Mike overleefde een treinongeluk: ‘Ze wilden mij nog niet hebben, daarboven’

Naam: Mike (30)
Thuis: samenwonend met Anouk (27)
Werk: gymdocent op een middelbare school

Treinongeluk

Mike: “Het gebeurde in 2017. Ik was met een groep vrienden onderweg naar carnaval en ik zag in een andere trein vrienden zitten die ik uitzwaaide door mee te rennen. Toen ik op de trein sloeg, raakte ik uit balans en kwam ik tussen de trein en het perron op het spoor terecht. Mijn vrienden hebben alles voor hun ogen zien gebeuren. Ze belden de politie en haalden mij met een paar man met gevaar voor eigen leven van het spoor af. Voor hen is het traumatischer geweest dan voor mij, ik kan me er niets meer van herinneren. Twee weken lang lag ik in coma. Ik was er – mede door een hersenbloeding – heel slecht aan toe, echt een kasplantje. Toen ik bijkwam, heb ik hartgrondig gevloekt. Maar daarna heb ik mijn leven ook weer opgepakt. Mijn voet ben ik kwijtgeraakt, net als mijn oor. Het hersenletsel dat ik opliep, heb ik nog steeds. Het uit zich nu vooral in slecht slapen, waardoor ik overdag vaak moe en geprikkeld ben.”

Opgeven geen optie

“Ik heb heel hard aan mezelf gewerkt om te komen waar ik nu ben. Opgeven was geen optie. De steun van de mensen om me heen, heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Mijn vriendin Anouk bijvoorbeeld: zij heeft mij er echt doorheen getrokken. Ik ontmoette haar pas na het ongeluk – ik was altijd nogal van het vrije leven. We hadden het leuk samen, maar voor mij was het niet meer dan dat. Tot ik in m’n eentje naar Thailand ging om te backpacken. Ik miste haar enorm! Anouk zat naast me toen ik wakker werd uit de operaties die ik later nog kreeg en ze is er voor me op mentaal vlak. Als ik weer een nacht niet geslapen heb, ben ik de gezelligste niet. Zij zal daar nooit kwaad om worden.”

Veranderingen

“Ik heb in alles het gevoel dat ik door het oog van de naald ben gekropen. Ze wilden mij nog niet hebben, daarboven. Mijn leven was blijkbaar nog niet klaar. Ik ben door mijn ongeluk een totaal ander persoon geworden. Ik was topsporter, alles en iedereen moest wijken voor mijn doel. Nu wil ik juist dat anderen gelukkig zijn. De verandering zit ’m overigens ook in kleine dingen. Een broodje makreel dat ik altijd zo lekker vond? Dat vind ik nu het goorste dat er is!
Ik heb geleerd zo goed mogelijk om te gaan met wat mij is overkomen. Afgelopen jaar heb ik een kinderboek uitgebracht, Dierlijk geluk, over jezelf accepteren, uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk dat is. Ik weet nu dat ik andere kwaliteiten heb en dat tegenslag ook positief kan zijn.”

Foto: privébezit

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.