Spannend verhaal van Knof!

Kort verhaal van Knof

Deze week geen blog over zijn familieperikelen, maar een spannend, kort verhaal… “Eerst dacht ik dat ze verdwaald was, of dat ze nodig naar de wc moest, zoiets. Ze leek me het type niet dat op een zaterdagmiddag een vijver uitgraaft, of een laurier verplaatst…”

Deze week geen blog over zijn familieperikelen, maar een spannend, kort verhaal… “Eerst dacht ik dat ze verdwaald was, of dat ze nodig naar de wc moest, zoiets. Ze leek me het type niet dat op een zaterdagmiddag een vijver uitgraaft, of een laurier verplaatst…”

Haar nagels waren rood en lang genoeg om je ogen uit te krabben. En ze rook naar een of ander duur luchtje, ook zoiets. Het verhult de geur van grond en planten.

Maar ze was niet verdwaald. Ze kwam iets afhalen, zei ze.

‘Lijkt me sterk,’ zei ik. Er stond maar één bestelling klaar en die kon niet voor haar zijn.

Ze noemde haar naam en verdomd, het klopte. We liepen naar de schuur.

‘Ik had de hoop al opgegeven,’ zei ik. ‘Dat ding staat me al een week in de weg.’

‘Wat is hij groot,’ zei ze vol ontzag.

Het was inderdaad de grootste kaktus die ik ooit had gezien. Zijn pot had een doorsnee van minstens een meter en de top van de plant reikte tot vlak onder het plafond. En hij was breed. Dit was geen rechte stam met een of twee vertakkingen, zoals de kaktussen in Westernfilms, maar een grillig woud van tientallen armen die alle kanten opgroeiden. En overal staken de naalden naar buiten, hard als spijkers. Ze bekeek het monster met een verrukte glimlach op haar gezicht, aaide zijn huid tot ze geschrokken haar hand terugtrok. Haar wijsvinger bloedde.

Ik grijnsde. ‘Hoe wou u hem meenemen?’

Ze keek om zich heen. ‘Misschien zou ik die van u mogen lenen?’ Ze wees op een aanhangwagen.

Ik haalde mijn schouders op. Normaal kregen klanten de aanhanger niet mee, maar ik moest er niet aan denken dat ze weg zou gaan zonder dat ding mee te nemen. Misschien zou ze niet meer terugkomen…

Ik opende de klep van de aanhanger en plaatste een laadplank schuin, zodat we de plant erop konden schuiven.

‘Als u nou bijstuurt,’ zei ik.

Ik knielde onder de kaktus, haalde diep adem en zette mijn handen tegen de pot. Met grote moeite duwde ik hem tegen de plank. Verdomme, dat was al zwaar genoeg. En nu nog omhoog. Ik ging op mijn knieën zitten en zette mijn schouders schrap tegen de pot. Langzaam begon hij iets mijn kant op te hellen.

‘Voorzichtig,’ hoorde ik haar nog zeggen. ‘We willen de plant niet beschadigen!’

Ik kreunde van inspanning en zette nog iets meer kracht. Toen kantelde het ding en hoorde ik niets meer…

 

 

Meer van Knof lezen?

Knofs succesvolle debuut: Saladedagen

SALADEDAGEN is een onweerstaanbaar grappige en ontroerende roman over liefde, vader worden en de groeipijnen die daarbij horen. Ondanks zijn vele blunders – of misschien wel juist daardoor – weet Lennart keer op keer het hart van de lezer te winnen.
Wil je meer lezen van Knof? Bestel dit boek nu op ako.nl (zonder verzendkosten!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hou jij van korte verhalen?

  • Anoniem
  • tweetie57
    tweetie57
    ik vind het heerlijk om in een spannend boek te duiken groetjes Coriene;)
    Beantwoorden
  • KH72
    KH72
    maar dan wel met een eind dat ik niet zelf hoef in te vullen.
    Beantwoorden
  • Esprinses
    Esprinses
    korte verhalen,dunne boeken,dikke boeken,ik lees alles ;)
    Beantwoorden
  • pimpelpaars
    pimpelpaars
    ja daar hij ik wel van,sommige verhalen pakken je meer als de ander
    Beantwoorden

Gerelateerde artikelen