Vriendin zoekt jou

Gezondheid

Heb jij een verhaal over je gezondheid dat je wilt vertellen? Laat het ons weten!

Elke week besteedt Vriendin veel aandacht aan het onderwerp gezondheid. Heb jij een verhaal over je gezondheid dat je wilt vertellen? Laat het ons weten via onderstaand formulier.

We zoeken ook iemand die eerlijk durft te vertellen over haar medicijnverslaving (bijvoorbeeld aan slaappillen).

Reageer op dit artikel

Judith van Beem

Graag zou ik mijn verhaal vertellen over mijn leven met diabetes type 1. Sinds mijn 6e heb ik deze chronische aandoening. Mijn vader en ik kregen het in hetzelfde jaar. Inmiddels ben ik 42 en gezond. Wel een turbulent leven geleid: puberteit, studentenleven, 2 kindjes gekregen. De impact van deze onzichtbare ziekte ip mijn dagelijks leven is zo groot! Niemand ziet het aan me. Ik ben 24 uur per dag verbonden met een insulinepomp, een infuus in mijn buik. Ik meet 7 keer per dag mijn bloedsuiker. Ik ken mijn grenzen inmiddels maar ben wel veel bezig met deze ziekte!

Beantwoorden
petra.hamers.5

In 2012 heb ik een Gastric By Pass gekregen en ben in 2.5 jaar 60 kg afgevallen. Tot op de dag van vandaag ben ik daar erg blij mee. Het resulteerde wel in huidoverschot. Mijn borsten zijn gelift en verkleind al moest ik daar wel drie keer voor onder het mes vanwege abcessen. Ik kreeg echter door huidoverschot op mijn bovenbenen last van mijn kniebanden. Na een zomer met tapes en strakke broeken gelopen te hebben ben ik in oktober 2016 geopereerd en heb een dijbeen correctie gekregen. Het herstel van de littekens verliep aardig goed. Ik had echter wel veel moeite met langere tijd lopen. Volgens de arts moest ik een jaar uittrekken voor volledig herstel. Echter het werd niet minder maar erger. In oktober 2017 tijdens onze vakantie kon ik niet langer lopen dan 10 a 15 minuten en moest ik een paar minuten rusten om verder te kunnen lopen. Bij thuiskomst naar de huisarts gegaan en hij heeft me doorverwezen naar het ziekenhuis. Nadat ik een half jaar lang allerlei specialisten, onderzoeken en scans had gehad werd mij verteld dat ze geen afwijkingen of oorzaken konden vinden. De pijn was echter niet weg. Terug naar de huisarts. Hij stuurde me door naar de pijnpoli. Daar werd geconstateerd dat ik zenuwpijnen heb. Ik krijg nu specifieke medicatie die wel wat helpt maar ik ben nog steeds erg beperkt in mijn doen en laten. Het ergste is het onbegrip van mensen omdat het niet zichtbaar is. En de beperking in mijn doen en laten

Beantwoorden
marjobuitendijk

Al jaren ben ik chronisch ziek.
Ik heb fibromyalgie en ook het Tietze syndroom.
Dat zijn beide onzichtbare ziektes .
Je ziet aan de buitenkant niets aan me. mensen kennen me als vrolijk, enthousiast en intelligente vrouw.
En dat ben ik ook allemaal.
Chronisch ziek vraagt chronisch optimisme.
Maar lichamelijk ben ik beperkt.
Kan maar één ding doen per dag,
Moet echt plannen. Daarnaast ben ik eeuwig doodmoe.
Mij heeft erg geholpen om revalidatie traject te volgen met lotgenoten.
Ik ben niet gek en ook niet alleen met deze ongemakken.
Gelukkig word er steeds meer bekend over wat fibromyalgie is(chronisch pijn syndroom). Dit maakt dat ik het zelf beter begrijp en anderen het beter kan uitleggen. Hoewel ik de laatste tijd sterk genoeg voel om me niet altijd maar uit te leggen.
Ik ben wie ik ben..
Iedereen heeft wel wat..en ik kan misschien wat minder , maar heb een groot hart en veel liefde om te geven.

Beantwoorden

Instagram