Eveline: ‘Veertien jaar doen met een broek is een prestatie’
Eveline (55) en Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Een intensieve – nog niet helemaal afgeronde – verbouwing volgt en inmiddels is hun chambre d’hôte officieel geopend. Hun nieuwe leven is nu echt begonnen!
In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.
Fijne broek
Het gebeurde tijdens mijn november-reis. Ik zocht een mooie lange broek, en met mijn Hollandse stevige benen en bips, plus mijn lengte (ik ben 1.83) is dat lastig. In een ver verleden vond ik een fijne broek in een winkel in Duiven, maar die kocht ik al met mijn ex Hugo, en ik ben al bijna elf jaar gelukkig met Emiel. Mijn moeder heeft hem al twee keer versteld, maar hij zit zo lekker!
Een nieuwe
Het merk bleek nog te bestaan. En dus trakteerde ik mezelf, want veertien jaar doen met een broek is een prestatie. Ik kocht een nieuwe. Bijna dezelfde, want de sluittouwtjes zijn inmiddels vervangen voor een heuse broekband waar een riem in moet. Het was een fikse kostenpost. Honderdveertig euro. Ik wist niet of ik dat kon zeggen tegen Emiel zonder haperen.
Tweedehands kleding
De broek was prachtig. En uit verlangen zocht ik stiekem verder op internet. Misschien zou hij ooit afgeprijsd worden in een andere kleur.
Dat gebeurde niet, maar tijdens zo’n speurtocht stuitte ik op een website die tweedehands kleding en nog veel meer verkoopt. Truien voor een euro. Kandelaars voor een euro. Een kerst-cd voor twee euro… dat is gaaf! Toch maar een account aanmaken dan. Ik stopte de cd in mijn mandje. Net als een kandelaartje dat me wel wat leek. Zelfs met de verzendkosten was het goedkoop. En het werd thuis bezorgd. Voor mij is het in Frankrijk lastig om bijvoorbeeld Nederlandse boeken te kopen. Of om hier in dit dorp, deze regio, een amberkleurige glazen vaas… Op deze website stond alles te kust en te keur en werd bezorgd in Saint-Mathieu. Ik vond zelfs mijn eigen boeken terug. Jammer als lezeressen ‘me zat zijn’, maar daar tegenover staat dat er weer nieuwe vrouwen komen die mij ‘ontdekken’. Elk nadeel heb z’n voordeel, nietwaar?
Gretig
Ik kocht een armbandje. En ja hoor, daar kwam de broek online. In mijn maat. Te koop voor twintig euro. Zo goed als nieuw. Likkebaardend rekende ik hem af. Drie dagen later was hij hier, met een Nederlands briefje van de verkoper. Zo leuk, weer even ‘je moerstaal’ lezen. Hij zat perfect.
En toen werd ik gretig. Zou er ooit ergens een oud model uit een kast opduiken met koordjes? Oh, en framboosroze stond me zo goed… misschien toch een truitje in die kleur?
Herkend worden
Het truitje kwam aan in Frankrijk. Mijn naam op het etiket. Toen ik bedankte, kwam daar een mailtje. ‘Ben jij Eveline? Van de Vriendin?’ Ik slikte. Dit was ongelooflijk. Ik stuurde een fotootje van mij en Emiel. Verkoper M. vond het geweldig. Ze las de Vriendin elke week trouw. Vroeg naar onze verwarming. Naar Wickie.
Herkend worden in een digitale tweedehands winkel… ik vond er wat van. Tot ik ontdekte dat iedereen die ik ken op deze website koekeloert. Ik ben M. in ieder geval dankbaar voor mijn koopje. Want als je me dan toch elke week leest: kijk eens hoe leuk hij staat!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES MEER
Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.
Volg Eveline haar verhalen
Uit andere media
