Persoonlijke verhalen

Veronique: ‘Mijn zoontje zag me zoenen met zijn meester’

“Vanochtend bij het ontbijt begon Boris er weer over. Terwijl ik dacht dat het was gelukt het voorval luchtig voor te spiegelen, vroeg hij vanuit het niets: ‘Mama, ga jij trouwen met meester Hans?’”

“Ik forceerde een lachbui en zei: ‘Nee joh, natuurlijk niet! Je weet toch dat hij al is getrouwd? Het was gewoon een knuffel, doe niet zo gek.’ Boris knikte ernstig en at zijn boterham verder op. Ik liep naar de koelkast. Ondertussen stond het huilen me nader dan het lachen. Ik had gehoopt dat Boris het alweer was vergeten. Maar ook al is hij pas vijf, hij voelt precies aan dat er iets raars is voorgevallen tussen zijn meester en mij. En dat klopt. Boris betrapte ons tijdens een tongzoen.”

Een illusie armer
“Boris’ vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen Boris nog maar twee jaar was. Ik dacht dat we een gelukkig gezinnetje waren, droomde zelfs van een tweede kind. Helaas had mijn ex andere plannen. Op een dag pakte hij zijn spullen en trok zonder er veel woorden aan vuil te maken in bij een vrouwelijke collega. Alsof onze relatie nooit iets had voorgesteld. Dat hij zo onverschillig tegen mij deed, vond ik erg. Maar wat nog meer pijn deed, is dat hij zich ook niet meer om Boris bekommerde. Dat had ik niet van hem verwacht. Hij is zelf opgegroeid zonder vader en zei altijd dat hij het anders wilde doen. Nu verdween hij zomaar.”

Beschadigd vertrouwen 
“Gelukkig heb ik veel steun aan mijn ouders en zussen. Vooral mijn zus Merel is goud waard. Zij woont in de buurt, heeft zelf ook kinderen en Boris kan altijd bij haar terecht. Net als ik. Daar ben ik blij mee, want het alleenstaande ouderschap valt me best zwaar. Zo had ik het me niet voorgesteld. Ik vind het vooral erg dat ik mijlpalen en zorgen over Boris niet kan delen. Toch red ik het. Vooral dankzij Boris zelf. Het is een fantastisch jongetje, ik hou zo veel van hem. Als ik hem zie stralen, weet ik weer waarvoor ik het allemaal doe. Het eerste jaar na het vertrek van mijn ex stond mijn hoofd niet naar andere mannen. Mijn vertrouwen was zo beschadigd dat ik niemand meer durfde toe te laten. Toch ben ik gaan daten. Ik heb een tijdje een vriend gehad en voelde toen weer hoe fijn het is om je leven met iemand te delen. Ook Boris mocht hem graag. Helaas bleken we toch te verschillend. Jammer, maar deze ervaring gaf me wel weer het vertrouwen dat er tóch leuke mannen bestaan.”

Leuke man
“Ook Boris’ meester Hans vond ik een leuke man. Ik ken hem al langer, omdat ik overblijfmoeder ben. Ik vond Hans lief en betrokken en ik was blij dat Boris dit jaar bij hem in de klas kwam. Ik voelde me veilig bij hem en durfde daarom bepaalde gevoelige dingen te bespreken. Zo heb ik het niet breed. Boris loopt vaak in afdankertjes van Merels kinderen. Dat zijn nog prima kleren, toch maak ik me soms zorgen dat Boris gepest kan worden, omdat hij niet het nieuwste van het nieuwste draagt. Met Hans durfde ik die zorgen te delen en hij beloofde een oogje in het zeil te houden. Hij zei dat ik hem altijd mocht bellen als er iets aan de hand was. Dat heb ik een paar keer gedaan. Bij die gesprekken deelde Hans ook persoonlijke dingen met mij. Dat zijn huwelijk niet zo soepel liep, bijvoorbeeld. De liefde tussen hem en zijn vrouw is over. Maar hij zei ook dat hij er voor zijn kinderen wil zijn en alleen al om die reden nooit wil scheiden.”

Lees het hele verhaal in Vriendin 1.

Foto: Shutterstock

Reageer op dit artikel

Instagram