Brenda slaapt amper door long-covid: ‘Het is gek om zo moe te zijn en niet te kunnen slapen’

Even voorstellen

Naam: Brenda (52)
Thuis: samenwonend met Mathijs (55)

Continu wakker

Brenda: “Als kind lag ik al continu wakker. Ik herinner me dat ik vroeg naar bed ging, maar nooit aan acht uur slaap kwam. 4,5 jaar geleden kreeg ik corona en daar heb ik long-covid aan overgehouden. Dat heeft mijn slaapproblemen duizendmaal verergerd. Als ik in slaap val – wat al niet makkelijk gebeurt – ben ik na een uur weer wakker. En dan lig ik gemiddeld één tot vier uur wakker voor ik weer twee, hooguit drie uurtjes in slaap val. Ik heb met ademhalingsoefeningen en met het mantra ‘slapen, nu’ geprobeerd mijn slapen te verbeteren. Heel soms lukt dat, maar vaker niet. In principe blijf als ik niet kan slapen gewoon liggen, maar ik ga ook weleens mijn bed uit om in het donker in de woonkamer te gaan zitten. Daar hoop ik dan dat ik weer moe word.”

Frustratie

“Het is ontzettend frustrerend, ook omdat ik door de long-covid juist veel slaap nodig heb. Ik ben constant moe. Om de dag door te komen, hou ik mezelf bezig met licht huishoudelijk werk, maar ik zit ook veel op de bank. Als ik toch iets onderneem en naar buiten ga, begin ik al snel langzamer te lopen en trek ik wit weg. Weer thuis moet ik een paar uur bijkomen. Je zou denken dat ik dan wel kan slapen, maar doordat mij lichaam altijd aan staat, lukt dat niet. Concentreren lukt me amper. Ik hou heel erg van lezen, maar de letters dansen me voor mijn ogen.”

Medicatie

“Één keer heb ik vijf dagen achter elkaar niet geslapen. ‘Geef me iets’, heb ik de huisarts toen gesmeekt. Normaal gesproken wil ik van medicatie niets weten, maar ik kon niet meer. Ik trilde over mijn hele lichaam. Mijn huisarts neemt me alleen niet serieus. Hij stuurt me niet eens door naar een slaapkliniek. Het maakt me wanhopig. Iedere avond rond 20.00 uur ben ik helemaal leeg, onrustig en prikkelbaar. Als ik in de spiegel kijk, zie ik de gevolgen: ik ben wit en heb wallen onder mijn ogen. Mensen maken daar vaak opmerkingen over. Niemand begrijpt wat slapeloosheid inhoudt. Als ik erover vertel, is de reactie vaak: ‘Ik slaap ook zo slecht…’ Maar ik slaap dus amper. Dat is een verschil. Powernappen kan ik niet. Als ik dat doe, word ik drie uur later wakker en voelt het alsof ik een marathon gelopen heb. Mijn vriend heeft apneu en hij snurkt veel. Zelfs met oordoppen in hoor ik hem. Hij ligt altijd op het opklapbed.”

Hoop op verbetering

“Ik pieker veel. Ik wil me weer fit en vitaal voelen. Het kan toch niet zo zijn dat er echt geen oplossing is? Wie weet verbetert het als mijn long-covidklachten afnemen, ik weet het niet. Voor nu bekijk ik het maar per dag. Sinds 2021 ben ik ziek thuis en inmiddels ben ik 100% afgekeurd, daarvoor werkte ik fulltime en dreef ik mezelf tot het uiterste. Ik mis mijn baan. De hoop op verbetering blijft, ik ben positief ingesteld. Ik weet dat ze volop bezig zijn met het zoeken naar een oplossing voor long-covid. Mijn geluk haal ik uit de kleine dingen. Mooi weer, mijn katten, iets ondernemen met mijn vriend en soms dat ene onverwachte uurtje extra slaap…”

Foto: Robert Elsing
Visagie: Astrid Timmer