo steady met elkaar. Mijn vriendin gaf aan dat juist dat haar tegen was gaan staan. Ze ervaarde sleur en wilde meer uit het leven halen. Wat een pijnlijke, doch overzichtelijke procedure leek te worden, ontaarde in een ware oorlog tussen hen. Er was niet één agressor aan te wijzen, ze maakten simpelweg het ergste in elkaar los. Miranda vocht met alles wat ze in zich had voor haar aandeel in hun vermogen en Justin verzette zich daar met hand en tand tegen. Ze hebben dit twee jaar lang volgehouden met ongekende verbetenheid.

Geen partij

Hoewel ik destijds achter Miranda stond uit loyaliteit, heb ik inhoudelijk nooit partij gekozen. Emotioneel koos ik wel de zijde van mijn vriendin. Ze vertelde me dat Justin koste wat het kost het onderste uit de kan wilde halen en hoe hij de kinderen inzette als troef. In mijn achterhoofd wist ik wel dat dit maar één kant van het verhaal was en dat Miranda zelf ook bepaald geen lieverdje was. Maar je schaart je natuurlijk toch achter je bestie. Ik probeerde haar te steunen door terug te doen wat ze ooit voor mij deed: de kinderen opvangen en zorgen dat ze zo nu en dan kon ontspannen.”

Overhoop

“Toen de echtscheiding eindelijk was afgerond en ook ik weer vrijgezel was na een zoveelste ongelijkwaardige relatie, keken Miranda en ik elkaar eens goed aan. Nooit zouden we mannen meer de macht geven ons leven zo overhoop te halen, zeiden we stoer. Vanaf nu zouden we éérst aan onszelf denken. ‘We laten ons niets meer afpakken,’ proostten we op de oudejaarsavond die we kort erop samen bij haar thuis doorbrachten. Die avond had als vervelend staartje dat Miranda de volgende dag doodziek van te veel champagne en oliebollen wakker werd. Ik was er iets beter aan toe en stelde voor haar kinderen op te halen bij Justin. Die zouden volgens afspraak op nieuwjaarsdag weer bij haar zijn. De twee exen regelden de wisseldag door bij elkaar in de straat te parkeren en de meisjes met hun weekendtasjes naar de wachtende auto te sturen. Dat kon ik prima even voor haar waarnemen, was mijn gedachte.

Cadeautje

Het was die ochtend nat en glibberig op straat. Smeltende sneeuw, vuurwerkresten en wellicht toch ook mijn ietwat aangedane fitheid, maakten dat ik met Miranda’s auto van de weg en in een droogstaand slootje belandde. Ik was oké, de auto leek dat ook, maar die kreeg ik met geen mogelijkheid eigenhandig uit de greppel. Ik had Miranda kunnen bellen, of de ANWB, of een garage misschien, maar ik besloot om richting Justins huis te lopen, dat een paar straten verder lag. Dan pikte ik daar de meisjes op, zo had ik bedacht, zou ik een taxi voor ons bellen en zagen we daarna wel verder.”

“Ik vergeet nooit Justins gezicht toen hij de voordeur opendeed en mij zag staan. Ik zag verwarring over waarom ik daar zo ineens stond, maar ik zag óók een paar kleine lichtjes in zijn ogen. Later zei hij: ‘Het voelde alsof er een cadeautje op de stoep stond. Ik werd opeens heel blij toen ik je zag.’
We hebben allebei gezocht naar een verklaring van wat er in die deuropening is gebeurd, maar we komen er niet uit. Nooit eerder hadden we elkaar met zulke ogen bekeken. We hadden in al die jaren dat ik bij hem en Miranda over de vloer kwam, nooit met elkaar geflirt. Ook niet als geintje, ook niet als er weleens een wijntje te veel in ging. En nu keek hij naar me, met zijn verwarde blik, zijn hand excuserend door zijn warrige ochtendcoupe, en dacht ik alleen maar: wat is hij knap.

Minnaars

Justin heeft mij en de meisjes naar Miranda’s straat gereden en geregeld dat de auto getakeld en wel weer op zijn wieltjes terechtkwam. Miranda wist hier natuurlijk van, maar niet dat ik het aangreep om Justin de dag erna een bedank-appje te sturen. Dat onherroepelijk leidde tot een ontmoeting ‘om bij te praten’, die onherroepelijk leidde tot een kus en onze eerste nacht samen. Er zouden er nog vele volgen.
Laat ik duidelijk zijn: ik hoef geen vaste relatie met Justin, alleen al omdat dat mijn totale sociale leven overhoop zou gooien. Miranda en een heel stel gemeenschappelijke vrienden en vriendinnen zouden het me nooit vergeven. Dat heb ik er echt niet voor over en Justin denkt er gelukkig net zo over. We zijn minnaars en dat is in onze beide vrijgezelle levens zeer welkom.

Geheim

Even, héél even, heb ik in het begin gedacht: zou Justin me gebruiken om Miranda pijn te kunnen doen? Zo van: ‘Je hebt mij zo veel afgenomen, ik pik nu een vriendin van jou’? Ik kende immers hun naargeestige onderlinge scheidingsperikelen. Ik had er bovendien net een stoet andere mannen op zitten, die het niet bepaald goed met mij voorhadden. Toch was er iets in mij dat hem vertrouwde en dat is terecht gebleken. Justin heeft nog nooit met een woord over onze geheime affaire gerept. Het is ons heimelijke genot en dat gunnen we onszelf enorm.”

Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd.
Foto: Getty Images

Geraakt door dit verhaal? Word abonnee van Mijn Geheim en ontvang nog meer échte verhalen in je brievenbus!