Persoonlijke verhalen

Interview met Loretta Schrijver

Stel dat je tijdens het nieuwslezen uit je rol valt omdat je een verspreking maakt. Doodeng, vond Loretta Schrijver (59). Toen. Nu is ze ‘die gezellige presentatrice met die aanstekelijke lach’. “Ik kan mezelf voortaan meer laten gaan.”

Is er in de loop der jaren veel veranderd op televisie?
“Ja. Een verspreking, daar maak ik me niet meer druk over. Het doet er niet toe, als je maar leest wat er staat. Ik ben minder zenuwachtig, maar kan zeker denken: hoe moet het nou? Ik word zenuwachtig als ik denk het niet meer onder controle te hebben. Maar televisie is best een lomp, log medium. Als we op locatie een museumitem filmen, loopt er een colonne van acht, negen man achter me aan. Een regisseur, een cameraman, een eindredacteur, iemand van de redactie, van de productie, een stagiaire en nog iemand… Ik schaam me daar weleens voor. Al het gedoe eromheen vreet zo veel energie.”

Wat is jouw geheim achter twintig jaar met dezelfde man zijn?
“Lou en ik wonen niet samen, maar we zijn wel samen. Hij was een vriend van mijn vader en een stuk ouder dan ik, begin zeventig, maar hij ziet eruit als 58. Ik ken hem al sinds ik een jaar of vijftien, zestien was. Toen ik uit huis ging, heb ik een korte affaire gehad met hem, dat mocht mijn vader in die tijd niet weten. Op een dag, ik werkte inmiddels al voor tv, hoorde ik iemand ‘Dag Loretta’ zeggen. Ik herkende hem in eerste instantie niet, maar dacht wel: wat een leuke man.”

Was het meteen raak?
“Ja, we kenden elkaar al en hij kon heel leuke verhalen vertellen over mijn vader, die inmiddels overleden was. Daar smolt ik natuurlijk voor. Bovendien had Lou veel humor. Uren hebben we bij de auto staan praten en lachen. Een paar dagen later belde hij of ik zin had samen een hapje te gaan eten.”

Hoe blijft het al zo lang goed?
“Nou, ik wil niet zeggen dat het al zo lang goed is, het gaat relatief goed. Ik denk niet dat we in de wieg gelegd zijn om ons een leven lang aan één persoon te binden. Ach weet je, trouw is relatief. Het gaat vaak alleen over de vleselijke lusten en dat is zoveel minder waard dan de emotionele dingen die je met anderen meemaakt dan met je partner. Lou zei vroeger ook altijd: ‘Boven de gordel ben ik honderd procent trouw.’ En dat is ook zo. Laat hem maar een scheve schaats rijden, als ik er maar geen last van heb."

Lees het hele interview in Vriendin 11 (vanaf morgen in de winkels). 

Foto: Bart Honingh

Reageer op dit artikel

Instagram