Makelaar Mandy: ‘Daar staan ze te smiespelen. Eva. Met Erwin’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Dinsdag 31 maart

Ik ben nog bezig mijn computer op te starten als mijn telefoon trilt.
Een appje van Judith.
Robin is thuis vandaag. Blauwe plek, veel bravoure, weinig spijt. Bel je later.
Ik lees het twee keer en voel meteen hoe opgelucht ik daarvan word. Ik ben blij dat Judith hem even thuis laat om alles te laten bezinken en misschien ook door te spreken. En ik ben dankbaar dat Robin blijkbaar niet met een hersenschudding ergens onder een fleece-dekentje in een ziekenboeg ligt of thuis is neergestort.
Ik typ terug: Is goed. Kus voor Fien. En voor die kleine vechtjas eventueel later.
Daarna steek ik mijn telefoon weg en kijk op.

Eva

Eva zit al aan haar bureau alsof ze een ontvangstcomité vormt voor haar eigen toekomst. Ze heeft een crèmekleurige blouse aan waarbij ik spontaan een visioen krijg van een stomerijrekening en ze ruikt naar iets duurs met een moeilijke naam. Zo’n geur die wil zeggen: ik ben chic, wen er maar aan.
‘Goedemorgen,’ zegt ze met dat glimlachje van haar dat altijd net iets te glad is.
‘Morgen.’
Nick steekt zijn hoofd boven zijn scherm uit. ‘Mandy, kun jij vanmiddag nog even naar dat appartement aan de singel? Er is iets met de sleuteloverdracht verschoven.’
‘Ja hoor.’
Eva kijkt niet op of om, maar zegt wel: ‘O, dat is vlak bij die yoga-studio waar ik het laatst over had.’
Ik kijk haar aan. ‘Welke?’
‘Die aan de gracht, met die docenten die zichzelf heel interessant vinden. Je weet wel, met van die linnen broeken en klankschalen voordat je na de les mag opstaan.’
Maureen snuift zacht achter haar scherm. Ik weet nooit precies of ze lacht of walgt, maar meestal is het een combinatie.

Smiespelen

Tegen lunchtijd loop ik de stad in voor de sleutelboer. Het is zo’n dag waarop iedereen ineens buiten lijkt te zijn. Koffiebekers, zonnebrillen, moeders met kinderwagens en softijsjes.
Ik steek de gracht over en mijn hart staat even stil.
Daar staan ze te smiespelen.
Samen.
Eva.
Met Erwin.
Ze staan op de hoek bij een koffiebar.

Waarom?

Mijn buik trekt zich samen op zo’n belachelijke, reflexmatige manier en ik voel een dikke klodder chagrijnigheid door me heen trekken.
Wat da fuck is dit?
Ik houd stil en bekijk het tweetal.
Ze staan niet dicht op elkaar of geheimzinnig. Ze praten gewoon.
Maar toch.
Waarom praat Eva met Erwin?
Hebben ze het over mij?

Ik loop automatisch langzamer, wat ongetwijfeld verdacht oogt, maar ik kan moeilijk ineens achter een lantaarnpaal gaan staan alsof ik in een kinderserie meespeel.
Eva lacht om iets wat Erwin zegt en legt haar hand tegen zijn arm. Het soort aanrakerigheid waar ik uitslag van krijg.
Erwin ziet er ontspannen uit. Hij is gewoon Erwin in de dure jas, met nette schoenen, maar wel iets te verzorgd voor een gewone dinsdagmiddag.

Toeval

Dan kijkt Eva op en ziet me.
‘Mandy!’ roept ze meteen, alsof we samen op hockey hebben gezeten.
Er zit niets anders op dan ernaartoe te lopen.
‘Wat grappig,’ zegt ze. ‘Ken jij Erwin ook?’
Ook.
Dat woord alleen al.
Erwin glimlacht vriendelijk. ‘Van de galerij, toch?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Wij wonen op dezelfde verdieping.’
‘Ach natuurlijk,’ zegt Eva. ‘Wat een toeval.’
Dat geloof ik meteen niet, maar alleen al omdat ik haar alles niet wil geloven als ze zo praat.
‘Ik ken Erwin van yoga,’ gaat ze vrolijk verder. ‘En van die nieuwjaarsborrel laatst. Ik wist helemaal niet dat jij daar ook woonde.’
Daar heb je het al.
Geen geheim overleg. Geen complot. Gewoon iets onschuldigs.

‘Minder gedoe’

‘Zij wonen daar zo leuk samen,’ zegt ze, met een blik op Erwin alsof hij een gezellig woonaccessoire is. ‘Ik heb echt niets tegen homo’s hoor. Dat zie je nu wel weer. Ze zijn meestal juist veel gezelliger dan gewone stellen. Hé, Ernie?’
Ik voel iets in mij afbrokkelen.
Erwin lacht beleefd. Ik zie aan zijn mond dat hij dit soort vrouwen waarschijnlijk al zijn hele leven tegenkomt.
‘Nou,’ zegt hij droog, ‘fijn dat we door de keuring zijn.’
Ik moet bijna lachen en tegelijk erger ik me kapot.
Eva merkt niets. Natuurlijk niet.
‘Ik bedoel gewoon,’ gaat ze verder, ‘mannen onder elkaar zijn vaak zoveel onderhoudender. Minder gedoe. Minder…’ Ze maakt een vaag handgebaar… ‘complex.’
‘Je zou ervan opkijken,’ zegt Erwin.
Ik kijk naar hem en ineens heb ik zin om hem een medaille te geven voor het feit dat hij nog normaal blijft staan en haar niet ergens onder een stoeptegel weg moffelt.
‘Ik moet verder,’ zeg ik. ‘Sleutelgedoe.’
‘Succes!’ zegt Eva opgewekt. ‘En tot zo. Dan doen we een koppie thee op de zaak.’
Alsof ik daarom zit te springen.

‘Niets ertegen’

De sleuteloverdracht zelf is saai en snel. Een handtekening, wat uitleg, een man die vraagt waar hij de meterstanden moet doorgeven. Ik hoor mezelf praten, netjes, helder, professioneel, maar in mijn hoofd hangt nog steeds Eva’s stem.
Ik heb niets tegen homo’s hoor.
Als ik terug ben op kantoor staat Eva in het keukentje een capsule in het koffieapparaat te duwen.
‘Nou,’ zegt ze meteen, ‘voordat jij denkt dat ik daar op de stoep geheime samenzweringen stond te houden: ik ken Erwin dus echt van yoga.’
‘Fijn,’ zeg ik.
‘Ik vind hem echt heel aardig. En Tijn trouwens ook. Zo’n leuk stel. Ik heb echt niks tegen homo’s, hoor. Integendeel. Ze zijn vaak juist veel stijlvoller dan heteromannen.’
Ik kijk haar aan.

Niet goed wijs

Aan de andere kant van de schermwand hoor ik Maureen ineens heel droog zeggen: ‘Eva, volgens mij gaat je telefoon.’
Eva draait zich half om. ‘Ik hoor niets?’
‘Dat bedoel ik juist,’ zegt Maureen.
Ik wil op mijn knieën voor haar liggen en applaudisseren of desnoods haar tenen likken. Maar in plaats daarvan knipoog ik alleen maar naar Maureen.
Die Eva is echt niet goed wijs.

Saskia: lees nu gratis

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘Mijn telefoon trilt in mijn tas. Het is Rens.’

Makelaar Mandy weekoverzicht: één impulsieve actie met grote gevolgen

Makelaar Mandy: ‘Op mijn telefoon staat halverwege de ochtend een appje van Tijn’

Makelaar Mandy: ‘Tijn kijkt naar mij, ik naar Rens. En voor ik het kan bedenken, doe ik het’

Makelaar Mandy: ‘Zijn hand in mijn nek. Mijn rug tegen de muur’