Waarom de maan misschien meer met je humeur te maken heeft dan je denkt
Ze hangt er elke nacht weer: mysterieus, zwijgzaam en altijd een tikje dramatisch. De maan. Dag in, dag uit trekt ze aan de aarde, als bij een kosmisch potje touwtrekken. Wij merken daar vooral iets van bij eb en vloed: is het eb, dan heeft de aarde het voor het zeggen; bij vloed wint de maan. Maar veel mensen zijn ervan overtuigd dat haar invloed verder reikt dan alleen de zeeën. Tot diep in ons lijf en hoofd, zelfs.
Met haar cyclus van 29,5 dagen lijkt de maan verdacht veel op die van vrouwen. Vol, leeg, weer vol, inclusief de bekende emotionele golfbewegingen. Toeval? Astrologen vinden van niet. Zij noemen de maan niet voor niets de heerser van het sterrenbeeld Kreeft: gevoelig, zorgzaam, huiselijk en soms een tikkeltje humeurig. Oftewel: herkenbaar.
Klein, maar niet te onderschatten
De maan is geen planeet en ook geen ster, maar een soort trouwe bijrijder van de aarde. Ze ontstond zo’n 4,5 miljard jaar geleden en is met haar 152 miljoen vierkante kilometer een stuk kleiner dan onze planeet. Toch is haar aantrekkingskracht indrukwekkend. Zo indrukwekkend zelfs, dat ze hele oceanen in beweging zet. Niet slecht voor zo’n ‘klein opdondertje’.
Trekt ze ook aan ons?
Moderne sterrenkundigen zeggen vaak: nee hoor. De zwaartekracht van gebouwen, auto’s en lantaarnpalen zou veel groter zijn. Maar eerlijk is eerlijk: als beton zoveel invloed had, zou de Hudson-rivier in New York dan niet keurig netjes blijven liggen? Ons lichaam bestaat voor zo’n 70 procent uit water. Water dat hormonen vervoert, emoties versterkt en spanning opslaat. Een flinke huilbui kan dan ook wonderen doen: tranen spoelen niet alleen mascara weg, maar ook stress en verdriet. Eb en vloed, spanning en ontspanning: het klinkt verdacht maanachtig allemaal.
Volle maan
Dat mensen, dieren en zelfs planten zich anders gedragen bij volle maan, wordt al eeuwenlang beweerd. Van slapeloze nachten tot geboortepieken en van romantische buien tot impulsieve beslissingen. Vroeger leefden mensen bewust met het ritme van de maan. Er was een tijd om te zaaien, een tijd om te oogsten en een tijd om even helemaal niets te doen.
Werken (en rusten) met de maan
Ook nu nog zijn er mensen, van tuiniers tot moderne heksen, die hun leven afstemmen op de maancyclus. Het idee is simpel:
- Nieuwe maan tot volle maan: de opbouwfase. Perfect om iets nieuws te beginnen, een plan te lanceren of eindelijk die knoop door te hakken.
- Volle maan tot laatste kwartier: afronden en evalueren. Wat werkt, wat niet?
- Laatste kwartier tot nieuwe maan: rust, opruimen, loslaten. Even geen grote beslissingen, maar wel reflectie.
In de tuin betekent dat bijvoorbeeld: zaaien en oogsten boven de grond bij nieuwe en volle maan, en juist wieden, ploegen en ondergrondse gewassen aanpakken in de afnemende fase.
Niets te verliezen
Je hoeft geen zweverige maangodin te worden om mee te doen. Zie het als een experiment. Leef eens een paar maanden bewust met het ritme van de maan. Plan, pauzeer, rond af. Misschien merk je dat het je helpt om meer balans te vinden. En zo niet? Dan heb je in elk geval een goed excuus om bij volle maan iets eerder naar bed te gaan. Want of je er nu in gelooft of niet: die maan blijft toch wel aan ons trekken.
Beeld: Getty Images
LEES OOK

Uit andere media