Persoonlijke verhalen

Maaike: ‘Een krediet afsluiten was makkelijk, nu heb ik tienduizend euro schuld’

Door haar koopzucht heeft Maaike (30) een torenhoge schuld. “Ik schaam me er ontzettend voor en praat er met niemand over. Zelfs mijn ouders hebben geen idee.”

Maaike: “Ik kijk altijd naar Een dubbeltje op zijn kant, dat programma waarin mensen met geldproblemen hulp krijgen van John Williams en Annemarie van Gaal. Ik herken er veel in, vooral het eindeloze pinnen van kleine bedragen, waardoor je geen idee hebt wat je nou eigenlijk uitgeeft. De deelnemers denken dat het niet zo’n vaart loopt met hun uitgaven, maar in werkelijkheid geven ze vele honderden euro’s per week uit aan boodschappen. Ook de voortdurende stress die mensen met geldzorgen hebben, begrijp ik volledig. Het vreet aan je, weet ik uit ervaring. Ik pieker veel over mijn geldproblemen, vooral vlak voor het slapengaan. Het heeft lang geduurd voordat ik aan mezelf durfde toe te geven dat ik een probleem heb. Wat dat betreft ben ik te vergelijken met alcoholisten: die blijven ook vaak tot het laatste moment ontkennen dat er iets mis is. Ik hoop dat ik de kracht heb om er zelf uit te komen. Zo niet, dan moet ik echt professionele hulp zoeken.”
 

‘Zevenduizend euro is niks, ontdekte ik al snel’

Alles uitgegeven
“Vanaf het moment dat ik mijn eerste baantje kreeg bij de supermarkt, had ik plots enorme bedragen op mijn rekening staan. Althans, zo zag ik dat. Ik werkte één middag doordeweeks en op zaterdag. In de vakanties maakte ik standaard een flink aantal extra uren. Wat ik aan salaris ontving, gaf ik zo weer uit aan make-up of kleding. Mijn ouders leven vrij sober: mijn moeder koopt alleen iets voor zichzelf als ze het echt nodig heeft en mijn vader is een kei in sparen. Aan luxe doen ze niet. Mijn moeder werkt twee dagen in de zorg en mijn vader is docent. Ze hebben geen topinkomen, maar ze hebben ook zeker niks te klagen. Het heeft me in elk geval nooit aan iets ontbroken. Toen mijn vader zag dat ik mijn verdiende geld over de balk smeet, liet hij doorschemeren dat hij dat niet heel verstandig vond. Dan zei hij: ‘Spaar nou toch ook wat! Straks wil je je rijbewijs halen of op jezelf gaan wonen en heb je niets.’ Ik werd altijd onrustig als hij daarover begon. Rijbewijs? Op mezelf wonen? Dat was allemaal nog lang niet aan de orde."

Rood staan
“Toen ik 24 was, kreeg ik een huurwoning aangeboden. Eindelijk op mezelf wonen! Ik werkte toen al twee jaar fulltime als verzorgende, maar had van dat salaris vooral lekker geleefd. Ik hoefde mijn ouders al die tijd maar honderd euro kostgeld te betalen en de rest gaf ik uit aan kleding, uitgaan, make-up en ‘prullaria’, zoals mijn moeder het minachtend noemde. Ik had geen cent gespaard. Ik was dolgelukkig met mijn kleine huisje. Het zag er keurig uit: ik hoefde alleen maar schoon te maken en te schilderen. En ik moest het natuurlijk nog even inrichten… Van mijn ouders mocht ik tweeduizend euro lenen en ik kreeg een nieuwe wasmachine van ze. Zo lief! Voor de rest heb ik een persoonlijk krediet van vijfduizend euro afgesloten. Dat ging verbazingwekkend makkelijk. Ik kocht een veel te dure bank en ook de rest van het geld was in no-time op."

Lees het hele verhaal in Vriendin 20. Meepraten over dit onderwerp? Dat kan op ons forum

Foto: Dreamstime

Reageer op dit artikel

Instagram