×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Advertisement

Sandra: 'Mijn vriendin verbrak zomaar onze vriendschap. Ik mis haar zo'

Sandra: 'Mijn vriendin verbrak zomaar onze vriendschap. Ik mis haar zo'
23.05.2017 -

Zes jaar lang deelde Sandra (43) lief en leed met haar beste vriendin Lisa (45). Tot ze opeens geen reactie meer kreeg op mails en brieven. Wat was er gebeurd? "Ze heeft misschien wel gedacht: er is altijd wel wat met Sandra. Dat kan, maar zeg dat dan."


Sandra: “Lisa was als een zus voor me. Bij haar kon ik altijd mijn ei kwijt en we hadden de grootste lol samen. Een paar weken geleden was ze jarig. Automatisch dacht ik aan haar, want die datum staat in mijn geheugen gegrift. Ik ben helemaal niet goed in het onthouden van verjaardagen, maar Lisa was bijzonder. Zij was mijn beste vriendin. Het is inmiddels alweer tien jaar geleden dat zij plotseling het contact verbrak. Waarom? Dat is me nog steeds een raadsel.”

Zo vertrouwd
“We ontmoetten elkaar zestien jaar geleden in een klein theater bij mij in de buurt. Ik speelde er als actrice in een voorstelling en zij was mijn visagiste. Lisa was heel spontaan en altijd vrolijk. Ik had maar een handjevol collega’s, maar juist omdat we zo’n klein clubje vormden, hadden we een hechte band. We waren een soort theaterfamilie. Lisa maakte daar vanaf dag één deel van uit. Ze ging moeiteloos mee in onze humor. Vanaf de eerste keer dat ik bij haar in de visagiestoel zat, hadden we een klik. We deelden onze liefde voor het theater, konden gezellig kletsen en voelden elkaar goed aan. Het leek wel liefde op het eerste gezicht, maar dan vriendschappelijk. Hoewel we elkaar nog niet kenden, begrepen we elkaar met weinig woorden. Bijzonder, want die connectie had ik niet met andere vriendinnen."

Leven op zijn kop
“Na de geboorte van haar zoon verhuisde Lisa naar een andere stad. Een jaar later, toen ik inmiddels een nieuwe relatie had, verhuisde ik zelf ook, naar de andere kant van het land. Ik was niet bang dat de afstand gevolgen zou hebben voor onze vriendschap. Onze band was zo hecht, daar kwam niets of niemand tussen. Dat bleek ook. We belden en mailden bijna wekelijks en die gesprekkenwaren lang, want kletsen konden we. Zoals altijd hielden we elkaar op de hoogte. Zo vertelde ze me over het huis dat ze aan het bouwen waren en over haar zieke moeder. Ik vertelde haar over mijn nieuwe baan als communicatieadviseur bij een mediabureau en hoe ik me steeds meer thuisvoelde in mijn nieuwe woonplaats. Mijn vriend en ik woonden een jaar in onze flat, toen mijn leven plotseling op zijn kop kwam te staan. Op een dag brak er brand uit, een paar deuren verderop. Ik was thuis en zag, eenmaal veilig op straat, alles gebeuren: hoe de brandweer kwam, hoe het vuur met moeite werd gedoofd en hoe de drie kinderen van het gezin, die ik inmiddels goed kende, niet meer konden worden gered. Het was zo’n afschuwelijke gebeurtenis dat ik volledig van de kaart was. De volgende dag ging ik gewoon naar mijn werk. Maar al snel bleek dat ik niet meer kon communiceren en helder kon denken. Ik was in shock. Ik staarde naar de telefoon, zonder te weten hoe ik die moest bedienen.

Geen reactie
“Toen ik me na een tijdje weer genoeg kon concentreren om te lezen, kroop ik achter mijn computer. Ik zag dat ik een mailtje had van Lisa. Ze schreef dat ze volop bezig waren met de bouw van hun huis en dat ze haar been had gebroken. Ik was nog niet in staat om telefonisch
een lang gesprek te voeren, dus ik mailde haar terug. Ik maakte excuses dat ik een tijdje niets van me had laten horen en legde uit wat me was overkomen. Dat ik nog in therapie zat, niet wist hoelang mijn herstel ging duren en dat ik daarom niet op de verjaardag van haar zoontje kon komen – iets wat ik elk jaar deed. Ik kreeg geen reactie. Eerst maakte ik me daar geen zorgen over: ik had wel iets anders aan mijn hoofd. Ik was bezig met overleven. Maar toen ik na een paar maanden nog niets had gehoord, dacht ik: wat typisch. Had ze het misschien heel druk? Of had ze mijn mail soms niet ontvangen?

Lees het hele verhaal in Vriendin 21. Wil je Sandra advies geven? Praat dan mee op ons forum

Foto: Shutterstock

Plaats een reactie

 Reacties

Geef als eerste een reactie

Irene: ‘Mijn zoon woog maar 670 gram bij zijn geboorte’

20.09.2017 - Irene (45) was pas 26 weken zwanger toen haar zoon Thomas (14) werd geboren. Zijn vooruitzichten waren niet goed.Thomas redde het, vechtend voor zijn leven met zijn ouders aan zijn zijde. Maar dat ging niet vanzelf. “Er lagen meer draden dan kind in de couveuse.”

Lees meer!
Sandra (41) heeft drie kinderen van drie vaders

19.09.2017 - Sandra heeft drie kinderen: Levi (17), Julian (13) en Fay (3). Het idee dat die alle drie een andere vader hebben, is niet iets waar Sandra's omgeving op zijn minst aan moet wennen. 'De afkeurende blikken raken me nog steeds'

Lees meer
Babette Labeij: ‘De droom om popster te worden heb ik nog steeds’

19.09.2017 - Eigenlijk was ze het liefst een internationaal beroemde zangeres geworden. Het liep anders: Babette Labeij (44) groeide uit tot Nederlands bekendste zangcoach. Daar ging een weg vol pieken en dalen aan vooraf, maar nu is ze helemaal op haar plek. “Alles is gelukt, omdat ik doe wat ik leuk vind.”

Lees meer
Doe mee aan de Week Tegen Pesten

16.09.2017 - 18 tot 22 september is het weer de Week Tegen Pesten. Deze gaat dit jaar over online pesten. Zo worden er onder andere tips gegeven voor het voorkomen en aanpakken van hiervan. In deze week wordt dit probleem op scholen, de werkvloer en in het dagelijks leven opgepakt.

Lees verder
Marjolein: 'Ik heb mijn leven te danken aan mijn zus Marieke'

15.09.2017 - Drie jaar geleden wordt bij Marjolein (47) acute lymfatische leukemie (ALL) vastgesteld. Ze krijgt chemotherapie en moet bestraald worden, maar de enige manier om echt te genezen is een stamceltransplantatie. Gelukkig blijkt haar zus Marieke (41) een match. “Dankzij haar leef ik nog.”

Lees verder
Blog door gasthoofdredacteur Petra: borrelalarm

14.09.2017 - Al jaren heb ik met een groep vriendinnen een borrelalarm. Als zo’n alarm afgaat, probeert iedereen van de partij te zijn en spreken we af in onze stamkroeg.

Lezen

4

Vriendin's Grote FeestWinGids: win prijzen t.w.v. ruim € 16.500,-

14.09.2017 - Vriendin is jarig en dat vieren we met jou! In deze FeestWinGids geven we superprijzen weg! Winnen? Meedoen kan van 13 tot en met 19 september 2017.

Doe mee
Lezeressen vertellen: 20x klein geluk

14.09.2017 - Hoofdredacteur Sandera: “Het ware geluk schuilt in de kleine dingen. En eigenlijk alle gasthoofdredacteuren vinden het belangrijk om daar af en toe bij stil te staan.” ​

Lees verder
« vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | ... | 192 |