Makelaar Mandy: ‘Ik adem één keer diep in. ‘U zei dat u maandag iets concreets van me nodig had”
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Maandag 20 april
De ansichtkaart ligt in de bus alsof hij daar per ongeluk is beland, verstopt tussen supermarktreclame en een envelop van de gemeente. Een foto van een veel te blauw gefotoshopte zee en witte huisjes die eruitzien alsof iemand ze elke ochtend met een tandenborstel poetst. Aan de achterkant staat mijn naam in het handschrift van mijn vader.
Verbaasd draai ik de kaart nog eens om.
Een kaart krijgen alleen al is al vreemd genoeg. Maar mijn vader die iets opschrijft wat geen rekening, routebeschrijving of half afgebroken notitie op een bierviltje is… Ik kan niet anders dan concluderen dat er een wonder is geschied. Ik stel me hem voor dat hij gebogen over de keukentafel een kaart aan mij schrijft… En dan ook nog ondertekend met Leo en Bonita.
Driemaal is scheepsrecht
Ik lees hem in de keuken opnieuw terwijl het water voor mijn ochtendkoffie kookt.
De tekst is kort en licht. Iets over zon en eten. En dat hij zich nog steeds verbaast over hoe laat Spanjaarden normaal vinden om warm te eten. Onderaan: Liefs, Leo en Bonita.
Ik lees het nog een keer. Driemaal is scheepsrecht.
Het is geen groot gebaar. Juist daarom doet het iets met me. Misschien omdat een ansichtkaart nooit bedoeld is om iets op te lossen. Alleen om te laten weten: ik ben ergens en ik dacht aan je.
Eva
Op kantoor schuif ik de kaart mijn tas in alsof ik betrapt kan worden op sentiment.
Eva is er natuurlijk al. Vandaag in zachtgroen, wat haar iets reptielachtigs geeft wat zij zelf vast heel chic vindt. Ze staat over Nicks bureau gebogen en zegt iets over planning en prioriteiten op een toon alsof ze de woorden persoonlijk heeft uitgevonden.
‘Goed weekend gehad?’ vraagt ze als ik binnenkom.
‘Prima.’
‘Mooi.’
Dat ene woord van haar klinkt altijd alsof ze ergens een vinkje achter zet.
Ik heb geen zin in Kikkervrouw. Niet vandaag. Niet met die kaart nog warm in mijn tas en het hoekpand in mijn hoofd als een kies waar ik met mijn tong niet van af kan blijven. Vandaag is de beslisdag. Ik ben er al het hele weekend naar van. Zelfs Rens vond het spannend. ‘Je moet echt goed nadenken, Mandy. Er is geen terug.’
Pand
Rond half elf bel ik de eigenaar.
Hij neemt vrijwel meteen op. Ik sta in het voorraadhok naast het keukentje omdat ik geen behoefte heb aan Eva’s schuine hoofd als ik dit gesprek voer.
‘Met Mandy van Dam.’
‘Goedemorgen.’
Ik adem één keer diep in. ‘U zei vrijdag dat u maandag iets concreets van me nodig had.’
‘Dat klopt.’
‘Dat pand wil ik nog steeds,’ zeg ik. ‘Serieus. Maar ik wil het goed doen en niet op bluf. Dus als u wilt, ontvang ik vandaag graag alles wat u van mij nodig hebt voor de volgende stap. Dan weet u ook meteen waar u aan toe bent.’
Het blijft heel even stil.
Als een duikplank
Daarna hoor ik hem zacht iets goedkeurends brommen. ‘Dat klinkt inderdaad een stuk concreter dan enthousiasme.’
Ik glimlach ondanks mezelf.
Hij somt op wat hij nodig heeft. Cijfers. Zekerheid. Inzicht. Geen dromerigheid meer. Geen leuke hakken en een mooi uithangbord. Papieren bewijs. Draagkracht.
Als ik ophang, voelt het alsof ik van een duikplank ben gestapt zonder te weten hoe diep het water precies is. En heel even lijkt het daadwerkelijk of ikval.
Stagiaire
Terug aan mijn bureau ligt er een map.
Natuurlijk.
Met een geel briefje erop. Van Eva.
Nick en ik hebben alvast wat dingen uitgezet. Zou jij dit nog even kunnen oppakken?
Nick en ik.
Alsof ik de stagiaire ben.
Ik staar naar dat briefje en voel het meteen weer. Niet jaloezie. Eerder slijtage. Dat ik hier langzaam word teruggeduwd in een versie van mezelf die steeds netter, stiller en kleiner moet zijn dan ik ben.
Maureen loopt langs, ziet mijn gezicht en zegt zonder stil te staan: ‘Als je ooit een moord pleegt, zou je vandaag kunnen uitkiezen. Er zijn genoeg getuigen die snappen waarom.’
Ik schiet in de lach om haar cynische humor.
Paar kleine dingen
Aan het eind van de middag trek ik de ansichtkaart nog één keer uit mijn tas. Gewoon even kijken. Naar die blauwe zee. Naar het handschrift van mijn vader. Naar Bonita’s naam naast die van hem. Alles voelt ineens tegelijk pril en echt. Mijn vader die een kaart stuurt. Een pand dat geen fantasie meer is. Een werkplek die niet langer als de mijne voelt.
En ergens daartussen ikzelf, met mijn hand op het dunne karton en mijn hoofd vol cijfers, mannen en mogelijkheden. En voor het eerst is daar het onrustige besef dat het leven soms niet groter wordt met één enorme beslissing, maar met een paar kleine dingen die ineens niet meer terug willen in de la waar ze eerst nog makkelijk in pasten.
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
