Persoonlijke verhalen

Vriendin 14 : Sonja blijft alleen bij haar man omdat hij ernstig ziek is

‘Het zou onmenselijk zijn om nu van hem te scheiden.’

Al jaren is Sonja (37), moeder van twee kinderen (7 en 9), niet meer gelukkig met haar man Joep (39). Vlak voordat ze hem wil vertellen dat ze wil scheiden, hoort Joep dat hij uitgezaaide kanker heeft. "Ik kan hem nu toch niet in de steek laten?"

Sonja: “Het moment dat ik hoorde dat Joep ziek was en niet meer beter zou worden, werd ik overvallen door emoties. Ik dacht van alles tegelijk: hoe vreselijk het voor hem was en hoe erg zijn lijdensweg voor onze kinderen zou zijn. Maar ik dacht ook meteen aan mezelf. Ik ben al lang niet meer gelukkig met Joep. Eigenlijk had ik veel eerder van hem willen scheiden, maar vanwege de kinderen had ik het uitgesteld.

Een jaar geleden had ik, na zestien jaar huwelijk, eindelijk de moed verzameld om echt uit elkaar te gaan. Maar vlak voordat ik dit Joep wilde vertellen, bleek dat hij longkanker heeft en dat het is uitgezaaid naar andere organen. Chemotherapie had nog wel zin, evenals bestraling, zeiden de dokters. Het zou zijn leven verlengen, maar hij zal nooit meer beter worden. De dokters gokken nu dat hij nog een jaar te leven heeft, misschien iets meer.

Momenteel is Joep thuis. Hij slaapt in een bed in de woonkamer en kan niet eens meer de trap op lopen. Ik verzorg hem dag en nacht. Joep weet dat hij niet meer beter wordt, maar hoopt uiteraard zijn leven zoveel mogelijk te rekken. Het is een vreselijke situatie voor iedereen. Ook voor mij. Ik kan hem zo toch niet in de steek laten? Dat zou onmenselijk zijn. Hij houdt nog steeds van me en hij is een lieve man. Dat heeft hij niet verdiend.”

“Het gaat al jaren niet goed tussen ons. We leven sinds de kinderen er zijn als broer en zus. Wat ik het meeste mis, is liefde. Genegenheid. Hij pakt me nooit eens vast. Knuffelt me niet. Laatst zag ik de buren in de tuin elkaar omhelzen en zoenen en was ik zó jaloers. Ik heb dat nooit gehad, Joep was altijd al een afstandelijk type. In het begin was ik nog verliefd en nam ik dat op de koop toe. We hadden het toen nog leuk samen. Hij was grappig, gezellig en makkelijk in de omgang. We hebben samen veel gereisd en veel plezier gehad. We hadden een goed leven.

Toch miste ik die affectie steeds meer. Ik zoende hem altijd, maar kreeg nooit een spontane knuffel terug. Op een bepaald moment moest ik er echt om vragen. Tenzij we in bed lagen, want vrijen wilde hij wel. Maar seks is ook niet meer leuk als er geen affectie bij komt kijken."

Lees het hele verhaal in Vriendin 14 van deze week.

Koos jij er ook voor om bij je partner te blijven, om wat voor reden dan ook? Praat mee op ons forum.

Foto: Dreamstime

Reageer op dit artikel

Instagram