Makelaar Mandy: ‘Ik staar naar Tijns bericht. Pijn siddert door mijn lijf’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Donderdag 26 februari

De bistro van Rens ruikt naar warm stokbrood en iets kruidigs dat ik niet meteen kan thuisbrengen. Curry? Het is er in ieder geval lekker warm. Het is het soort plek waar de deur voortdurend open en dicht gaat en waar altijd iemand praat, lacht of iets bestelt.

Echte wereld

Ik hang mijn jas aan een haakje in een voorraadkamertje vol ijscoupes en servetten en kijk even rond alsof ik een decor binnenstap waarin ik nog niet helemaal weet wat mijn rol is.
‘Welkom in de echte wereld,’ grimast Rens terwijl hij langs me loopt met een kratje frisdrank. ‘Hier in de zaak is geen pauzeknop.’
Ik glimlach flauwtjes. Mijn hoofd zit nog half bij gisterenavond, bij de bank. Het gesprek. Het woord trouw dat als een steen in mijn maag bleef liggen.
‘Waar kan ik helpen?’ vraag ik.
‘Begin maar met de glazen,’ zegt hij. ‘Alles wat schoon is, mag weer gevuld worden.’

Druk

Het is drukker dan ik had verwacht. Mensen die een biertje drinken aan de bar, een stel dat een toetje deelt, iemand die luid belt terwijl hij wacht op zijn bestelling. De geur van gebraden vlees. Iemand die z’n verjaardag viert. Ik spoel glazen, droog ze af, schuif ze terug op hun plek en merk hoe mijn lijf automatisch het ritme overneemt. Doen. Bewegen. Niet denken.
Maar denken doe ik toch.

Tijn

Mijn telefoon trilt in mijn achterzak. Ik negeer hem eerst, pak nog een glas, spoel het om, maar het gevoel dat het Tijn is, zit al in mijn borst voordat ik het scherm zie.
Ik loop even naar het kleine magazijntje en lees.
Sorry voor gisteren. Ik voelde me voor het blok gezet. Dat was gemeen van E. Niet jouw schuld. Ik ben echt pissed op hem.
Ik staar naar het bericht. Pijn siddert door mijn lijf.
Ik typ niets terug maar stop mijn telefoon weer weg en adem diep in voordat ik terug de zaak in loop.

Niet piekeren

‘Alles oké?’ vraagt Rens terwijl hij langs me schuift met een dienblad.
‘Yes, sir,’ zeg ik automatisch.
Hij kijkt me een seconde langer aan dan nodig is. ‘Je hoofd is ergens anders.’
Ik haal mijn schouders op. ‘Drukke week.’
‘Dan is dit juist goed voor je,’ zegt hij. ‘Hier kun je niet piekeren. Alleen werken.’

Voldoening

Hij heeft gelijk. De avond trekt me mee. Bestellingen opnemen, glazen vullen, lachen om een klant die een mop vertelt die niemand begrijpt, een krat verplaatsen die zwaarder is dan hij eruitziet. Mijn voeten beginnen te protesteren, mijn schouders voelen moe, maar ergens onder die vermoeidheid zit iets wat ik al een tijdje niet zo duidelijk heb gevoeld.
Voldoening.

Mensen

Tussen twee bestellingen door leunt Rens tegen de bar. ‘Zie je wel dat je dit kunt.’
‘Glazen wassen?’
‘Mensen,’ zegt hij. ‘Tempo. Overzicht. Contact. Jij hebt dat.’
Ik rol met mijn ogen, maar voel hoe het blijft hangen.
Later, als het even rustiger is, leun ik met mijn ellebogen op de bar en kijk om me heen. Mensen praten, lachen, drinken, leven. Het is rommelig en druk en allesbehalve perfect, maar het is echt.

‘Je was er’

Mijn telefoon blijft stil in mijn zak en ik laat hem daar.
Tegen sluitingstijd voel ik mijn benen branden en mijn handen ruiken naar citroen en afwasmiddel. Ik trek mijn jas aan en loop met Rens naar zijn wagen waarin het superkoud is. De straat glanst van een eerdere regenbui.
‘Goed gedaan,’ zegt hij terwijl hij zijn portier dichttrekt.
‘Ik heb vooral niets kapot laten vallen,’ zeg ik.
‘Dat ook,’ lacht hij. ‘Maar je was er. Dat is belangrijker.’

Anders dan kantoor

We staan even stil voor een verkeerslicht en kijken voor ons uit.
‘Het voelt anders dan kantoor,’ zeg ik.
‘Omdat het van mij is,’ antwoordt hij. ‘Dat voel je. Als iets van jezelf is. Als je het voor jezelf doet en niet voor een ander.’
Ik knik langzaam. Mijn lijf is moe, mijn hoofd nog vol, maar ergens diep vanbinnen zit een kleine, warme gloed.

En als we stoppen voor onze flat en Rens de wagen parkeert, is daar het besef dat hard werken aan iets wat van jou is misschien wel de meest eerlijke vorm van energie is.
Ik stap uit, trek de sjaal dichter om me heen en loop met Rens de lift in met het gevoel dat deze vermoeidheid een stuk prettiger is dan het soort moeheid dat ik al weken voel.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook en Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag

Lees meer van Mandy

Makelaar Mandy: ‘‘Speelt er iets tussen jullie?’ vraagt hij’

Makelaar Mandy: ‘Een appje: ‘Erwin wil praten. Met z’n drieën”

Makelaar Mandy: ‘Een lange zoen die smaakte naar meer. Zijn hand in mijn nek’

Makelaar Mandy: ‘De BN’er: ‘Zomaar zin om je morgen te zien”

Makelaar Mandy: ‘O. My. God. Mijn handen vinden zijn haar’