Makelaar Mandy: ‘We houden elkaars hand vast. Verstrengeld’
Mandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen én onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.
Vrijdag 27 februari
Vrijdagen hebben meestal iets vrolijks. De week heeft zich al bijna afgerond en iedereen voelt collectief dat het wel genoeg is geweest. Vandaag sleept mijn hoofd de rest van de week nog achter zich aan als een koffer die te zwaar is om te dragen.
Rustig
Op kantoor is het rustig. Het soort stilte waarin gedachten de neiging hebben om hun eigen gang te gaan. En dat doen ze. In mijn hoofd lijkt het nog steeds carnaval.
Ik werk mails weg, maak notities, zet een paar dingen in mijn agenda. Alles gaat op automatische piloot. Mijn lichaam zit hier, mijn hoofd zwerft.
Tijn
Tegen de middag loop ik even naar de printer en wanneer ik terugkom, zie ik hem staan.
Tijn.
Voor de winkelruit, verstopt in zijn jas, speurend in de etalage naar een huis dat hij helemaal niet wil kopen. Zijn blik zoekt de mijne en blijft hangen. Hoe lang staat hij daar al?
Spijt
Ik doe de voordeur open en loop naar hem toe.
‘Hoi,’ zeg ik.
‘Hoi,’ zegt hij.
We staan tegenover elkaar als twee verlegen brugklassers.
‘Eergisteren…’ begint hij.
Ik schud mijn hoofd zacht. ‘Niet hier. Ik heb collega’s met grote oren.’
Hij knikt. Zijn ogen glijden even over mijn gezicht alsof hij iets probeert te lezen wat er niet staat.
‘Het spijt me,’ zegt hij.
Het is zacht, maar duidelijk. Ik geloof hem. Dat is het probleem.
‘Ik weet het,’ zeg ik.
We blijven nog een seconde staan. Dan komt Eva terug van het toilet en breekt het moment vanzelf open.
‘Ik ga weer verder,’ zeg ik.
‘Ja,’ antwoordt hij.
We lopen ieder een andere kant op, maar mijn hart blijft nog even achter op de plek waar we stonden. Kwam hij nu echt helemaal naar de stad voor mij?
Maureen
De rest van de middag kabbelt voorbij. Als ik mijn laptop heb afgesloten en voor de deur van de supermarkt sta voor een portie troosteloze diepvriespizza, trilt mijn telefoon.
Maureen.
Je zag er vandaag droevig uit. Helpt het als je gewoon niet alleen bent?
Ik lees het twee keer. Het is zo typisch haar. Geen grote woorden, geen analyse. Alleen een aanbod.
Mijn vingers zweven even boven het scherm.
Ja, typ ik. Maar alleen als het echt gewoon kan. Geen gedoe. Geen gesprekken. Geen vleierij. Mijn hoofd zit vol.
Het antwoord komt snel.
Gewoon kan prima. Film?
Ik glimlach. Film is veilig. Donker. Stil. Naast elkaar zonder dat er iets hoeft.
Ja, stuur ik.
Bioscoop
Een paar uur later zitten we in de bioscoopzaal. Popcorngeur, zachte stemmen, het geritsel van jassen dat langzaam verstomt wanneer het licht dimt. Maureen zit naast me, haar knie net niet tegen de mijne. We zeggen weinig. In mijn hand een bekertje thee. Maureen een colaatje. Geluiden uit de grote boxen. Gefluister in de zaal.
Hand
Halverwege de film voel ik haar hand naast de mijne op de armleuning. Niet zoekend. Gewoon aanwezig.
Mijn vingers schuiven er vanzelf tegenaan.
We houden elkaars hand vast. Verstrengeld. Zonder bedoeling, zonder plan, alleen omdat het prettig is. We kijken elkaar aan en richten ons dan weer op de film. We zijn samen. En ik voel me niet meer alleen.
Lief
Ik kijk naar het scherm maar volg het verhaal niet meer echt. Mijn gedachten bewegen langs de week als langs een reeks kamers waar het licht nog brandt.
Tijn, met zijn zachte sorry en zijn blik die me nog steeds raakt.
De BN’er, met zijn aandacht en zijn beloftes die als dunne draden aan me trekken.
Rens, met zijn drukke zaak en het gevoel van iets opbouwen dat van jou is. Maureen, naast me, warm en simpelweg aanwezig. Ze is zo lief.
Niet alleen
De film loopt af, het licht gaat aan en we laten elkaars hand los. Buiten is de lucht koel en helder.
‘Dank je,’ zeg ik terwijl we voor de bioscoop blijven staan.
‘Graag gedaan,’ zegt Maureen. ‘Soms is het gewoon fijn om niet alleen te zijn.’
Ik knik. We omhelzen elkaar kort en lopen daarna ieder een andere richting op.
Eigen sores
Thuis hang ik mijn jas op en blijf even midden in de woonkamer staan alsof dat de enige plek is om diep adem te halen.
Ik loop naar het raam en kijk naar buiten waar mensen voorbijlopen die niets weten van gesprekken, zoenen, handen in het donker of verdrietige, hartverscheurende of moeilijke keuzes die gemaakt moeten worden.
In de flat voor me branden ook lichtjes. Lopen ook mensen. En ik weet: iedereen heeft zijn eigen sores.
Saskia
Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?
Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!
Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.
LEES OOK
Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.
Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag
Uit andere media
