Makelaar Mandy: ‘Een nieuw bericht. De BN’er. Mijn lach verdwijnt net zo snel dat het bijna knapt’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Vrijdag 11 september

Ik word wakker met spierpijn op plekken waar geen makelaarsopleiding mij ooit voor heeft gewaarschuwd.
Ik blijf even liggen en kijk naar het plafond.
Tijn.
Het keukentje.
Zijn handen.
Mijn slipje op de grond naast een pak koffiefilters.

Ik schaam me niet

Ik zou me moeten schamen. Dat is vast ergens verplicht bij hoofdstuk drie: Professioneel gedrag in eigen kantoor.
Maar ik schaam me niet.
Niet echt.
Voor het eerst in dagen voelde mijn lijf niet als iets waar iemand recht op dacht te hebben. Geen lening met borsten. Geen bordeauxrood bevel. Geen champagne als aanbetaling op mij.
Gewoon ik.
En Tijn, die veel minder saai bleek dan Maureen had gehoopt.

Probleem Saskia en Judith

Op kantoor zet ik koffie en kijk automatisch naar het keukentje. Alsof het aanrecht nu bloost. Het heeft behoorlijk wat gezien, gisteren.
Mijn kastdeurtje hangt nog steeds recht. Robbert heeft tenminste één stabiele relatie in mijn leven gerepareerd. Met mijn moeder zit ook alles goed. Tijn heeft bonuspunten gescoord. Nu alleen nog Probleem Saskia en Judith oplossen.

Werk

Om tien uur belt een hopelijk nieuwe klant met wat vragen. Ze zoekt iets ‘chics’. Ik herinner me de dame nog die haar appartement in Haussmanstijl in Brussel wilde verkopen. Dat was een prachtig pand. Ik stel vragen en maak notities. Haar budget is ongelooflijk. Als ik voor iets vind… ik durf er niet eens over te dromen.
Na het gesprek werk ik de planning bij. Meneer Van Rijssen moet nog stukken aanleveren. Paul Zonder Sokken wil maandag verder. Sander blijft in de wachtkamer, maar met iets meer licht bij de uitgang.
Ik stuur twee mails, spreek bij mevrouw Van Houten een keurige boodschap in alsof mijn beha gisteren niet op half zeven heeft gehangen.

Spijt?

Rond lunchtijd appt Tijn.
Geen spijt?
Mijn mondhoeken gaan vanzelf omhoog.
Van de koffiefilters wel.
Verder?
Ik kijk naar het scherm.
Verder niet. Eerder spijt dat het niet langer duurde.
Zijn antwoord komt snel.
Goed.
Daarna:
Dan was Maureen dus onjuist geïnformeerd.
Ik lach hardop.

Net als ik wil antwoorden, komt er een nieuw bericht binnen.
De BN’er.
Mijn lach verdwijnt zo snel dat het bijna knapt.

Geld terug

Ik heb nagedacht.
Dat alleen al. Alsof ergens een commissie heeft vergaderd over mijn gehoorzaamheid.
Ik leg mijn telefoon neer.
Hij trilt opnieuw.
Jij wilt duidelijkheid. Dan krijg je duidelijkheid.
Nog een bericht.
Ik wil mijn geld terug. Volledig. Uiterlijk 30 september.
Ik staar naar het scherm.
30 september. Is hij niet goed geworden?
Mijn hoofd begint meteen te rekenen. Appelgaard. Courtage. Wanneer betaald? Vet na september. Sander. Bonus voor de huur. Als alles doorgaat. Van Houten. Misschien. Boodschappen. Huur. Verzekering. Benzine. Leven.
Vijfduizend euro is ineens geen bedrag meer.
Het is een muur.

Geen liefdadigheid

Ik sta op, loop naar het keukentje en draai de kraan open. Alsof water iets oplost behalve dorst en slechte mascara.
Mijn telefoon trilt weer.
Dan ronden we het af. Ik ben tenslotte geen liefdadigheid.
Ik lach één keer.
Kort.
Lelijk.
Geen liefdadigheid.

‘Je krijgt je geld’

Nee. Dat had hij vrijdagavond al duidelijk gemaakt. Hij was een investeerder. In meisjes. In chaos. In vagina’s. In iets waarvan hij dacht dat het groter kon worden zolang hij zijn portefeuille trok.
Mijn vingers bewegen voordat mijn verstand toestemming geeft.
Je krijgt je geld.
Ik verstuur het.
Meteen spijt.
Hoe moet ik dit in vredesnaam voor elkaar krijgen? Moet ik een bank overvallen? Mijn autootje weer verkopen? Of kijken of er niet per ongeluk nog een geheime goudstaaf onder mijn matras ligt?

Zijn antwoord komt pas na zeven minuten.
Mooi. Dan verwacht ik het dus voor de 30e. En nu ik je schriftelijke toezegging heb: als het niet binnen is, schakel ik de deurwaarder in.

Gelijkwaardig blijven

Ik zak op mijn bureaustoel.
Ik ook weer met mijn domme harsens.
Hoe krijg ik dat ooit voor elkaar?
Voor mijn ogen visoenen van een deurwaarder die mijn plant wegsleept.
Mijn duim zweeft boven Saskia’s naam.
Zij zou zeggen dat ze het regelt.
Maar ik doe het niet. Ik wil gelijkwaardig blijven. Geen parasiet. Ik verzin vast wel iets. Ik kan altijd nog gaan volksdansen op de Dam in een Tirolerjurk.

Maureen

Mijn telefoon gaat.
Maureen.
‘Zeg alsjeblieft dat je belt om te vertellen dat Eva in een papiervernietiger is gevallen.’
‘Was het maar zo feestelijk,’ zegt Maureen.
Ik ga rechtop zitten.
Haar toon staat verkeerd.
‘Wat is er?’
‘Ik hoorde net iets. Niet officieel. En als je zegt dat ik het heb gezegd, ontken ik alles en koop ik een pruik.’
‘Maureen.’

De Aygo

‘Eva zat net bij Nick.’
Mijn maag trekt al samen. Als Maureen mij daarvoor belt, brengt dat niet veel goeds.
‘Over mij?’
‘Ja. Over de Aygo.’
‘Die heb ik ingeleverd.’
‘Dat zei Nick ook.’
Ik knipper.
‘Nick zei dat?’
‘Ja. Hij zei zelfs dat ze het moest laten gaan. Dat je altijd hard voor Hoeksteen hebt gewerkt en dat het nu geen zin had om nog achteraf moeilijk te doen.’
Heel even voel ik iets wat bijna opluchting is.
Dom.

Nooit administratief afgehandeld

‘En toen?’ vraag ik.
Maureen zucht.
‘Toen ging Eva er nog een keer overheen.’
Natuurlijk.
‘Ze begon over privé-kilometers, tankpasverschillen, inleverrapport, een kras die volgens haar nooit administratief was afgehandeld.’
Ik sluit mijn ogen.
‘Hoeveel?’
‘Dat weet ik niet precies. Nick zei nog: laat zitten. Echt. Maar zij bleef duwen. Consequent beleid. Gelijke regels. Geen uitzonderingen omdat iemand toevallig Mandy heet.’

Factureren

Ik hoor Eva het zeggen. Haar nette stem. Haar rechte rug. Haar ordelijke haat.
‘En Nick?’
Het blijft even stil.
‘Hij ging overstag.’
Mijn keel wordt droog.
‘Wat betekent dat?’
‘Dat Eva het maandag gaat optellen. En factureren.’

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Zijn hand glijdt naar mijn dij. Ik bijt zacht op zijn onderlip’

Makelaar Mandy: ‘Maureen masseert kort mijn schouders en kust mijn kruin’

Makelaar Mandy: ‘‘Ik wil je niet kwijt,’ zegt ze dan. ‘Ik jou ook niet’’

Makelaar Mandy: ‘Dan licht mijn telefoon op. ‘We zijn nog niet uitgepraat”

Makelaar Mandy weekoverzicht: voorzichtig herstel met Judith en een breuk met de BN’er