Eveline: ‘In de auto op de terugweg raapte ik al mijn moed bij elkaar…’
Eveline (55) en Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Een intensieve – nog niet helemaal afgeronde – verbouwing volgt en inmiddels is hun chambre d’hôte officieel geopend. Hun nieuwe leven is nu echt begonnen!
In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.
Twee vriendinnen bleven
Van mezelf ben ik heel positief. Daarom viel het me tegen dat mijn beste vriendin ons contact verbrak toen ik vertelde dat ik ging emigreren. Komen kon ze niet, ze wilde haar dieren niet alleen laten. Na nog wat nare woorden was het klaar. Twee vriendinnen bleven. Sturen me lange voicemailberichten met nieuwtjes. Ze delen foto’s met me van grote momenten in hun leven. En ik weet, ondanks dat ik vrienden maken lastig vind: deze twee blijven. In Frankrijk ga ik ook vast vrienden maken. Kennissen. Leuke avondjes uit. Barbecues. En al hebben we fantastische buren, het is toch anders.
Vriendschappen in Frankrijk
Wat ik leerde, is dat vriendschappen opbouwen in Frankrijk lastig is. Ik hoor het ook van andere leuke dames die in andere Franse departementen wonen en met wie niets mis is. Fransen geven de voorkeur aan hun familie. Zondagen, feestdagen, speciale momenten: je deelt ze met familie. En natuurlijk is er hier ook gekonkel en gedoe, maar dan is er altijd nog wel een broer of oom en drie aangeplakte neven die voorrang krijgen op ‘import’.
‘Close oké’
Ik moet eerlijk zeggen: ik heb me in Saint-Mathieu nooit import gevoeld. De mensen zijn lief en hartelijk. Behulpzaam. Maar het zijn van oudsher boeren. Ze kijken de kat uit de boom. En nu ik met de meeste van hen helemaal ‘close oké’ ben, gebeurt het niet dat je bij hen thuis wordt uitgenodigd. Eén keer leerden we een leuk Frans stel kennen. Ze kwamen uit Normandië en liepen tegen hetzelfde probleem aan. Een beginnende vriendschap ontlook. Toen kregen ze heimwee en verhuisden ze weer terug.
Leuke nieuws
Maar nu komt het leuke nieuws. Want via onze elektriciën (ja, u kent hem al) werd Emiel voorgesteld aan Regis. “Als je ooit een klusje hebt, denk aan hem. Hij heeft het financieel moeilijk.” En dus repareerde Regis hier al de tegelvloer. De wasmachine. Hij waste de ramen op de bovenste verdieping. Veegde de prut uit de dakgoot. Hij was verankerd, maar toch… En dus hield zijn vrouw, Anaïs, de ladder vast. Ze lachte naar me. We zwaaiden. Ze hielp me met strijken toen ik me enorm naar voelde. Ik nodigde haar uit voor een kopje thee. Ze glom.
‘Hetzelfde probleem’
“Ik woon nu drie jaar hier. Ik kom uit Montpellier, maar werd verliefd op hem.” Ze wees naar de kelderdeur, waar Regis en Emiel samen een stapel dakpannen uitzochten. “Maar hoe ik het ook probeer, ik kan geen vriendinnen vinden. Iedereen heeft al. Van vroeger. En dan ben ik ook nog eens heel verlegen.” Ik keek haar aan. “Ik zit met hetzelfde probleem.”
Yes! I did it!
We namen afscheid. Spraken af voor een rommelmarkt. En in de auto op de terugweg – Anaïs had de stoelverwarming voor me aangezet – raapte ik al mijn moed bij elkaar. “Vind je het leuk om mijn vriendin te zijn?” Ze knikte als een malle. Ogen die licht gaven. ’s Avonds appten we hartjes naar elkaar. We gingen naar een andere rommelmarkt (column van volgende week!). We aten pannenkoeken. We verstelden samen een jurkje van mij. We dronken thee in haar tuin. En elke keer als ik thuiskom of haar uitzwaai, dan denk ik: Yes! I did it!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES MEER
Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.
Volg Eveline haar verhalen
Uit andere media
