Makelaar Mandy: ‘Mijn hand over zijn hoofd. Ik streel hem’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Woensdag 7 januari
Overdag doe ik het op z’n makelaars: ik werk hard en tik veel administratie weg. Verder is het een rustige dag. Weinig mensen zijn in the mood voor het kopen van een huis. Eerst moet de kerstboel opgeruimd, de ruzies uitgepraat en de nieuwe salarisstrookjes afgewacht, ‘Heb je nog leuke plannen vanavond,’ vraagt Eva als ik mijn computer afsluit en mijn jas aantrek. Ik steek een duim op en neem een hap van mijn appel, die ik weer eens vergeten was.
Iets nieuws
Thuis douche ik, föhn mijn haar en klik het setje dicht dat hij ooit voor me kocht. Ik trek een makkelijk jurkje aan. Januari-bessenrode-lipstick op en gaan.
In de hal adem ik één keer diep uit, pak mijn sleutels, loop de kou in en na een kwartiertje ‘bussen’ uiteindelijk het warme hotel in. Ook hier is niet veel te doen. De bediening hangt verdekt opgesteld rond de bar en kijkt te opvallend naar het werkblad en dus op hun telefoon. Ik schiet naar boven. Bij zijn deur blijft mijn hand hangen voor ik uiteindelijk aanklop. Mijn winterjas open ik pas als hij opendoet.
‘Jij,’ zegt hij, stem omlaag, ogen omhoog.
‘Ik,’ zeg ik.
We staan een tel te lang stil in de deuropening. Moet ik hem nu een gelukkig nieuwjaar wensen? Zijn hand grijpt naar mijn revers, zijn adem komt dichterbij. Dan stap ik over de drempel. De deur klikt. Ik hang de jas aan de kapstok. Hij schuift het gordijn dicht; een strook licht blijft.
‘Ik heb iets nieuws,’ zegt hij. ‘Mag ik het laten zien?’
‘Als het netjes is,’ zeg ik.
‘Netjes genoeg,’ grijnst hij. Hij trekt zijn riem los, rits omlaag. Onder zijn broek: een zwarte netpanty. ‘Ik wilde weten hoe het voelt. Of het knelt. Of het me opwindt.’
Ik schiet in een lach die laag blijft. ‘En?’
‘Het wacht lekker,’ zegt hij. ‘Maar ik wil niet langer meer wachten.’
We houden onze kleren half aan. Ik duw hem met mijn handpalm tegen de muur, naast het bed. Ik bepaal ons tempo: van langzaam naar snel, dan weer terug naar rustig. Zijn handen blijven eerst op mijn heupen rusten, tegen de stof van mijn jurk die nog om me heen zwabbert. Mijn rug tegen de muur, mijn schouderbladen voelen het tikken van de verwarmingspijp. We zoenen; hij proeft me. Ik proef muntthee. Dan schuift hij mijn jurk helemaal omhoog en ik hef mijn armen. Het jurkje valt op de grond. Ik klik mijn beha los. Draag nu nog enkel mijn slip en sta verder naakt tegen de muur.
‘Panty-actie?’ vraagt hij zacht.
‘Lekker,’ lieg ik. Als dit zijn ding is, vind ik het prima. Waarschijnlijk is het een experiment. Ik haak mijn duim onder de tailleband en trek het nylon een beetje aan. ‘Voel je nu wat ik soms voel? Zo’n lekker knellend pantybroekje?’
Hij lacht schor.
Hij tilt me een fractie op en glijdt met zijn mond langs mijn hals naar beneden, stopt bij het randje van mijn tepel, wacht, kijkt op. Ik knik. Hij drukt zijn lippen eroverheen: wrijving, warmte. Mijn hand over zijn hoofd. Ik streel hem. Sjor tenslotte de panty wat lager. Kriebel over zijn kortgeknipte schaamhaar. Hij likt mijn borsten. Ik laat hem horen wanneer het goed is. Dan legt hij zijn hand plat tegen de muur. Met de andere tilt hij mijn borst op. Tilt hem lichtjes op. We bewegen op ons eigen ritme, tot ik naar het bed wenk. Een grapje tussendoor omdat het strakke nylon kruisen op zijn been achterlaat. ‘Mooie tekening,’ fluister ik.
‘Ik leef,’ zegt hij.
Lekker
We laten ons vallen op de lakens. Ik klim op hem. We hervinden ons ritme. Hij is goed. Lekker. Even is de wereld weg. Het kantelpunt komt als een zucht. Hij zakt met me mee. Zijn knie in de matrasrand, mijn rug op het bed, zijn mond open. We lachen weer om niets en om alles. ‘Happy New Year,’ zegt hij. Dan niets meer. We doezelen even weg.
Ik sta op, loop naar de badkamer, douche mezelf als eerste. Hij gaat straks. We vertrekken niet meer op dezelfde tijd. In de spiegel verschijnt een kleine, domme glimlach die ik niet kan wegduwen. Geen selfie. Geen bewijs. Ik pak een flesje water, neem een slok en reik het hem aan. Hij drinkt. Ik voel me bizar stoer. Wij samen.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
