Geen categorie

Samira verloor haar twee zoons bij de ramp met de MH17

Bij de aanslag op de MH17 kwamen alle 298 passagiers om het leven. Onder hen de twee zoons van Samira (40). Shaka (19) en Miguel (11) waren op weg naar hun opa en oma in Indonesië. “De eerste twee jaar na de ramp voelde ik niets. Ik leefde, maar van binnen was ik dood.”

'Ik zei dat ze niets zal gebeuren' 

 

Laatste knuffel
Ook op de dag dat hij zou vliegen, was Miguel erg aanhankelijk. Nadat we elkaar hadden geknuffeld en afscheid hadden genomen, draaide hij zich vlak voor de gate ineens om. Hij rende naar me toe en zei: ‘Mama, ik kan niet gaan. Ik ben bang dat het vliegtuig explodeert.’ Ik hield hem vast en probeerde hem gerust te stellen. ‘Miguel, doe niet zo mal. Je hebt al zo vaak gevlogen. Mama belooft je dat er niets zal gebeuren’, zei ik, terwijl ik hem een laatste knuffel gaf. Shaka, zorgzaam als hij was, stuurde me tien minuten voor vertrek nog een lief berichtje: ‘Mama, maak je geen zorgen. Ik bescherm jouw baby’, was het laatste dat hij me liet weten. Tot op de dag van vandaag neem ik het mezelf kwalijk dat ik Miguels voorgevoelens heb weggewuifd. Hoe kon ik garanderen dat het vliegtuig niet zou exploderen? Natuurlijk, het is ondenkbaar dat een vliegtuig op weg naar een vakantiebestemming wordt gebombardeerd en Miguel had niet eerder dingen voorspeld, maar alles was zo anders geweest als ik had geluisterd naar zijn intuïtie. Om te blijven functioneren en niet verscheurd te worden door verdriet en schuldgevoel, schakel ik mijn emoties uit. De eerste twee jaar na de ramp voelde ik niets. Ik leefde, maar van binnen was ik dood.”

'Het doet me pijn dat de daders geen schuld bekennen' 
 

Waarheid boven tafel
“Mijn vader is arts en heeft zijn hele leven in dienst gesteld van het helpen van mensen. Op de dagen dat zijn praktijk gesloten was, hielp hij bij ons thuis in Indonesië mensen die geen geld hadden voor een goede medische behandeling. Mijn vader was heel wijs. Meer dan eens zei hij tegen me: ‘Doe mensen geen pijn en als ze jou wel kwetsen, heb geen haat tegen hen. Doe dit niet voor de ander, maar voor jezelf.’ Ik begreep nooit wat hij hiermee bedoelde. Als iemand je beschadigt, moet je toch júíst van je afbijten? Maar sinds de ramp snap ik wat hij bedoelt. Het vliegtuig werd in een conflictgebied beschoten. De verantwoordelijkheid voor de ramp durft niemand op zich te nemen. Het ligt erg gecompliceerd en er spelen meerdere belangen. Het doet me pijn dat de daders geen schuld bekennen. Uit zelfbescherming probeer ik het nieuws niet te volgen. Het is te veel, er is te veel onduidelijkheid en ik begrijp het toch niet. Ik hoop alleen dat er een dag komt waarop de waarheid boven tafel komt. Misschien dat ik dan beter met
mijn verdriet kan omgaan.”

Lees het hele verhaal van Samira in Vriendin 21

Foto: Ruud Hoornstra

Reageer op dit artikel

Instagram