Makelaar Mandy: ‘Weet jij wie de dertigste voor mij een doos chocolaatjes heeft afgegeven?’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Maandag 5 januari
Zodra ik uit de bus stap, inhaleer ik de frisse lucht. Of beter: ijskoude lucht. Vandaag is mijn vakantie voorbij en zodra ik het kantoor binnenstap, hangt daar een walm van typische ‘eerste-werkdag-stilte.’ Eva wenst me een gelukkig nieuwjaar en trekt haar blazer recht. Nick komt achter het scherm vandaan met een zwik bitterkoekjes op een bordje.
‘Op een knaljaar,’ zegt hij. Zijn blik glijdt naar Eva, twee tellen te lang. Misschien wel vier tellen. Hmm. Ik noteer deze bijzondere gebeurtenis in mijn hoofd en zet het schoteltje in de keuken zonder alvast een koekje te proberen. Eerst moet er gewerkt worden.
Doos Neuhaus
De doos Neuhaus houdt me bezig. De chocolaatjes zijn inmiddels op, Saskia en ik deelden de onderste laag, de eerste laag was al foetsie. Maar nog steeds vraag ik me af waarom en van wie ik dit kerstcadeau kreeg. De afzender is onbekend. Maureen had ook geen idee. Er was alleen dat handgeschreven kaartje: ‘Fijne dagen’.
‘Weet jij wie de dertigste voor mij een doos chocolaatjes heeft afgegeven? Maureen bracht ze met Oudjaar en ik heb geen idee van wie ik ze kreeg.’
Eva staart enkel dromerig voor zich uit.
‘Ja!’ Ineens veert ze op. Die kwamen van de bonbonzaak. Er zat nog een kaartje bij. Dat heb ik in je bureaula gelegd. Ik denk dat Maureen vergeten is het mee te nemen.’ Ze kijkt naar Nick. ‘Het was ook zo’n warrige middag.’
Ik trek mijn la open en tussen de nietmachine en wat doosjes pepermunt en schrijfblokken, ligt inderdaad een kartonnen kaartje.
Voor uw eerlijkheid. — J. de W.
Eerlijkheid? Wanneer? En wie is J. de W? Ik denk terug aan de weken voor de kerst en ineens schiet het me te binnen, De Roodborststraat. De harde waarheid over de VvE-reserves, de lift die vaak kapot is en de verwarde man van nummer 112 die regelmatig de boel bij elkaar schreeuwt. Ik pak mijn notitieblok, zoek in de dossiers en vind het nummer dat ik zoek. De Wilde. J.
‘Wat is de planning voor vandaag?’ vraagt Eva.
‘Eén intake, één nabelronde van de visites in de weken 51 en 52. We gaan ook wat klanten bellen en ze een gelukkig nieuwjaar wensen en vragen of er updates zijn.’
Eva knikt. Nick tikt haar terloops op de rug wanneer hij langsloopt. ‘Professioneel blijven,’ zeg ik later, zacht maar helder. ‘Ook als de baas blij is. We eten niet uit zijn hand maar leveren resultaat. Dat is ons werk.’
‘Begrepen,’ zegt ze. Ze kleurt, maar haar ogen staan scherp.
BN’er
Tussen twee telefoontjes door scroll ik door het roddelblog. De BN’er is vandaag weer in het nieuws en opnieuw als lijdend voorwerp. Een ruzietje in een theater en daarna een omvallende decorwand. Ik haal opgelucht adem. Dit betekent goed nieuws voor mij. Zo ben je het nieuws van de dag, zo lig je in de papierbak. Mijn lijf ontspant. Het is tijd voor koffie.
In de lunchpauze snoep ik twee bitterkoekje en haal bij de natuurwinkel een doosje rooibosthee voor mijn moeder. Daarna mail ik de algemene mailbox van de asprirant Roodborststraat-koper, want bellen wil ik hem niet.
Geachte heer De Wilde. Van mijn collega Gait ontving ik een doos bonbons met een kaartje met uw initialen, Ik wil u graag bedanken voor dit gebaar. Met vriendelijke groet….
Ik houd het zakelijk. Geen franje. Ik lees het nog een keer door en controleer mijn creatie op spelfouten en druk op verzenden.
Piep.
De BN’er appt me.
Woensdag blijft staan. 21:00.
Thuis gaat de jas aan de kapstok. Ik bekijk de lege doos Neuhaus nog één keer. Als dank voor ‘eerlijkheid’ stond op het kaartje. Ik vond het alleen maar logisch dat ik hem goed informeerde. Zijn moeder wilde een appartement boven het winkelcentrum kopen, maar haar rollator en telkens die kapotte liften leek me geen goede combinatie. Het prikt zacht, op een goede manier. Misschien was hij simpelweg blij dat ik geen verkooptaal gebruikte en dat appartement door zijn moeders keel duwde. Of bedoelt hij iets anders?
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (32) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
