Marianne verdiende prima, maar had nóóit geld over: nu gaat het roer om

Dit Vriendin Club-artikel lees je nu gratis. Word lid en ontdek meer!

Meer informatie

Twee stemmetjes in mijn hoofd

Jemig, ik ben mezelf aan het heropvoeden. Mijn brein kakelt volop dat ik écht wat nieuws mag kopen voor ik naar Bali ga. Dat doe je toch altijd? Dat is onderdeel van de vakantie. Jij mag dat, jij verdient dat. Af en toe lijkt het wel of ik twee stemmetjes in mijn hoofd heb en allebei verpakken ze zich als iemand die het beste met me voor heeft. De rustige kalme stem is de stem die vertelt dat ik een bewuste keuze heb gemaakt om niks te kopen. Door weinig geld uit te geven, koop ik als het ware mijn vrijheid. De andere stem, die is een tikkeltje brutaler en luider, zegt dat ik wéét dat het leven ook zo voorbij kan zijn. Voor de vorm haalt die stem het jaar 2010 er nog maar eens bij, waarin ik in een jaar tijd vier dierbaren verloor en daarna ging scheiden. Leef nu!

In kopen zit geluk niet

Intuïtief weet ik dat de kalme stem gelijk heeft. Sowieso denk ik dat je altijd kunt afmeten wat goed voor je is, hoe je je er innerlijk bij voelt. De luide stem maakt me onrustig, dat is de stem die me als een junk achter een leuke jurk kan laten aanjagen. De kalme stem leidt me naar balans, de switch van overconsumeren naar genieten van het leven zónder dat er per se iets gekocht moet worden. In kopen zit het geluk niet, dat weet ik.

De luide stem is luider

Daarom wil ik voor eens en voor altijd dat dwangmatige shoppen achter me laten. Alleen is die luide stem… nou ja, luider dus. Eerder vertelde ik over de nieuwe trui die ik van een vriendin heb gekregen. Na die tijd heb ik nog wel honderd keer gemijmerd over hóe leuk die neonkleurige oorbellen er wel niet bij zouden staan. En wat dacht je van die sneakers, die je online kunt laten personaliseren? Zucht. Om gek van te worden. Maar elke keer pak ik de tips en trucs van het boek dat ik onlangs heb gelezen, Kleine verslavingen van Catherine Gray, er weer bij. Een van de tips was: denk aan je toekomstige zelf! Dus als ik iets wil kopen, haal ik een beeld voor de geest van mijn zeventigjarige zelf. Ik zit keurig in de kleding, maar knaag op een droge cracker, omdat het geld weer eens op was. En hoe suf ook, het helpt me.

Naar buiten lopen

Een andere tip die werkt, is zo simpel dat ik dacht dat het onzin zou zijn: naar buiten lopen. Door het temperatuurverschil, schakelt je brein en neemt de behoefte om te kopen af. Mijn buren zullen misschien weleens gedacht hebben: wat móét die meid toch om half twaalf ’s avonds in pyjama buiten! Nou goed, ik ben liever een malle eppie met een volle bankrekening, dan iemand die om twaalf uur ’s avonds nog gauw even honderd euro aan kleding uitgeeft en daar later weer van baalt

De goede kant op

Ik weet ook dat een verslaving kan uitdoven door er geen voeding aan te geven. Dat is me al eens eerder gelukt. Maar dan komt er altijd weer een moment dat ik iets nieuws ‘moet’ kopen en dat mijn shopbehoefte weer aan schiet. Daarom wil ik dit keer voor eens en voor altijd dat dwangmatige shoppen achter me laten. Voor nu lijkt het de goede kant op te gaan in elk geval. Over een paar weken vertrek ik naar Bali. Ik ben heel benieuwd hoe het dan gaat, met al die spulletjes die ik héél mooi vind om me heen…

Disclaimer: zowel Vriendin als Marianne zijn geen financieel adviseurs. Geen van deze columns zijn te lezen als financieel advies. Overleg serieuze financiële beslissingen altijd met een adviseur.

Waar blijft dat geld toch? Journalist Marianne (43) verdient prima, maar heeft altijd tekort. Als het besef indaalt dat ze een koopverslaving heeft, weet ze: het roer moet drastisch om. Mariannes challenge voor 2026: lukt het haar dit jaar een groot bedrag te spáren in plaats van alles meteen uit te geven?

Lees meer van Martine