Saskia: ‘Ik weet dat hij mij wil. Hij zegt het. Ik weet het.’
Saskia (37) is bewust single, maar geniet van haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach reist ze het hele land door om winkelteams te trainen. Maar of ze privé net zo goed weet wat ze doet?
Dit Vriendin Club-artikel lees je nu gratis. Word lid en ontdek meer!
Volg elke dinsdag en vrijdag Saskia’s avonturen in Vriendin Club.
Dinsdag 17 maart 2026
De mok staat nog in het cadeautasje op mijn aanrecht. Ik heb hem gisteren gekocht in een kleine woonwinkel waar ik eigenlijk alleen even naar binnen liep om de regen te ontwijken. Het was een leuk boetiekje, Engelse drop, Japanse thee en verder rekken vol met leuks: linnen theedoeken, houten lepels, keramiek waarvan je ziet dat het niet van de Ikea komt maar dat met de hand is gedraaid.
Droomhuisje
Ik pak de mok eruit. Hij is mat, zandkleurig, met een licht reliëf dat je pas ziet als je hem draait in het licht. Jaarringen. Alsof er een stuk boomstam in de klei is gedrukt voordat hij de oven in ging. Ik laat mijn duim eroverheen glijden. Het voelt vreemd vertrouwd. Ik zet hem op het aanrecht, naast het koffieapparaat, maar ik pak hem nog niet om eruit te drinken. Dat zou raar voelen. Deze mok hoort niet bij mijn keuken. Hij hoort ergens anders. Bij een veranda.
Mijn droomhuisje is er misschien wel, maar ik heb het nog niet gevonden. Misschien bestaat het wel nog niet eens. Moet het nog verbouwd worden. Misschien zit het beeld van boshuisje Woody al zo lang in mijn hoofd dat het bijna voelt alsof ik er al geweest ben. Houten planken onder mijn voeten. Boslucht. Een mok koffie in mijn handen terwijl ergens in de verte een ree door het gras loopt. Ik glimlach om mezelf. Mijn fantasie gaat met me op de loop.
‘Wat zijn wij eigenlijk?’
Mijn telefoon ligt op tafel. Ik pak hem op en scroll zonder echt te kijken door mijn berichten. Mijn gedachten zitten alweer ergens anders. Edinburgh. Jonathan.
Sinds ik terug ben, blijft het door mijn hoofd spelen als een vraag waar ik geen duidelijk antwoord op krijg. Wat zijn wij eigenlijk? Het is niet dat ik hem niet begrijp. Jonathan is een man die zijn leven zelf indeelt. Vrij. Onafhankelijk. Niet iemand die plannen maakt om zich ergens vast te zetten. Misschien is dat juist wat me aantrok. Maar ergens onderweg ben ik mezelf iets anders gaan afvragen. Ik weet dat hij mij wil. Hij zegt het. Ik weet het. Maar wat ik graag wil weten is of ik in Jonathans leven pas.
Op die heuvel in Edinburgh voelde ik het ineens. Ik zat met mijn kont in het koude, vochtige gras en vroeg me af of ik was beland in een wereld die mij niet nodig had. Een wereld die al eeuwen bestond voordat ik er kwam en die nog eeuwen zou bestaan als ik in het vliegtuig terug naar Schiphol zat.
Misschien is het precies wat het is. Vinden we elkaar leuk? Of is er meer? Vriendschap? Liefde? Gezelligheid? Avontuur? Wie ben ik? Waar gaat dit naartoe?
Edinburgh
Het besluit komt niet onverwacht na al dat gepuzzel en soulsearchen. Met Pasen ga ik naar Edinburgh. Ik ga er gewoon heen. Niet om hem te verrassen met bloemen of een romantisch weekend. Ik wil gewoon zien hoe zijn leven eruitziet als ik er niet ben. Zijn huis. Zijn straat. Zijn routine. Ik wil weten hoe hij kijkt wanneer ik zo maar voor hem sta.
Ik vermoed dat hij alleen in bed ligt. Maar hoe is zijn leven daar? Hoe kijkt hij? Is hij wel thuis? Ik stuur hem niets. Geen bericht. Geen hint. Ik wil niet dat hij opruimt voordat ik binnenkom.
Mijn blik valt weer op de mok. Ik pak hem op en draai hem een paar keer in mijn handen. De jaarringen lopen in kleine cirkels over het keramiek, alsof iemand de tijd al die jaren zelf in de klei heeft gedrukt. Een elf in het bos. Tenslotte groeit een boom niet in één dag.
Misschien is dat precies hoe het leven werkt. Krijg je na elke buts en buil en vrijpartij een nieuwe ring. En ergens tussen een mok met jaarringen en een stad aan de andere kant van de Noordzee heb ik mijn besluit genomen.
Mijn telefoon trilt ineens op het aanrecht. Een bericht van een onbekend nummer. “Je auto rijdt nog steeds goed, hoop ik. Of moet ik hem weer even nakijken?” De monteur. Ik merk dat ik glimlach voordat ik het doorheb.
LEES MEER
Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg elke dinsdag en vrijdag Saskia’s avonturen in Vriendin Club.
Uit andere media
